Chaos [BxB] #Netties2017

23

"Ik dacht dat je jezelf had verdronken in het toilet."

"Had gekund."

Toen Bubbel en ik bij Iwan aankwamen, stond hij met een leeg bekertje (vast geen punch) in zijn hand en nam hij een grote slok, waardoor het nu leeg was. Hij lachte even.

"We gaan nog steeds dansen," zei hij tegen mij en hij pakte mijn hand, "sorry, Stef."

Iwan sleepte me de dansende menigte in en we lieten Bubbel een beetje opgelaten achter. Je kom nog goed op de vloer zien waar het slijm had gelegen, het glinsterde en mensen gingen er met een mooi boogje omheen.

"Waar bleef je nou zo lang?" vroeg Iwan toen hij me ver genoeg van een speaker had getrokken zodat ik hem kon verstaan. Hij pakte mijn handen nu allebei vast en zwaaide er wat mee rond, zodat we een soort van dansten.

"Ik kwam Bubbel tegen en we raakten in gesprek," ik draaide een rondje onder Iwans armen door en lachte. Bubbel stond een beetje aan de kantlijn en keek onze kant op, ik zag hoe hij zijn duimen naar me opstak toen onze blikken kruisten.

"Bubbel, hé?" grinnikte Iwan en hij legde zijn handen speels in mijn nek, om me dichterbij te trekken, "waarom niet gewoon Stefan?"

Ik haalde mijn schouders op en keek omhoog, Iwan was een stukje langer. We zwaaiden wat onhandig met onze lichamen, dansen was toch lastiger zo der alcohol en niet in een of andere stampvolle club.

Het liedje veranderde, het was nu harder en sneller en veel mensen begonnen te juichen en te springen. Dat waren dan vooral de aangeschoten mensen. Ik haakte me los uit Iwans greep en begon ongecontroleerd mee te springen, zijn schouders als afzetplateaus voor mijn handen gebruikend.

De muziek ruiste door mijn oren en ik voelde mijn voeten pijn doen van het springen. Erg sportief was ik niet dus ik begon al snel een beetje te hijgen, maar ik ging onverstoorbaar door.

"Doe mee!" gilde ik tegen Iwan en hij rolde zijn ogen voor hij als een gelijkwaardige idioot begon mee te springen.

Iwan schoot in een enorme schaterlach.

"Wat ben je ook een imbeciel!" gilde hij boven de muziek uit en hij wilde door gaan met springen, wat niet lukte want hij lachte te hard.

"Weet ik," schreeuwde ik en ik ging stil staan, "zullen we terug naar Bubbel? Volgens mij zie ik Meg en Davy."

Iwan keek door de menigte door naar Bubbel en hij zag inderdaad ook Davy en Meg.

"Weet je het zeker?" vroeg hij en hij speelde met de knoop van mijn jasje, "ik mag die Davy niet zo."

Ik hoorde hem maar net, vanwege de harde muziek, ik rolde met mijn ogen en trok hem aan zijn pols mee. "Davy is een leuke gozer."

De muziek was inmiddels weer overgeschakeld naar een rustiger en minder luid deuntje en we konden elkaar inmiddels weer normaal verstaan.

"Hey, iedereen," zei op even en ik plofte op het bankje waar ze naast stonden, "waar hebben we het over?"

"Daarover," zei Meg en ze wees naar een plek in de kamer, toen ik keek zag ik dat Buster en Stacey terug waren.

Hun haren waren nat, ze hadden het vast ergens gedouchet. Misschien in de kleedkamers. Stacey had haar roze haren zo droog mogelijk gemaakt en geprobeerd het in een kapsel te steken, was niet per se gelukt. Buster had een buzzcut, wat best ironisch was, (Buster, buzzcutt), maar zijn haar was dus al droog. Het zag er naar uit dat ze kleding hadden gepakt uit de gevonden voorwerpen, of misschien hadden ze iemand neergestoken en daar de kleding van gestolen. Ik zag ze er voor aan.

Ze waren dus inmiddels schoon, maar echt geweldig zagen ze er niet meer uit. Veel mensen keken naar ze en lachten, Iwan en ik keken elkaar aan en we glimlachten, ons doel was in ieder geval bereikt.

