BCS 3: Innocent Mistake

Chapter 23

This story contains violence, aggression, abuse, prolonged torture, romanticized rape, profane languages, suicide, and murder.

~Punishment~

Maya at maya ang aking pagpunas sa pawis kahit ramdam na ang lamig ng ihip ng hangin ay hindi pa rin nakakatulong iyon.

Sandaling napatingin sa unti-unting nalalagas na mga dahon. The beautiful trees and flowers that once bloomed excitedly loomed over the changing of the weather.

Sa bawat lagas ng mga daho'y mas lalong bumibigat ang aking dibdib. It is not the same like how summer came by.

Giddy and excited.

Weeks and after weeks, I witnessed how the trees started falling off their leaves.

Muli kong tinuyo ang pawis na namumuo sa aking noo bago dahan-dahang tumayo mula sa pagkakaupo't pagpapatingkad ng sahig ni Misha.

Marahang pinisil ang maliit na sugat na gawa ng kutsilyong napapalibutan na ngayon ng band-aid.

Muling naalala ang kaninang reaksyon ng Hari matapos ko siyang ipagluto. He told me to cook his lunch. Matapos ay dinala iyon sa throne room kung saan siya.

Wearing a satisfied and confident self that the lunch I've cook can satisfy his stomach. Pinatikim ko iyon kay Cook at sa dalawang kaibigang babae.

Mas lalong naging masaya dahil kahit ako'y nasasarapan na ngayon sa sariling luto.

Ang Hari'y sumubo lamang ng isa bago ko nakita ang mas lalong pagdilim ng kaniyang mga mata at pag igting ng panga. He then complained that it's not good at all before he left.

Hindi ko alam kung anong mali roon sa niluto nang tikman ko ulit.

The King will always complained about it. At hindi ko na alam ang gagawin kung paanong masasarapan ang Hari sa aking luto. Siguro ay pag-iigihan ko pa sa susunod.

Isang malalim na paghinga ang aking ginawa bago pinasadahan ng tingin ang ginawang paglilinis.

Satisfied with the job, I fix myself and the cleaning materials I've used before I take another glance outside the wide window.

Dark invading the sun from afar, making me smile contently.

Mabilis ngunit maingat ang pagtahak ko sa hallway ng north wing.

Kailanga'y makabalik sa aking silid bago pa man matapos maghapunan at bago pa man hahatiran ng pagkain ni Margaret.

Sa ilang linggong ganito ang ginagawa'y tila nasanay na ako.

Ngunit ang takot pa ring madismaya sina Emerald at malaman ng Hari ang ginagawa kong pagpunta sa north wing ay buo pa rin at lalo lamang nadadagdagan.

I was about to turn on the other hallway leading to a staircase up to where my chamber is when I saw Emerald and some of her companions.

"How dare that Ariela's been a number one for King's betroth! I will not accept this!"

Akmang bibilisan ko na sana ang paglalakad upang huwag na nilang makita ngunit huli na ang lahat nang magtagpo ang paningin namin ni Emerald gamit ang galit niyang mga mata.

Kaagad akong napaatras. Mabilis na inisip ang maaaring pagkamali dahil sa nakikitang galit sa kaniyang mga mata.

Mabilis niya akong nalapitan. Umawang ang labi sa takot nang pinagtaasan ng kilay bago siya nagsalita.

"Leave that trash alone, and see that room at the very corner?" She said sarcastically as I heard whispers from her friends.

Sinundan ko ng tingin ang itinuro. Silid iyon na nasa pinakasulok at hindi masyadong kita rito. I know who's chamber is that but, why would she pointed it to me?