Chapter 1

23.8K 541 98
                                        

This story contains violence, aggression, abuse, prolonged torture, romanticized rape, profane languages, suicide, and murder.

~Found~

Napangiwi ako sa huling pagdampi ko ng gamot sa aking sugat. I blinked away the tears as I painfully looked at the deep cut in my stomach. I gently wrapped the bandages around it, carefully exhaling and inhaling air as it hurts every time I did it.

Simula noong mahuli ako ni Mama na lumabas noong gabing iyon ay pinagbabawalan na niya akong umalis man lamang sa aking silid.

A lone tear escaped from my eyes and I immediately wipe it away. Ang malakas na hangin na pumapasok sa aking bintana ay muling umihip. Mabilis kong kinulong ang mahabang buhok sa aking palad upang ilagay iyon sa aking likod, making me winched of my sudden movement.

Tinapos ko ang pagtatali ng bandages sa aking tiyan bago dahan-dahang pumunta sa bintana ng aking silid.
Tanaw ko ang mas lalong pagdilim ng langit, at mas lalong lumamig ang pag-ihip ng hangin. I small sigh escaped on my lips before I slowly closed my window.

It will be heavy rain, I'm sure. Matapos maisara ang nag-iisang bintana na naroon ay pinasadahan ko nang tingin ang luma at maliit kong silid. There are now nine small buckets scattered on the floor.

It's been five months since we came back in the Philippines. The event from that night still lingers on my mind. Hindi ko alam kung papaanong parang wala lamang iyon sa aking kakambal.

A beautiful and bloody woman still haunting me in my dreams and conscience and that someone who's watching me like it's burning my skin and digging holes at my skin. Doon ako laging nagigising.

Naiisip ko pa rin ang noong paghinto ng isang sasakyan sa aking tapat nang gabing iyon.

It always has me goosebumps, a different and very foreign kind of goosebumps.

A small sigh escapes on my lips again before I started fixing my same little old bed. Hindi na ako kailanman nag-abalang makiusap kung maaari bang maglipat ako ng silid o palitan man lamang ang aking kama.

It's still fine though. Kasya pa rin naman ako, kahit papaano, kahit na medyo umaapaw na ang aking paa sa kinalakihan kong kama.

The heavy rain started pouring just when I lie on my bed. Gumawa pa ito ng ingay dahil sa kalumaan sa tuwing gagalaw ako ng kaunti. Wala sa sariling nakamasid lamang ako sa kisame.

Ang pag-umpisa nang mga patak ng tubig ulan sa mga timbang nilagay ko ay mistulang naging musika sa tahimik kong silid.

I will be sleeping early since I know that I will not be having dinner tonight. Galit na galit na naman kasi si Mama sa akin. Alam ko, ramdam ko sa bawat paghampas niya sa akin at sa talim nang kaniyang paninitig sa akin.

Papa just bought me a new dress but when Mama knew about it, she got angry, telling me that I'm so ambitious and that I just can't be contented.

Unlike Islet, she has perfect curves all over, her skin is not so pale like mine, her skin doesn't have any ugly scars like mine, she always has new and different dresses and I'm still okay with it.

Kontento akong tinitingnan siyang nagsusuot ng magagandang damit, bagay ang lahat ng iyon sa kaniya kahit anong klase.

She's beautiful and she looks like a princess, so I was always in awe every time I saw her wearing beautiful dresses.
Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako sa kakatitig sa kisame.

The music that comes from the rain makes me fall into a deep slumber.

Nagising lamang noong matagpuan ang sariling umiiyak. I don't' really know what's my dream about but my morning doesn't really good when I woke up.

BCS 3: Innocent MistakeTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon