PARYA +18

19|Açık Kapı

Yorumlarınızı bekliyorum canımlar.🥰

Keyifli okumalar dilerim ! ✨

Yeniden başlamak mı istiyorsun ? O zaman bulunduğun yeri terk edeceksin, diyerekten kalmam için istekle bakan adamın gözlerinin içine baka baka Ateşdağlı evini terk etmiştim.

Omuzlarımda ki yük böylece azalmıştı lakin nedendir bilmem ama içimde bir yerde eksiklik hisseder olmuştum.

"İki koca gün. Çok bile dayandım değil mi abi ?" diye sordum yüzümde ki kırık tebessümle.

Korkut, derin bakışlarıyla yüzümü incelerken başını usul usul aşağı-yukarı salladı. Konuşamıyor oluşu derdimi dinlemeyeceği anlamına gelmiyordu.

"Biliyor musun ? Bana gitmeni istemiyorum dedi...Sanki hiç kovmamış gibi."

Cezaevi huyunu suyunu epey bir değiştirmişti lakin bende kalan son görüntüsü pek iç açıcı değildi.

Fazla zalimdi.

"Siktiri çektim ! Topladım pılımı pırtımı geldim kürkçü dükkanıma." Bakışlarını önüne çeviren adama bakarken başımı aşağıya doğru eğdim. "İyi yapmışım değil mi ?"

Onaylanmak istiyordum.

Biri çıkıp haklısın Defne, aferin sana. Ona müstehak demeliydi. Yoksa içten içe kendimi yiyip bitirecektim. Arkamda adam bırakmışım gibi hissediyordum ve bu dün geceden beri beynimdeki kurşundu.

Patladı patlayacaktı.

"Valla sohbetine de doyum olmuyor," dedim sitemli sesim ve agresif tavrımla.
"Konuşta artık iki lafın belini kıralım be abim. Yorulmadın mı susmaktan ?"

Başını çevirip öyle bir baktı ki yüzüme dudaklarım düz çizgi oldu. Bastığım hududundan ayağımı çekmek zorunda kaldım.

"Tamam ya bir şey demedim. Sus sen. Zaten sana susmak yakışıyor. Acayip karizmatik ve havalı oluyorsun. Allah çarpsın bak !"

Saçmalamaya başlamamla beraber sert ifadesini yumuşattı. Her zamanki kınayıcı bakışlarını kuşandı.

Oturduğum karton kıç sağlığımı yerli bir ederken sinirle ayağa kalktım.Kahvaltılık bir şeyler alması için yolladığım adam tam iki saattir ortalıkta yoktu. Boş ve boyasız evin içinde onu beklemek gerilen sinirlerimi her saniye daha bir azdırırken burnumdan solumaya başladım.

"Bu Polat embesilli nerede kaldı acaba ?"

Camdan dışarıya bakmamla beraber gördüğüm görüntü kaşlarımı derince çatmama sebebiyet verdi. Saatlerdir beklediğim eşek herif eli boş bir şekilde geliyordu.

"Yaktım ulan çıranı !" dedim öfkeyle. Yere serdiğim gazetenin üstündeki çatalardan birini hırsla kavrayıp salondan dışarı çıktım.

Gözü dönmüş halimle kapıda çarpışan Polat "Bismillah," diyerek gerisin geri adımladı. "N'oldu kız ? Ne bu şiddet bu celal?"

Dişlerimi sıktım. Çenem kasıldı. Düşen kan şekerimin tatsızlığı sözlerime yansıdı. "Ben seni ne diye yolladım pezevenk ?!"

"Ha," dedi kaşları yukarı havalanırken. "Tüh," dedi ardından. "Vah," diye ekledi sonunda.

Korkudan olsa gerek cümle kurmayı unutmuş üstüne üstlük dar olan kelime daracığı sıfıra inmişti.

Sıkıntıyla elini ensesine atarken bir elimle yakasını tutup diğer elimle çatalı boynuna dayadım. "Lan el kadar Pepe veledini sabah akşam izliyorsun. O bile eve giderken iki ekmek alıyor. Kaç yaşında adamsın. Bari gelirken hiç değilse onu örnek alsaydın beyinsiz !"