HATRED PROMISES

"CHAPTER 80: HATOL"

Author note:this chapter is not about their double date. Sorry guys but i want you to know what happened to ivanna after she accident.

Please enjoy reading!!!

IVANNA POV's

d⊙０⊙b

NO WAY!!!!

"YESSSS!!!" Sigaw ni louis.

"WHOAAA!!" Si natsu.

"Tss, naka tsamba lang kayo ngayon pero sa susunod hindi na" inis na sabi ni titus. Grabeh hindi ko akalain na mananalo sila dahil ilang puntos din ang lamang nila titus sa kanila.

"Honey!! Yes! Panalo tayo!!" Sabay takbo ni dane kay louis at yumakap, psh!, ang PDA talaga nilang dalawa kahit kailan.

"Oo nga wifey at meron na tayong date trip to korea!!" Excited na sabi nito. Samantalang ako naman ay napiling iling nalang. What the hell is this really real?. Ano naman ang gagawin namin doon?, e hindi na nga ako maalala ni natsu e at tsaka i hate him, hindi ko parin s'ya pinapatawad sa nangyari kay mom. Kahit sino naman ay hindi matatanggap ang pagkawala ng minamahal sa buhay mo lalo na ito pa 'yung pinakamahalaga sa lahat. Aaminin ko he lost my trust and he broke his promise too. Breaking someone's trust and promises is like a crumpling paper. You can smooth it over, but it's never going to be the same again at 'yun ang pinapakita or relation namin ngayon. I know his mind can't remember anything but i know his heart will never be forget.

Gusto kong maghiganti o ipaalala sa kanya ang lahat ng mga sakit na pinagdaanan ko sa panahong hinang hina na ako, i want to die!, and i want to kill my self just to be with my mom but naalala ko na nanjan pa si dad, paano nalang kapag nawala rin ako? Anong mangyayari?, gagawin din ba ni dad ang mga nasa isip ko?. No way!, i promise to mom that i will protect dad no matter what happen, i dont want to broke my promise to my mom, minsan ng nasira ang pangako ko sa kanila kaya ayaw ko ng maulit pa ulit 'yon. It really f*cking hurts!. Nang malaman ng mga hukuman ang nangyari sa pag kamatay ni mom ay agad akong pinapunta sa korea. Yes!, i go there last week before natsu wake up.

Flashback.....

Nasa hospital ako nagpapahinga dahil afterbtwo days ay p'wede na akong lumabas. After a minute ay biglang nag ring ang phone ko. Tinignan ko 'yon at nagtakang hindi naka register ang number.

"Sino kaya 'to?.." sabi ko sa sarili ko. Wala sila amira dahil lumabas muna para bumili ng pagkain. 'Yung about naman sa lamay ni mom ay nakapunta naman ako doon bago ilibing si mom. Iyak ako ng iyak doon at halos mawalan na ako ng malay at pag-asa na mabuhay. Masakit. Nakakapanlumo. Mahirap tanggapin ang pagkawala ng isang ina sa buhay. It really kills me.

"Hello?" Sagot ko sa kabilang linya.

"Oraenmaniya, red light. (It's been a long time, red light)" Boses pa lang ay kilala ko na kung sino 'yun. Agad naman nag si taasan ang mga balahibo ko at tingin ko namutla rin ako.