Γιατί ;

Κεφ 3ο

 Το κουδούνι χτύπησε για διάλειμμα. Αχ επιτέλους!! Σηκώθηκα από την θέση μου και βγήκα από την τάξη. Κατευθύνθηκα προς τα ντουλαπάκια για να αφήσω τα βιβλία μου. Άνοιξα το ντουλάπι μου και τα έβαλα μέσα. Το έκλεισα και γύρισα το σώμα μου. «Χριστέ μου !» είπα σοκαρισμένη , χωρίς να το καταλάβω μπροστά μου βρισκόταν ο Στέφαν. Τότε θυμήθηκα αυτό που είχε κάνει χθες στο μπαρ, που φιλούσε εκείνη την τύπισα. Το είχα ξεχάσει εντελώς.. «Καλημέρα» είπε χαμογελώντας και ήρθε πολύ κοντά μου. Έβαλε τα χέρια του δίπλα από το κεφάλι μου ακουμπώντας τα στο ντουλάπι πίσω μου. Έσκηψε και πήγε να με φιλήσει! Εγώ γρήγορα εβαλα το χέρι μου μπροστά από το στόμα μου για να τον εμποδίσω. Κατάλαβε πως τα χείλι του ακουμπούσαν στο χέρι μου και με κοίταξε στραβά «Τι έγινε;» ρώτησε παραπονεμένος «Μην κάνεις πως δεν ξέρεις, σε είδα χθες στο μπαρ να φασώνεσαι με μία ξανθια» του απάντησα απότομα «Αα αυτό.. δεν το έκανα επειδή το ήθελα άπλα είχα πιεί λιγάκι παραπάνω» μου είπε και έτριξε τον σφέρκο του «Ας μην έπινες» του απάντησα ξερα και έμεινε με το στόμα μισάνοικτο. «Τωρά άσε με να φύγω» τον διέταξα «Όχι» μου είπε αυστηρά «Είπα ά-σε-με» του είπα επιθετικά υψώνοντας λίγο τον τόνο της φωνής μου «Αφησε την ήσυχη» άκουσα μία ανδρική φωνή. Γύρισα το βλεμμα μου και είδα τον Άλεξ. Μα τι κάνει εδώ;..

  Στεκόταν δίπλα μας. «Με συνχωρείς αλλά αυτή δεν είναι δικιά σου δουλειά» του είπε με ένα ηλήθιο ύφος ο Στέφαν και με άφησε «Και όμως είναι δουλεία μου» ο Άλεξ είπε και ξαφνικά με έπιασε από το χέρι απομακρύνοντας με από τον Στέφαν. Με τραβούσε μέχρι που είχαμε απομακρυνθεί εντελώς από εκείνον. Πήγαμε σε μία γωνία και μου άφησε επιτέλους το χέρι ελεύθερο «Σ' ευχαριστώ αλλά δεν χρειαζόταν να το κάνεις αυτό , δεν πρόκειται να μου έκανε και τίποτα κακό» τον ευχαρίστησα «Εγώ όμως δεν το ξέρω αυτό» με κοίταξε και χαμογέλασα χαζά «Οκέι..» αναφώνησα και έφυγα.

  Δεν έβρισκα πουθενά την Clara , όμως ευτυχώς την επόμενη ώρα είμασταν μαζί στην ίδια τάξη.. Περπατούσα στους διαδρόμους μόνη μου για να περάσει η ώρα. Μετά από λίγο άκουσα βήματα και κατάλαβα πως κάποιος με ακολουθούσε. Έστρηψα ελαφρώς το κεφάλι μου και κοίταξα διακρητικά πίσω μου. Ήταν ο Άλεξ!.. Μα γιατί με ακολουθεί; Ίσως απλά το νομίζω.. συλλογίστηκα. Πήγα προς τις γυναικίες τουαλέτες και μπήκα μέσα. Έπλυνα τα χέριαα μου και κοιτάκτηκα στον καθρέφτη.. Λες να με έχει ακολουθήσει μέχρι εδώ; Ρώτησα περίεργη τον εαυτό μου. Έβγαλα μονο το κεφάλι μου από την πορτά και κοίταξα δεξιά και αριστερά. Το βλέμμα μου σταμάτησε όταν τον είδα. Ο Άλεξ στεκόταν στα αριστερά. Η πλάτη του ακουμπούσε στον τοίχο και είχε σταυρώσει τα χέρια του «Γιατί με ακολουθείς;» τον ρωτησα σχεδόν γελόντας. Εκείνος δεν είπε τίποτα απλά με κοίταξε και μου έδωσε ένα ζεστό χαμόγελο. Το κουδούνι εκείνη την στιγμή χτύπησε και εκείνος ψύχραιμα έφυγε. Αυτό το χαμόγελο μου άρεσε.. είπα και χαμογέλασα στον εαυτό μου.

