It Was Always You

Chapter 22

GBH22

RAMDAM ko ang mabigat na aura na pumapaloob sa mga mata n'ya. Pakiramdam ko para sakin ang masasamang tingin na 'yon, mula nang dumating sya. Hindi ko inaasahan ang pagdating niya kaya ganon na lang ang gulat ko nang magkita kami ngayon dito. Umayos ako ng upo.

I think, it's been five months since we last met. The last thing I remember that was the time we met for our book tas hindi na ulit nasundan pa 'yon, because I was determined to avoid him myself. Whenever I could see him from a far, he hadn't seen me from where I was standing, I was deliberately avoiding the possibility that the two of us would never meet again. I want to avoid myself from him. I just thought I didn't like the effect it had on my system, I don't know where it came from but it was a good idea to avoid it as much as possible.

In fact, I don't know if there's a good outcome to avoid him but I tried everything. Until I realized it, I was used to seeing him no more. If I hear anything about him, I ignore it. In the early months, he was texting me but I tried not to answer it. Until I decided to just change my number instead of torturing myself to not answer him.

For a few months I lost my mind to him, and look at me, it's a good outcome afterall. I was able to finish my senior high. Maybe that has been my inspiration for months, yung hindi siya makita buong araw. Araw-araw.

Tinignan ko si baste sa tabi ko, he seems okay. Should I be fine too?

Nginitian ako ni baste, kaya ginantihan ko rin siya ng ngiti nang lingunin niya ko. Okay, calm down gab!

"But what are you doing here?" si Isha, nilibot ang tingin. "You don't look fond of this place." she added. I must agreed what she said.

Talaga namang nakakataka na andito siya sa ganitong klase ng lugar kung ang imaheng kumakalat sa kanya sa university ay puro magagandang papuri.

Ano naman ang ginagawa niya sa lugar na ganito?

Nilibot ko ang tingin ko sa kabuuan ng bar. Hindi ko maiwasan pangiwian kung iisipin kong isa sya sa mga lalaking napapalibutan din ng mga kababaihan at may sariling mundo sa isang sulok.

Ganun kaya siyang klase ng lalaki?

"No. Actually, I was with my friends to celebrate their anniversarry, it's just that this is the only place they have chosen."

Katapat niya si baste, kaya nilingon ko ang gawi niya para makita ko ang kabuuan niya.

Parang napahiya ako sa narinig, buti nalang isinaisip ko lang kung ano ang pagkakatanong ko sa akala ko. Gusto kong sampalin ang sarili sa pagiging judgemental!

Sa tagal ko siyang hindi nakikita, I can tell that something has changed. He bacame more muscular than ever, he seems to be taller little by little. Kung dati, I had been able to keep an eye on him, ngayon sobrang nakakailang na because he seems to be able to eat people the way he looks. I don't like it. Hindi ko natatagalan, kusa kong iniiwas ang tingin ko sakaniya. Nakikinig lang ako sa usapan nila, katabi niya ngayon sa upuan si Mark.

"Talaga? Saan kayo nakapwesto?" si shaine.

Hindi ko naiwasan ibalik ang tingin sakaniya nang may ituro siya sa kabilang sulok.

"There."

Hindi ko pa naipupunta ang tingin ko dun sa tinuturo niya, naestatwa na ko sa kinauupuan ko nang makita kong nakatitig din siya sa gawi ko. Sa akin. Ayan na naman ang mga parang naghahabulan na tibok ng puso ko. Unti unti akong tinutunaw ng mga tingin n'yang hindi ko mawari kung galit ba o nagsusumamo. Napakunot noo ako.

Naputol ang tinginan namin nang magsalita si Gelo sa hilera ng upuan nila. Tsaka ko lang naibuga ang kanina pang iniipon kong hangin sa katawan.

"Sino ba yon? Sila Ria at Rex, pre?" Tumango ito.