Γιατί ;

Κεφ. 34ο

Μετά από λίγες μέρες..

<<Την προσοχή σας λίγο. Αύριο διοργάνωνω για τα γενέθλια μου ένα τέλειο πάρτι στο σπίτι μου! Πάρτε μια πρόσκληση για να μπορείτε να έρθετε! Θα σας περιμένω με χαρά >> όταν χτύπησε το κουδούνι ο Ίαν άρχισε να υπαγορεύει τον λόγο του. Ώστε αύριο είναι Παρασκευή και επίσης τα γενέθλια του. Φυσικά και θα πάω αυτή την φορά. Με όρεξη και κέφι για να περάσω καλά και να ξεφύγει το μυαλό μου..
Πέρασα από δίπλα του. Σχεδόν όλη η τάξη είχε πάρει από μια πρόσκληση. Πλέον είχαν μείνει ελάχιστες <<Να πάρω και μια για την Clara; >> τον ρώτησα χαρούμενη <<Φυσικά θα σας περιμένω με χαρά! >> απάντησε με ένα τεράστιο χαμόγελο. Είναι σχεδόν πάντα χαρούμενος και είναι ωραίο να το βλέπεις αυτό, σε κάνει και εσένα πιο αισιόδοξο. Πήρα δύο χρυσές κάρτες και βγήκα από την τάξη. Βρήκα γρήγορα την Clara και της έδωσα την μια. Κατενθουσιάστηκε, λατρεύει τα πάρτι 🎉 ως γνωστόν. Το ίδιο και εγώ ήμουν πλέον ενθουσιασμένη. Ανυπομονούσα να έρθει αύριο η ώρα για να ετοιμαστούμε..

 Σήμερα είχε καλό καιρό και στο διάλειμμα καθόμασταν έξω με την Clara στο προαύλιο <<Έμιλυ έχεις κάνει τα μαθηματικά;>> με ρώτησε παραπονεμένη <<Ναι γιατί; >> την κοίταξα περίεργα. Κανείς δεν ξέρει τι έγινε με εμένα και τον Άλεξ. Αποφεύγω να μιλήσω γιαυτό <<Μπορείς να μου φέρεις τις ασκήσεις να τις αντιγράψω; Σε παρακαλώ! >> κούνησε το σώμα της ναζιάρικα <<Αχ καλά..>> πρόχωρησα προς τα ντουλαπάκια. Άνοιξα το δικό μου και έβγαλα το γαλάζιο τετράδιο των μαθηματικών <<Θα πας στο πάρτι του;>> τα μάτια μου γούρλωσαν μόλις άκουσα την φωνή και το σώμα μου ταράχτηκε. Ήταν ο Άλεξ.. Ουφ φέρσου ήρεμα, είπα στον εαυτό μου. Γύρισα το κεφάλι μου και τον αντίκρησα χωρίς να κουνήσω το σώμα μου <<Ορίστε;>> τον ρώτησα ειρωνικά και έκλεισα με δύναμη το ντουλάπι <<Γιατί ρωτάς; Νομίζεις πως θα με εμποδίσεις; Ότι γουστάρω θα κάνω!>> του μίλησα άσχημα υψώνοντας κατά πολύ την φωνή μου. Δεν ήμουν ακριβώς ο εαυτός μου, αναγκάστηκα να είμαι πιο σκληρή <<Μην πας, για το καλό σου το λέω>> μου απάντησε ήρεμα. Παρόλο που του μίλησα έτσι εκείνος παρέμεινε ήσυχος <<Σου είπα θα κάνω ότι θέλω. Μην ανακατεύεσε με την ζωή μου!>> τα λόγια που βγήκαν από το στόμα μου τελικά πλήρωσαν και εμένα. Ένιωσα έναν απότομο, βαρύ πόνο στην καρδιά μου. Τα δάκτυλα μου έσφυξαν με οργή το τετραδίο.Ο Άλεξ με κοίταξε έκπληκτος χωρίς να δράσει. Τέντωσε απλά το χέρι του και πήγε να με ακουμπήσει. Εκείνη την στιγμή ξεροκατάπια από την αμηχανία. Το χέρι του σταμάτησε στην μέση. Χωρίς να συναντήσει το βλέμμα μου το μάζεψε σχεδόν κατευθείαν και ξεφύσηξε. <<Απλά..>> τον κοίταξα καλύτερα για να καταλάβω τι ήθελε να μου πει <<Κάνε ο,τι θες>> ολοκλήρωσε την πρόταση του ψυχρά και έφυγε από τον δρόμο μου. Δεν νομίζω πως ήθελε να μου πει αυτό.. <<Γαμώτο!>> κοπάνησα την πλάτη μου πίσω στα ντουλάπια. Δεν ήθελα να του μιλήσω έτσι! Έκλεισα σφιχτά τα μάτια μου και έβγαλα μια κραβγή επελπισίας.