Hate To Marry You (Completed)

Chapter 28 Timely Surprise

Jade's POV

When Zion handed me the document, I was stunned. I could not believe this is happenning to us. It's a huge realization on my part of the wrong decisions that I made. Nanginginig man ang kamay ko ay kinuha ko ito at nagpaalam sa kanya na babasahin ko ang dokumento.

"Sige, basahin ko at ibigay ko sayo mamaya." Pilit kong pinasigla ang boses ko at gusto kong maging matatag sa harap nito.

"That's not really urgent. You can finished your food. That can wait." Ang sabi pa nitong pinapabalik ako ulit sa hapag kainan.

Even if he motioned me to sit back again, I just can't stay beside him anymore. Masyadong masakit na manatili sa kanyang tabi lalo pa at nasasaktan ako sa desisyon nito. His presence so close to him was suffocating me. A lump formed in my throat and I have to swallow hard to clear my voice. "Thanks! I'm full." Ang sabi ko pang nakangiti. Deep inside I was hurting. I am so sorry on the things that I chose. Pero, maibabalik ko ba ang pagmamahal ni Zion sa paulit ulit kong pag makaawa dito? I guess not. He was so determined with his decision. At least pinayagan pa niya akong mag stay sa bahay niya temporarily. I left him at the dining area and run up the stairs to my room.

Mabigat basahin ang nakasaad sa dokumento. Hindi ko na binasa pa at patuloy lang sa pag agos ang mga luha ko. Instead, kinuha ko ang ball pen at nag sign ako sa dokumento ng pikit mata. Ganon pala pag nasasaktan at natatakot. You can still carry out the task with eyes closed. Masakit at hindi ko alam kong makakayanan ko itong pagsubok na to sa buhay ko. Pilit ko mang pakalmahin ang sarili ko pero hindi ko magawa at masyadong masakit para ikimkim ang nararamdaman. Kailangang mailabas ang sama ng loob. Only crying can relieved me of my pain. Walang tigil ang mga luhang umaagos sa aking mga mata. Gosh, even crying won't ease the pain away. The crying won't stop and my pain is still there. Naiinis ako sa sarili ko for feeling this way. Mahirap iwaglit sa isip ang sakit na dulot ng paghihiwalay namin ni Zion.

I was in my deep thoughts when my phone rang. "Jade, I'm done with the seminar. Would you mind accompanying me here in Dallas?" Si Kuya Drake ang nasa kabilang linya. Masigla at masaya ang boses nito.

Tumikhim ako. Hindi ko alam kung sa ayos ko ba na to ngayon, wala ako sa sarili ko ay makakapunta ako kay Kuya. Pero naisip ko na rin na I need to get out of this house. Otherwise, I'm gonna loose my mind. Baka mabaliw pa ako dito sa America. "Sure Kuya! I will see you. By the way, where are you?" Ang tanong ko pa dito sa masigla na boses. Mahirap itago ang lungkot na nararamdaman. I was just faking it, til I make it.

"Nandito ako sa The Joule Hotel. I will be waiting for you. Bring Zion with you. I've never seen your husband for a long time." Ang sagot pa nito sa akin. Even the mention of Zion's name made me remember him once more. As I blink, my tears just fall.

Napapaisip ako sandali. Aaminin ko na ba kay Kuya na maghihiwalay na kami ni Zion? I guess not. I'm not ready yet. "Naku Kuya busy si Zion at may seminar din. Hayaan mo sabihin ko sa kanya na gusto mo siyang makita." Ang sabi ko pa kay Kuya Drake. Nagpaalam na ito at sa hotel kung saan ito naka check in na lang kami magkikita.

Napatingin ako sa salamin at maga ang mga mata ko. I look so miserable with my eyebags. Anyway, may make up naman. Ano ba ang purpose ng make up kundi i hide ang mga imperfections. I showered and dressed well. I picked out my floral dressed made for the summer. The make up did blend well with my imperfections. It covers my eyebags, my blemishes. I put a little bit of blush on and uses a lipstick to accentuate my lips. I looked much better. I called on uber with my apps and the car will be at the residence in ten minutes. Bababa na sana ako ng maalala ko ang divorce documents. Iiwanan ko na lang ito sa mesa at i text ko na lang si Zion. Nalungkot na naman akong bigla. Pero, ayaw kong masira na naman ang make up ko sa kakaiyak. I just need to shove all my problems away at first.