  Κατευθύνθηκα και εγώ προς την τάξη. Είδα την Clara να μπαίνει μέσα και της ακούμπησα απαλά τον ώμο «Σ' έψαχνα που είσουν;» την ρώτησα «Μιλούσα με κάτι κορίτσια» απάντησε και προχωρίσαμε. Καθήσαμε στο ίδιο θρανίο και περιμέναμε «Στο διάλειμμα έγιναν πολλά με τον Στέφαν» την κοίταξα «Πες μου!» είπε ανηπόμονη και μου τράβηξε το χέρι «Θα σου πω στο διάλειμμα, μην ξεχνάς τι στρίγγλο δασκάλα έχουμε, την προηγούμενη φορά που μιλάγαμε μας έστειλε στον διευθηντή» της ψιθύρησα «Σωστά» αναστέναξε. Τότε η δασκάλα μπήκε μέσα και άρχισε το μάθημα.

  Το κουδούνι χτύπησε και η Clara πετάκτηκε πάνω μου «Τώρα πες μου τι έγινε» είπε και δάγκωσε τα χείλι της από την αγωνία. Τι κουτσομπόλα.. Βγήκαμε έξω και της είπα τι έγινε με τον Στέφαν αναφέροντας και τον Άλεξ .. «Μάλιστα, από ότι κατάλαβα από την περιγραφή σου, αυτός δεν είναι ο Άλεξ;» με ρώτησε και ύψωσε το δάκτυλό της δίχνοντας κάποιον πίσω μου. Γύρισα και κοίταξε ποιον έδιχνε «Ναι.. αυτός είναι» τον κοίταξα περίεργα «παλι..» ψιθύρησα.. «Ναι εγώ είμαι ο Άλεξ» συστήθηκε και το ίδιο έκανε και η Clara «Χάρηκα» πρόσθεσε με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά της «Όλοι μας» είπα λίγο νευριασμένη «Έμιλυ δεν χρειάζεται να ζηλεύεις, μόλις γνωριστήκαμε» είπε γλυκά. Θα την σκοτώσω κάποτε αυτό είναι σίγουρο!.. «Έγω να ζηλεύω, βρε τι μας λες» μπήκα μπροστά της. Έπιασα το μέτωπο μου και προσπάθησα να ηρεμήσω..

  «Clara θελω να μιλήσω με τον Άλεξ» της είπα ειλικρινά και εκεινη με κοιτούσε με εκείνο το αγελαδίσιο βλέμμα. Φένεται δεν το επιασε, είπα στον εαυτό μου «Ιδιετέρως» ανοιγώκλησα τα μάτια μου «Κααλάα» παραπονέθηκε και έφυγε.. «Γιατί με ακολουθείς συνέχεια;» τον ρώτησα και γύρισα το σώμα μου για να τον κοιτάξω. Με δουλεύει;... Δεν ήταν εκεί, μα που πήγε; Προχώρησα και κοιτούσα δεξιά και αριστερά μπας και τον βρω.. «Θα το μάθεις σύντομα» άκουσα την φωνή του από πίσω μου και γούρλωσα τα μάτια μου. Γύρισα και τον κοίταξα. Απίχαμε σχεδόν μόνο ένα βήμα «Μα πως;-» πριν προλάβω να ολοκληρώσω το κρύο του δάκτυλο έπεσε πάνω στα απαλά μου χείλι και με σταμάτησε. Έσκηψε προστά μου και με κοίταξε βαθυά μέσα στα μάτια. Ήταν σαν de ja vu, μου θύμιζε κάτι αυτό το βλέμμα .. Μετά από λίγο έβγαλε το δάκτυλο του από τα χείλι μου και έφυγε ήρεμα όπως και πριν.. Εντάξει τώρα έχω φρικάρει, μα πως το έκανε αυτό; Ρώτησα τον εαυτό μου χωρίς αποτέλεσμα. Ξαναγύρησα στην τάξη και περίμενα μέχρι να σχολάσουμε..

  Γυρίσαμε μαζί με την Clara στο σπίτι. Πήγα κατευθείαν πάνω στο δωμάτιο μου για να αφήσω την τσάντα μου και ύστερα να κατέβω να φάω (μεσημέρι είναι). Άνοιξα την πόρτα για να μπω στο δωμάτιο μου. Κοίταξα μπροστά μου «Ουαααα!!» μου κόπηκε η χολή. Μπροστά μου ήταν πάλι ο Άλεξ! Τι κάνει στο δωμάτιο μου;! «Έμιλυ μην φωνάζεις ξέχασα να σου πω πως έχεις επισκέψεις» η μητέρα της Clara είπε «Τέλεια..» είπα μέσα από τα δόντια μου και τον ξανακοίταξα. Είχε βάλει τα χέρια του στις τσέπες του τζίν και με κοιτούσε με ένα χαμόγελο. Προχώρησα μπροστά και έκλεισα την πόρτα του δωματίου μου..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ελπίζω να σας άρεσε ! <3

Vote/Comm