Zion's POV
Receiving phone calls is just our daily lives routine. Akala ko na naman si Sherry ang tumatawag. She made an insinuation to the media and the public that we have a relationship. Sa totoo lang hindi ko pa kayang magmahal. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako nakakapag move on sa pagkamatay ni Lisa. This time, the phone call would not stopped. That is when I tried to looked on my phone. It was the type of call that I dreaded most. It was a call about my son's accident. Nate's Nanny was hysterically crying while explaining everything on the phone. Parang gusto kong paliparin ang kotse ko pauwi. I drove so fast to my house. I lost Lisa my wife , Nate's Mom for over two years now. I could not afford to loose my son again. Ang mga taong pinaka importante sa buhay ko...Hindi pwedeng mawala sa akin ang anak ko.
However, I was devastated to see my son's lifeless body in the emergency room. At first they did tried so hard to revived him. Pero hindi nakayanan ng murang katawan nito ang pagkakabangga sa kanya. They did a CT scan of his body and he had a head injury and suffered a brain bleed, edema and herniation.
Iyak ako ng iyak dahil sa sinapit ng anak ko. Parang bumalik ulit ang sakit ng manganak si Lisa at ang araw ng mawala ito. Ang araw na nire resuscitate ito. Ang araw ng isilang nito ang anak kong si Nate. Yes! Another life was given to me but another life was taken away from me all on the same day. Hindi ko matanggap tanggap ang pagkawala ni Lisa. Kung gaano kasakit ang pagkawala nito ay ganon din kasakit ang nararamdaman ko sa pagpanaw ni Nate.
When I arrived in the house during the accident that Nate was airlifted, parang bumalik ulit ang trauma na nararamdaman ko ng mamatay si Lisa.
Pagdating ko sa bahay, kitang kita ko ang mga yakap ni Chase at Jade na parang hindi sila mapaghiwalay. Gusto kong manuntok ng panahon na yun ngunit naiisip ko ang anak ko. Kailangan ako ng anak ko. That is when I speed up and went to the Children's emergency center.
Nang makita ko si Chase at Jade sa hospital that's when I diverted my frustration on them. I know it is an accident. Pero sana... kung dahan dahan lamang ang pagpapatakbo. Sana... nakapag stop si Chase at hindi napuruhan ang maliit na katawan ng anak ko. Kasama sa lahat ng sana ang mga yaya ng anak ko. I blamed our Nanny as well. Pero, hindi naman sila ang nakasagasa. Si Chase ang nakasagasa at kasama pa nito ang babae niya.
I tried so hard to forget Jade, so hard I decided to settle down with Lisa. Agaran ang naging desisyon ko. I wanted to forget the pain. I wanted someone to be with me in my heartaches at si Lisa ang nakikita kong makakapuno nito. Kaya ng mag decide akong magpaka layo kay Jade ay buo na ang desisyon ko na dito na sa US manirahan. Marahil sa malayo, mas madaling makalimot at maka move on sa kanya.
That night na halos hubad ko silang nakita sa loob ng kwarto ni Chase, doon ko sinabihan ang sarili ko na tumigil na sa kahibangan para kay Jade. Kaya out of respect for my brother, dahil alam kong may namagitan sa kanila. Nagpaka layo layo ako. Jade will never love me back. Ano ba ang kulang sa akin? Halos magkamukha naman kami ni Chase ah. How many times she told me na hindi niya ako gusto at hindi niya ako kayang mahalin. Halos ipilit ko na lang ang sarili ko sa kanya at wala pa rin akong epekto dito. Lahat naman na klaseng panliligaw ay ginawa ko na. But she gave me a strong and valid reason to stopped loving her, to quit pursuing her- that night in Chase room is a big awakening for me. That's when I found her and Chase in an uncompromising situation. Kailangan kong lumayo bago masira ang pagtinginan naming magkapatid. Kailangan kong irespeto ang desisyon ni Jade na ayaw nitong talaga sa akin.
