BCS 3: Innocent Mistake

Chapter 40

This story contains violence, aggression, abuse, prolonged torture, romanticized rape, profane languages, suicide, and murder.

~Past~

Pinunasan ko ang masaganang luha na naroon sa aking pisngi. I can't sleep and just stared at the dim ceiling of the room. The quints are peacefully sleeping.

I do not know why I started recalling all the things I have been through back when I was a child.

Lagi kapag naiisip ko'y sobrang sikip ng aking dibdib. Naalala ko pa ang aking tingin sa aking sarili. I was born here to suffer. To pay for all the sins I made maybe in my past life.

Hanggang ngayon naniniwala akong parusa pa rin ang lahat ng ito sa akin. I wanted to be happy. I crave for it ever since. Gusto kong malasap iyon. Kung ano ang pakiramdam noon.

Pero naisip kong hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang gagawin para tuluyang maging masaya. I let other people control me.

Naniniwalang kapag sumunod ako'y magiging masaya ako at makakabuti iyon sa akin.

Ang tanging naging masaya lamang sa aking buhay ang aking mga anak. Dahil nasunod iyon. Dahil gusto ko iyon at walang parusa galing sa ibang tao ang aking natanggap.

Naisip kong kapag ba susundin ko ang tanging gusto ko ay tuluyang magiging masaya ako?

I admit how I wanted to go back to the King. Kahit sa dinami-rami ng puwedeng mangyari. Kahit na paparusahan pa niya ako. Kahit na sa huli ay hindi ako tuluyang magiging masaya. Kahit na nagsisinungaling lamang ang Hari sa lahat ng mga sinabi. I wanted to go back to him.

Isa sa laman ng aking isip ang bagay na iyon. Mas naging mahirap lahat para sa akin sa bawat pagbisita ng Hari araw-araw.

Zemy, has been so worried for us. Sa pagkakahanap ng Hari sa amin at sa pagbibisita nito.

Ang muling paglayo'y hindi makakatulong. Dahil alam kong mahahanap ulit kami ng Hari, at alam kong hindi na rin niya hahayaang makalayo pa ulit kami.

He always spends his time on the quints. Sa tuwing pinagmamasdan ko siya'y kita ko ang ginhawa at saya sa kaniyang mukha.

Minsang nahuhuli ko rin siyang nakatingin sa akin. His eyes always looks so deep and serious. Lagi akong nagpapanic roon kaya kapag walang magawa ay tumutulong na lamang kay Aling Marcing at Kaye.

Naging ganoon pa rin ang laging ginagawa ng Hari sa bawat araw. Lumipas ang isang buwan na ganoon pa rin.

I can study every morning without checking the quints because of him. Masyado nang napalapit ng husto ang magkakambal sa kaniya.

Aaminin kong masaya ako kapag nasasabayan ng Hari ang gusto ng mga bata.

He can lift them up. He can play and chase after them. Mga bagay na hindi ko kayang gawin dahil sa madaling mapagod.

Hindi ko na namalayang napangiti at isang maliit na tawa ang kumawala sa aking labi nang makita ang eksena sa aking harapan.

The quints look so very happy as they all ride on the King's back. They made him like a horse. Natatawa pa at nakasuot lamang ang mga ito ng kanilang diaper.

Napatingin ang Hari sa kung nasaan ako. The quints started getting off of him as they started dragging their father unknown to the two of us.

Hindi ko mapigilang hindi magulat ng marinig ang pagsabi nila ng Papa.

My heart almost broke when I heard it.

Pahirapang napalunok ako at pilit na ibinabalik ang luhang gustong pumatak.