Het grootste deel van de mensen was beïnvloed door de alcohol, er werd uitbundig gedanst en we vermoedden dat ook Davy en Meg van de punch hadden genomen. Het zicht op de mensen was geweldig, want iedereen glinsterde een beetje in het licht door onze glitters.

Opeens liet Meg zich naast me vallen en begonnen plakkerig over me heen te hangen.

"Hé, Finnie de Pooh," zei ze en ik duwde haar met rollende ogen van me af, ze giechelde, "dansen?"

"Wordt Davy dan niet jaloers," vroeg ik, het was speels bedoeld. Meg schoot overeind en zei: "inderdaad," voor ze op hem af banjerde en die arme jongen weer meetrok.

Bubbel, Iwan en ik waren over.

"Dus," begon hij met een grijns, "zijn jullie nu dan...?" Er viel een. Suggererende stilte.

Ik durfde niks te zeggen, want wat als die kus nou niks had betekend voor Iwan en het gewoon voor de leuk was?

Maar hij pakte mijn hand en keek Bubbel uitdagend aan, Bubbel keek uitdagend terug.

"Wat dan, Stef?" vroeg Iwan en hij lachte, "ik weet niet waar je het over hebt als je het niet zegt, hoor," hij wist het dondersgoed.

"Je weet wel, zijn jullie nu samen? Als in een stelletje?"

Iwan keek me even aan en keek toen weer naar Bubbel. "Ja," grijnsde hij en Bubbel, grijnsde terug.

"Ik wist het wel," zei hij lachend voor hij opstond en dramatisch weg liep om waarschijnlijk bewust meer punch te gaan drinken.

Toen hij uit het zicht was draaide ik me naar Iwan en probeerde wat te gaan zeggen, maar voor ik kon verzinnen wat, was hij al naar me toe gebogen en drukte zijn lippen zacht op de mijne.

Ik glimlachte. Het was anders dan de eerste keer, rustige en zonder zo veel lichaam en gekloot. Zijn lippen waren waren zoet en lagen stil tegen de mijne.

***

We zaten op de fiets terug naar huis, ik fietste in het midden, Bubbel aan de binnenkant en Iwan aan de buitenkant. Iwan en Bubs waren buren en fietsen de hele weg samen (wat me gerust stelde, want ik wist niet hoe veel punch Bubs op had en wanneer het ging inwerken) maar ik moest al snel een compleet andere kant op.

In het donker fietste ik alleen naar his, met een permanente glimlach op mijn gezicht en tintelende lippen. Ik moest mijn best doen niet met mijn vingers aan mijn lippen te gaan voelen.

Ik fietste langs warme huizen en probeerde niet te vallen over restanten sneeuw op de weg.

Het was rond elf uur, misschien wel twaalf uur toen ik thuis kwam, maar de lichten stonden nog aan. Mijn ouders waren vast opgebleven om me op te wachten.

Ik stak de sleutel in het slot en opende de deur. Ik was bang dat mijn ouders aan me konden zien wat er vanavond allemaal gebeurd was, ik keek even in de spiegel in de hal voor ik de woonkamer in ging.

"Hallo," zei ik toen ik op mijn sokken naar de bank toe liep en naast mijn ouders ploften. Mijn moeder zat in een joggingbroek met een trui en warme sokken en mijn vader idem dito.

"Hoe was het?" vroeg mijn moeder en ze keek naar me, voor ze met haar hand over mijn hoofd ging, mijn vader bleef televisie kijken. Er stond een of ander schietprogramma op en hij vond het fascinerend.

"Het was leuk," loog ik en ik stond op van de bank om drinken te gaan inschenken, het was beter dan 'leuk'.

Ik dronk mijn glas water leeg en ging naar boven. Ik sloop met twee tredes tegelijk de trap op, om mijn broertjes niet wakker te maken en besloot even snel te douchen.

Ik voelde de stralen warmer worden en genoot van de warmte, het was buiten koud geweest. Onder de douche kalmeerde mijn hoofd weer een beetje van de drukte van vandaag, het was alsof alle stampmuziek en schreeuwende mensen er zo uitgespoeld werden.

Ik dacht ook aan Iwan en mij, volgens mij waren we nu echt een koppel? Het maakte me warm van binnen.

Ik kwam onder de douche vandaan, droogte me af, deed mijn pyjama aan en viel in slaap, dromend over slijm en roodharige mensen.