DAHIL SAYO ( Complete )

CHAPTER THIRTY EIGHT

December 10,2015 ( Thursday )

AMETHYST POV

Nagising ako sa liwanag ng araw na nagmumula sa Glass door na nasa gilid ng kama namin kasabay ng pagtingin ko sa oras at 8:00 na pala  ng tumingin ako sa kanan ay wala na si xian sa tabi ko umupo ako at niyakap ang mga tuhod habang nakatingin sa labas. Hindi ko alam kung gugustuhin kong  tumayo ngayon wala akong gana siguro dahil ngayon ang araw ng pag-alis ni xian at nalulungkot ako sa tuwing iniisip ko na magkakalayo kami kahit pansamantala lang. Mula sa araw na ito..ako nalang..ako nalang mag-isa hindi ko maiwasang di maluha ng marinig kong bumukas ang pinto agad ko namang pinunasan ang luha ko.

" Good morning Ganda! Are you crying?" Tanong ny habang palapit sa akin

" Good morning too pangit" nakangiti kong sagot sa kanya

"Umiiyak ka ba?" Ulit nya ng tanong Tumayo ako para lapitan siya at umupo sa gilid ng kama para magpantay kami

" Ano sa tingin mo ang mararamdaman ko ngayon?" sambit ko na bakas sa mukha ko ang lungkot sa pag-alis nya

" Babalik naman ako ganda,promise yan" saad nya

"I know,pero hindi mo naman maaalis sa akin na malungkot dahil mamimiss kita..ano gusto mo magpaparty ako sa pag-alis mo?" Seryoso kung sabi na nagpangiti naman sa kanya

" lagi naman kitang tatawagan eh,alam mo namang di kita matiis na di makausap sa isang araw lang..kaya na malungkot" pag-aalo nya

" araesso,susubukan ko,what time alis nyo? " tanong ko

" Mga 10" sagot nya

"Okay mauna kana sa labas maliligo lang ako.ihahanda ko na din gamit ko para dalhin sa bahay." Wika ko saka tumayo at pumasok na sa banyo. Tumango naman siya bilang tugon sa sinabi ko.

Matapos ang isang oras na preparation nasa sala na sila at mommy hindi na rin ako nagbreakfast.

" Hindi ka ba magbreakfast muna iha?" Tanong ni mommy

" sa bahay nalang po mom" sagot ko at lumapit si mommy para yakapin ako

" Please iha ingatan mo sarili mo ha habang wala kami" Pakiusap ni mommy habang tinuck ang ilang hibla ng buhok ko sa likod ng tenga ko

" yes po mom" tipid kong sagot

" Ganda tatawag ako mamaya ha pag nasa korea na kami" singit ni xian

" okay,basta mag-iingat ka dun ha" sambit ko

"Sure,para sayo" nakangiti nyang sagot.

" sasama ka ba sa airport?" Tanong naman ni mommy

" Hindi na mommy,baka mahirapan akong umalis kapag sumama pa siya"sagot ni xian

" Uuwi po muna ako sa bahay,pero paminsan-minsan uuwi din ako dito." Sagot ko

Matapos ang kalahating oras na paghihintay dumating ang kotse ni nolan para maghatid sa airport.habang nasa car kami wala akong imik na nakahawak sa mga kamay ni pangit para bang ayokong humiwalay sa kanya dahilan para hindi ko mapigilan yung nararamdaman ko at bigla na lang ako napahagulgul sa loob ng sasakyan dahilan para magulat si mommy na nasa harapan katabi ni nolan.

"Wae??waeyo?" Nag-aalalang tanong ni mommy

"Babe,what's wrong?" Malungkot na tanong ni xian

" Eh..k-kasi *iyak* n-naman *iyak* aalis ka.paano kung di mo na ako kontakin,paano kung makahanap ka dun ng koryana tapos ako...a-ako wala na.." Humahagulgol kong sabi nakangiti naman siyang niyakap ako. Pati si mommy natawa na din hindi ko alam kung alin sa mga sinabi ko ang natawa sila.

"Aigooo...ang cute mo talaga ganda..eh kahit naman marami dun eh ikaw lang naman ang mahal ko..gusto mo bang di nalang ako umalis.?" Tanong nya marahan ko naman pinalo ang likod nya

"Sira,eh di magiguilty naman ako nun" humihikbi kong sabi saka bumitaw sa kanya

" Basta iwasan mo yang iniisip mo dahil hindi mangyayari yunako muna ang masasaktan bago ikaw."sambit nya

Ilang minuto pa nakarating na kami sa bahay nadatnan kong nasa labas si lola at mama para salubungin ako

" Ma,kayo na po bahala sa asawa ko,babalik naman po ako before christmas" bilin ni pangit kay mama

"Wag kang mag-alala iho kami na bahala kay amethyst" sagot ni mama

"Oh paano balae,alis na kami" paalam naman ni mommy

"Oh sige balae,ingat kayo ha" sagot ni mama sinara naman ni nolan ang kotse at nagpaalam na kay pangit hanggang sa mawala sa paningin ko ang sasakyang gamit nila.saka naman kami pumasok sa bahay

" Gusto mo bang kumain apo?" Tanong ni lola

" mamaya na po lola,pahinga po muna ako sa kwarto ko" malungkot kong sabi sabay pumanhik sa taas para magpahinga ulit.hindi ko alam pero masama ang pakirandam mula pa ng gumising ako. Siguro epekto lang ito sa pag-alis ni xian i miss him already masyado yata akong nasanay na lagi siyang nandyan. Dahil sa kakaisip nakatulugan ko ng wala sa oras ang nararamdaman kong lungkot.

Nagising ako sa yugyug ni mama na nasa tabi ko

" amethyst,anak okay ka lang?" Tanong ni mama

"Yes ma,ok lang ako." Sagot ko

" anak kanina pa kita napapansing matamlay" pag-aalalang sabi ni mama

" epekto lang po siguro ng pag-alis ni xian pero ok na po ako." Nakangiti kong sabi

" buti naman sige na bumaba kana para kumain" saad ni mama
Sumabay naman ako kay mama bumaba ng kwarto para kumain.pero kahit anong pilit kong pagkain para wala pa rin akong gana pero kailangan dahil ayoko namang mag-alala sila mama sa akin.

Lumipas ang buong araw na sa kwarto lang ako hinihintay ang chat ni xian. Sa ngayon ayokong isipin na malayo siya iisipin ko nalang na malapit lang siya tulad ng dati messenger lang ang nag-uugnay sa amin noon.

A/n: sorry for the late update.thank you readers 😘😘😘