BCS 3: Innocent Mistake

Chapter 20

This story contains violence, aggression, abuse, prolonged torture, romanticized rape, profane languages, suicide, and murder.

~Reckless~

Days went like a blur. My new-cut hair was now lay on my back when Margaret invited a hairdresser to cut my hair.

It is a new day today as I inhaled fresh air in the garden. It's my first time witnessing the garden in the morning.

More chirping birds and butterflies as I contentedly wander every turns of the garden. Margaret told me I can go here this morning since she said the King and the Prince went to the town to meet some people and also check the city.

Naalala ko rin ang bahay namin sa bansang ito. Nandoon kaya sina Mama? Hinahanap ako?

Kahit na tanggap ko na sa aking sarili'y hindi ko pa rin mapigilang isipin at tanungin iyon minsan.

Hindi ko alam kung puwede ba akong umalis dito? Hindi naman ako nakakulong dito hindi ba?

Isa pa'y hindi ko alam kung bakit ganito ang aking pakiramdam. Dapat ay gumaan ang aking dibdib dahil wala ang Hari. Ngunit tila iba ang pakiramdam ko gayong wala siya.

Tila nalulungkot ako na hindi ko maintindihan.

I sighed and pushed myself again as I enjoyed the feeling of being on the swing. The cold morning breeze kissed my cheeks.

Maganda sana ang aking pakiramdam ngayon kung hindi ko lamang iniisip ang Hari. Bakit kaya ganoon?

Napanguso ako at mas lalo na lamang nilakasan ang pagduyan sa sarili.

Nagtagal pa ako roon sa hardin bago ako sinundo ni Erphina upang kumain ng tanghalian.

It is a wonderful lunch with the women in the kitchen! Masaya ako habang nakikinig sa kanilang mga kuwento. Ni hindi ko nga namalayang marami ang aking nakain at ramdam na ramdam ko ang sobrang busog.

Ngunit ang masayang pakiramdam na iyon ay kaagad napalitan ng sobrang hiya.

Long and loud belching from me silences everyone on the table, even Cook as they all look at me.

My face started heating tremendously from the deed. The silence only stays for a minute before I heard some of the women's laughter.

Sina Erphina at Amory na nasa aking tabi'y tila hangang-hanga sa aking nagawa.

Hindi ko alam kung bakit gusto ko na lamang lamunin ng sahig. I feel so awkward and discomfort. Cook just look at me as he laughs lightly before he started giving warnings to the other women to stop laughing.

"Wow! That was the first burp I heard from you, Zemy. You burp like a boy!" Amory said amusingly.

Marami ang sumang-ayon na mas lalo kong naramdaman ang pag apoy ng aking pisngi.
Humupa ang ginawa ko ngunit nahihiya pa rin ako sa nangyari. Kaya noong makaalis sa kusina ay isang mahabang pagbunga ng hininga ang aking nagawa.

I wanted to go to my room, confident that I know the way but only stop when I saw the group of women coming down the stairs.

Nanlaki ang aking mata nang makita ang mga pamilyar na babae. Kinakabahang mabilis akong umalis at naglakad upang huwag nilang makita.

I don't want them to see me. They don't want me so it's only fair to stay away from the King's mistresses.

Halos matumba na ako sa panaka-nakang pagkakatapilok sa aksidenting pagkakaaapak ko sa sariling palda ng damit na suot dahil sa pagmamadali.

Sa isang pasilyo ako dinala dahil sa aking pagmamadali. My little steps are the only thing I heard as I wander the long and silent hallway. Kahit na alam kong matagal na ako rito sa palasyo'y hindi ko pa rin kabisado ang pasikot-sikot.