Belki yanlış yoldayızdır ama doğru yolu sevmeden nasıl yürüyebiliriz ki?
Sürekli düşeriz yaralar açılır ve o yarayı saran tek kişi olmaz. Kanar durur..
Sen birilerine layık olmaya çalışırken onlar senin yaptıklarını görmezden gelirler. Sürekli hatalarını ele alarak seni yargılarlar.
Sen çabalar durursun. Herekes senin o hatandan yola çıkarak devam ederler.
Evet o yol da yanlış ama sen bu sefer doğru yolda yürümeyi seversin. Baktığında Herekes senin karşına geçmiş.
Sen ne zaman yol değiştirirsen insanlar senin karşına geçer.
Senden hesap sormak ister hepsi. Kimse seni dinlemez. Yalnızsın gene, derdini anlatacak tek bir kişi yok. Hepsi sadece mutlu gününde yanında. Kötü gün gelip çattığında hepsi karşına geçer.
Yollarına pusu kurmuş yalnızlığın seni içine hapseder. Bu dünyaya vermez bedenini. Mutlu değilsin işte, gene... Ruhun, herşeyinle ortadasın..
Ne zaman?
Ne zamana kadar böyle devam eder bir insanın kalbi,ne zamana kadar dayanabilir? Kim anlar o süre zaafında?
Kalbin acır, sen hep yanlarındaydın iyi yada kötü ama aynı performans yok onlardan sana.
Sadece eskiyle geçmişinle hatalarınla kırılmış hayallerinle yargılarlar seni. Ve o an kulağına bir yalnızlık senfonisini fısıldanır.
O saniye herkese saar olursun. Yalnızlığınla baş başasın. Gene kimse yok!
herkes gitti, gene yanında olana tek kişi yalnızlığın..
Tebrik ederim gene aynı şeyi başardın kalbim..
Ve bu acı o kalpte hep kalacak.
Kırılan bir bardaktan ne kadar da özür dilesen geri yerden kalkıp birleşemezler. Kalpte aynı.
Geri birleşmiyor o parçalar... 🙈💔
#dene
#benyoruldumhayat..
#😞💔melankolik
