Chapter 30

14.7K 585 159
                                        

This story contains violence, aggression, abuse, prolonged torture, romanticized rape, profane languages, suicide, and murder.

~Mother~

I blink my sleepy eyes just when I opened it. I still feel exhausted even I've just come from asleep.

Maliwanag ang loob ng silid habang sinubukang walain ang antok sa aking mga mata. I feel so groggy. My eyes hurt from crying.
I just can't think about what happened.

Ang tanging kaagad na napuna ay narito ako sa silid ng Hari.

Mabilis akong napabangon. My eyes widened, fully wide awake now as I heard a familiar sound that clinks.

Ang tahimik na pagtibok ng aking puso ay unti-unting lumalakas. Panic and fear started pouring down on me when I realized my ankle is being chained.

Memories from the chains and whip started reminding me. Masyadong mabilis na naaalala ang mga iyon na halos hindi ko na mahabol ang aking paghinga.

What happened? I am being punished? Anong nagawa ko?

Those questions only make me remember all the things I did that I quickly look at my wrist. Still on the bandages as I tried to tug the chain on my ankle that connected to the King's bed, on its leg.

Huli ko na ring napansin na wala ng kahit na ano mang makita akong gamit sa loob ng silid ng Hari. Except for the bed, the four-door that each have a connection to every side of the palace's wall.

Halos mandilim ang aking paningin sa muling naisip.

I am being punished again. Ano ang susunod nito? Hindi ko alam! Akala ko'y hindi galit ang Hari sa aking ginawa.

I continuously sniff as I tried to tug my ankle away from the chain. Pagod na ako sa ganito.

Patuloy ako sa aking mumunting hikbi habang patuloy ring sinusubukang kalasin ang aking paa sa naroong kadena.

Minutes passed by when I heard the opening of the door. Mabilis akong napalingon roon at halos muling mataranta nang makita ang pagpasok ng Hari.

I am ready to apologize to him just so he let me free when he quickly went beside me.

May kung ano siyang kinuha sa kaniyang bulsa bago marahang kinuha ang aking isang paa. The key that he's holding unlocks the chain that wounded my ankle.

Napalunok ako at unti-unting lumalayo sa Hari nang mabilis niyang nahila ng marahang ang aking kaliwang kamay. A gasped escapes on my lips from the sudden movements. Natagpuan na lamang ang aking sarili na naroon na sa kandungan ng Hari.

I stiffened, my heart beats faster than before. I keep my hands on my lap as I feel the King's heat vibrating towards me.

He is not wearing a shirt and it always feels so foreign to me when it comes to the man's form.

It always makes me wonder why there's a lot of differences.

Unti-unti akong nag-angat ng tingin sa Hari. Nang magtama ang aming tingin ay mabilis din akong umiwas kaya muling napansin kung bakit wala na ang mga gamit ng Hari. Kung bakit ako narito sa kaniyang silid at bakit nakakadena ang aking isang paa.

I wanted to ask all of them. I wanted to ask if the King plan to punish me because I tried to kill myself.

Wala sa sariling napatingin ako sa aking palapulsuhang may nanatiling benda roon.

Isang malalim na paghinga ang muling nakuha ng aking pansin. Just before I raise my eyes up to the King I saw his big hand gently touch my bandaged wrist.

BCS 3: Innocent MistakeTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon