Bedenim kalbim ruhum herşeyim, Üşüyorum, Soğukta kaldım, sevdiklerimin rüzgarında hapse mahkum oldum. Üstüme hırka veren tek kişi yok. Sadece beni itiyorlar.. Evet başardılar, yalnızlığın rüzgarında kayboluyorum. Nereye gittiğimi bilmiyorum şimdi. Gidecek yerim yok, yolum yanlış, hayallerim yok, heyecanım, mutluluğum.. İnsanın hayalleri kırılınca, yapma isteği kırılınca tekrar onu yapmaktan zevk alır mı? En son hayalim yaşamak tı,. Evet onuda kırdılar, acımadan, üşenmeden.. Alıştım üşümeye, şimdi vücudum alışık oldu soğuğa, sert rüzgarlara.. Şimdi kimse beni oraya sürükleyemez; Ben kendi rotamı oraya çevirdim. Hiçbirşeye hevesim kalmamışken yol değiştirmek... Yanlış mı? Doğru mu? Bilmiyorum ama üşümüyorum artık. Kendi düşen ağlamaz.. Kendi yolumu soğuk gecelere çevirdim. Üşümüyorum... 🙈🌃🍃
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