I ended up marrying Lisa ang babaeng minahal ako ng totoo. Mahirap sa umpisa at kailangan kong turuan ang puso kong mahalin ito. Pero sa huli, natutunan ko rin itong mahalin. Yun nga lang kung saan mahal na mahal ko na ito ay tsaka pa ito kinuha sa akin. Halos mabaliw ako sa pagkawala niya. Ngayon ang anak ko naman ang kinuha sa akin. Pinatay ang anak ko! Ang sigaw ng puso't isipan ko. Pwede kong ibalewala dahil kapatid ko naman ang makukulong kung i file ko ang kaso. Pero maaatim ba ng konsensiya ko na hindi ko ipinaglaban ang hustisya para sa anak ko? Gagabagin ako ng konsensiya ko pag nagkataon. Kailangan lang nilang managot sa batas. Hindi ito para sa sarili ko. Ito ay para sa anak ko. Napahagulgol ako sa sakit na nararamdaman dahil sa totoo lang mahal ko ang kapatid ko. Naipa cremate ko na si Baby Nate at plano kong dalhin ang abo nito sa Pilipinas at isama sila ni Lisa sa isang musuleo.
Nagsampa ako ng kaso at nakulong si Chase. Dumating ang parents ko at napahagulgol si Mommy. "Anak, kung pwede iurong mo na lang ang kaso." Pagmamakaawa pa ni Mommy.
"Anak, we bailed Chase out of jail. Pero hindi ibig sabihin non hindi siya makukulong. Hanggat hindi mo iurong ang kaso, makukulong pa rin ang kapatid mo." Ang sabi pa ni Daddy.
"Mom, Dad, umalis muna kayo ngayon. I just need space and peace of mind. Please..." Ang sabi ko pa sa parents ko.
"Sige anak. Mahal ka pa rin namin. Mahal ko kayong mga anak ko. Siyanga pala anak. Nandito na rin ang buong pamilyang Dizon sa america. Jade needs support. Parang masiraan ito ng bait dahil sa nangyari." Ang sabi pa ni Mommy.
"Ofcourse Mommy! She's getting crazy because she's guilty. Magkikita na lang kami sa korte." Ang matigas ko pa na sabi sa parents ko.
That day I was in my office at the 30th floor in Downtown Dallas ng tumawag ang receptionist. "Mr. Abad we have a visitor here looking for you. Her name is Jade Dizon. Do you want me to send her in?" Tanong ng lalaking receptionist.
I tried to control my temper and my anger. "No! Do not send her here. I don't know that person!" Ang madiin kong pagkakasabi. Well, akala nito siguro dahil kinabukasan na ang hearing ng kaso, kakausapin nito ako para hindi sumipot. This is for my son's justice. Walang may makakapagpigil sa akin.
The next day is our day in court. Mom and Dad is inside the courtroom with the Dizon family. Chase and Jade are seated with their lawyer in between them. I could still see that Jade remains a beauty, just like yesterday. Still looking innocent, soft and attractive-which are all lies. I heard the loud voice. "All rise!" Then the court deliberation began. Chase was interrogated by the lawyer. He remain calm, at times his voice was shaking. When it was Jade's turn at the witness stand. Humagulhol na ito sa iyak. She was still able to recount the incident, in a shaken, traumatized voice.
Ang sakit marinig every bit of recount tungkol sa insidente. Parang ayaw kong marinig. Ayaw ko ng malaman. Pero kailangang malaman kung ano ang nangyari. Masakit na nangyayari ito sa pamilya ko. Lalo na sangkot pa ang brother ko at anak ko ang biktima. Pero kailangan magbayad ang may sala.
Natapos ang court hearing at sumakit ang ulo ko. Meron pang second hearing for final deliberation. Naka schedule ito next week. Life still goes on. Isinubsob ko na lang ang sarili ko sa trabaho. Nagulat na naman ako at ng sumunod na araw, tumawag na naman ang receptionist. Nandiyan na naman si Jade sa baba. Ano ba ang kailangan ng babae na to? I don't want to see her anymore! Isa siya sa mga nagdulot sa akin ng sakit. Hindi ba niya ako titigilan? Sa inis ko, sinabihan ko na lang ang receptionist. "Let her in!"
ITUTULOY
ABANGAN NATIN ANG SUSUNOD NA CHAPTER. EXCITED NA BA KAYO? ANO BA ANG KAILANGAN NI JADE KAY ZION?
sanakung nagustuhan niyo, mag comment naman kayo.
BINABASA MO ANG
Hate To Marry You (Completed)
General FictionMatagal ng nanliligaw si Zion kay Jade but she rejected him multiple times at ang kapatid nitong si Chase ang gusto ni Jade. Umalis si Zion at pumunta ito ng America, nag asawa at nagkaroon ng sariling anak at pamilya. Circumstances brought Zion an...
