My Personal Maid is a Princess?!

Chapter 65 - He's Back

Flynn P.O.V

Nasa kotse ako ngayon at on the way na sa new house ko. Binigay naman ni Mommy agad ang gusto. Siguro dahil na din sa awa sakin.

*flashback

 

“Rodnie”  kausap ni Mommy ang Daddy ko na Daddy din ni Kuya Ian “Pumunta ka naman dito oh.. Our son needs you.. hindi ko na alam kung ano ang tumatakbo sa isip nya… gusto na nya umalis dito sa bahay dahil lang sa isa babae. Rodnie.. please lang bilisan mo. Alam ko naman na maiintindhan ni Roxanne ang sitwasyon ngayon”

 

 

“No.. Ma Wag na.. okay na naman ako.” Sagot ko sa kanya. Ayaw ko kasing pinapapunta dito ang tatay namin lalo na ngayon na may problema ako. Hindi ko naman kelangan ang tulong nya ang I know soon magiging okay din ako. I know na okay kami at tanggap ko nay un pero ayaw ko lang na sabihan kami na tuwing may problema tsaka lang namin sya tatawagan o papupuntahin dito na hindi naman proper dahil may legal family sya.

 

“Anong No?! Your Dad is on his way and he will talk to you.. Anak naman.. I know you needs your Dad right now. Guys understand each other’s feelings and as your Mom.. Yes I do understand but your Dad understands you most so please listen to him. His on his way na” tumalikod na sya sakin at dumiretso na ko sa kwarto ko at dun nagkulong.

 

Wala pang ilang oras narinig ko na ang pinto namin sa baba. Siguro dumating na sya. Hindi ko na pinansin ang pag – uusap nila ni Mommy sa baba at pinagpatuloy ko lang ang panunuod ko ng mga bituin habang nakaupo sa glass door ko.

 

 

Nakinig kong bumukas ang pinto ng kwarto ko pero hindi ko sya pinansin.

 

 

“Flynn.. Anak..” umupo sya sa tabi ko at hindi pa din ako umiimik sa kanya at pinagpatuloy ko ang pagtitig sa mga bituin. “They look good.. the stars looks good..” tumingin ako sa kanya in a curious face. “Love gives us wide smile right?” tumango lang ako sa kanya “Love gives us laughter, unexpected days and moment with the person we love but like the stars.. nawawala din sila pag – umuulan dahil hindi natin sila nakikita. Stars brighten our night like the moon but hindi lahat ng stars maliwanag.. Anak alam kong wala ng kwenta tong pinagsasasabi ko? Alam mo..” pinutol ko ang pagsasalita ng Daddy ko

 

 

“Like Mom and my friends said sasabihin mo din sakin na mag move on but.. DAD!! HOW CAN I MOVE ON?! Kung sa bawat sulok ng kwarto at bahay na to lagi ko syang naalala?!  How?!” bigla nyang hinigit ang ulo ko habang umiiyat at pinatong sa dibdib nya

 

 

“That was the first time I heard you say Dad.. Most of the time we see each other hindi ka nagI’m really sorry Son.. Don’t worry we had a condo unit near your school. You may stay there as long as you move on”

 

*end of flashback