ARTHUR!

20 0 0
                                        

Astra pov. 

Ik word wakker doordat Lil tegen me aan stoot. 'Sorry.' 'Geeft niet.' Ik rek me uit en zie dat Rasheed de wacht houdt. 'Goedemorgen.' 'Goedemorgen Astra en Liëlil.' Ik loop naar het afgesloten hokje en kleed me om. Ik doe mijn haar in een staart en loop naar het vuur en stook het wat op. 'Rasheed, wat is het plan vandaag?' 'Verder lopen en het rustig aandoen.' Lil komt erbij zitten. Langzaam wordt de rest wakker. Dan voel ik twee handen op mijn schouders, ik kijk op en zie Az staan. 'Goedemorgen schat.' 'Goedemorgen Az.' 'Goedemorgen Rasheed.' 'Goedemorgen Azeri.' Az komt bij ons zitten en trommelt op de vloer. 'Bijna zijn we klaar.' 'Ja inderdaad en dan?' 'Ga ik naar mam toe.' 'Ja As?' 'Ja zeker want ik word ooit moeder aarde.' 'Echt?' 'Ja.' 'Wauw. Ik blijf hier wonen.' Ik kijk Az aan en ze knikt. 'Wat gaat er met jullie gebeuren Lil?' 'We kunnen bij jullie blijven of we kunnen nieuwe beheersers zoeken.' 'Echt?' 'Ja, maar alleen als jullie dat willen.' 'Wat zullen Aida en Nadia doen?' 'Ik ga een studie doen in Amerika.' We kijken op en zie Nadia staan. 'Welke?' 'Fotografie. Ik ga bij mijn oma wonen.' 'En je ouders?' 'Die zijn door een ongeluk om gekomen.' 'En ik weet het nog niet misschien gewoon de wereld over reizen of kijken waar mijn ouders wonen.' 'Weet je dat niet?' 'Nee, mijn ouders zijn weer verhuisd omdat ze toen nog steeds achtervolgd werden.' 'Oh.' Ondertussen is het eten neer gezet en eten we ons ontbijt. Kocoum slaapt nog als enige. 'Ik ga hem maar even wakker maken.' 

Azeri pov.  

Ik loop naar onze slaapplaats. 'Schat. Schat.' Ik streel door zijn haar. 'Hmmpf.' Ik grinnik en druk een kus op zijn lippen. 'Schat, we zijn aan het ontbijten.' Hij opent een oog en kijkt me vermoeid aan. 'Goedemorgen lief.' 'Goedemorgen schat, lekker geslapen?' 'Duurde even voordat ik sliep.' 'Oh want?' 'Ik was onrustig.' 'Red je het wel?' 'Lief, maak geen zorgen om mij ik red me wel.' 'Oké, is goed maar kom je wel opstaan.'  'Ja ik sta zo op.' 'Oké.' Ik loop naar de rest en ga zitten. 'Hij komt eraan.' 'Duurde lang.' 'Ja hij sliep nog.' We eten ons eten op en Koco schuift bij ons aan. Hij begint te eten en praat wat met Rasheed. 

Astra pov.

We pakken de spullen in. 'Hebben we alles?' 'Ja.' We lopen naar buiten en lopen verder. Lil zit op mijn rug en praat met Aida en ik heb het met Az en Nadia over van alles. 'As?' 'Ja Lil.' 'Dankje.' 'Waarvoor?' 'Het hele omgaan met mij.' 'Ja tuurlijk.' Ik glimlach. 'Geen dank.' Ze draait zich om en praat verder met Aida. Op een gegeven moment horen we geluid. 'Verschuil je.' We verschuilen allemaal in de bosjes. Lil kruipt in mijn nek en ik pak haar uit mijn nek en zet haar op mijn arm en ze slaat haar armen om heen. Iedereen kijkt elkaar angstig aan. Dan opeens verschijnen mensen die tot de tand zijn gewapend. Waarschijnlijk wachters van Arthur. Ik kijk de andere meiden benauwd aan. Dan begint er een te praten. 'Hij zei dat we ze hier kunnen vinden. Zoeken mannen we moeten ze vinden.' Ik kijk Nadia aan die van schrik begint te huilen ik sla snel een arm om haar heen en trek haar tegen me aan. Niet veel later lopen ze verder en gaan wij ook snel verder. Ik fluister: 'We moeten dus goed opletten en snel ons kunnen verstoppen.' De andere knikken. 'Nadia gaat het?' 'Ja. Dankje.' 'Geen probleem. En Lil?' 'Ja.' 'Mooi zo.' We lopen door en nu extra op onze hoede. We horen een hoop geschreeuw en lawaai ik kijk de andere aan. We lopen door en komen bij een rots uit die wordt gebruikt als burcht. Waar allemaal wachters voor staan. Ik kijk de rest aan van wat is hier aan de hand. 'Wat doen we?' 'Uit zoeken wanneer de wacht wordt gewisseld en dan naar binnen.' 'En dan?' 'Uitkijken en doorlopen en eerste de beschermsters bevrijden.' 'Ja.' We lopen dichterbij en zien mensen met spullen slepen en slecht worden behandeld. 'Ik stel voor naar achteren en een zwakke plek zoeken.' 'Ja.' We lopen achter de rots langs en ik zie een ingang die niet wordt bewaakt. 'Kijk.' 'Ja, kom.' 'Bukken.' We bukken net op tijd want er komt een groep wachters langs. Ik haal opgelucht adem. 'Nu.' 

We rennen met z'n alle naar binnen en gaan tegen de zijkanten van de gang staan om op adem te komen. We zien allemaal gangen en deuren en wachters heel veel wachters. 'Hoe?' 'Wacht.' We kijken naar Lil. 'Misschien krijg ik contact met ze.' Ze sluit haar ogen. 'Volg me.' Ze vliegt voor ons uit en we volgen goed oplettend. We gaan tegen de muur staan als er een groep wachters voorbij lopen. We lopen door iedereen zenuwachtig om zich heen kijkend. 'Hier.' Lil wil de deur openen maar het lukt niet. 'Lil mag ik.' Ze knikt. Ik wil de deur openen maar hij zit op slot. 'Hij zit op slot. Aida.' 'Ja.' Ze tovert een rukwind en trekt de deur uit haar voegen. Ik vang snel de deur op zodat hij niet te veel lawaai maakt. 'Snel zet hem terug.' We haken de deur terug. We kijken om ons en zien vier kooien waar ze in zitten. 'Aida!' 'Feyaria!' 'Azeri.' 'Myriama!' 'Nadia.' 'Daléonië.' We lopen naar ze toe en ze lijken heel erg op Lil. 'Lil.' 'Meiden.' 'Hoe krijgen we jullie eruit?' 'Niet aanraken hij staat onder stroom.' We kijken elkaar aan. We horen iemand praten op de gang. Ik fluister: 'Arthur.' Ze knikken en we houden onze adem in. 'Ik ga kijken bij onze gevangenen.' We kijken elkaar benauwd aan. Az seint naast de deur te gaan staan. We lopen snel net op tijd want Arthur opent de deur. 'Hoe gaat het met mijn lieve elfjes.' 'Arthur laat ons met rust.' 'Ach Myriama toch leer je mond toch eens houden.' 'Weet dat je nooit zal kunnen winnen.' 'Myriama hou op je wint nooit.' 'Volgens de legende wel.' 'Ach hou op met je legende.' 'Legendes komen altijd uit.' Ik kijk Az van ze is gek. Ze haalt haar schouders op. 'Astra ik vind  het leuk dat je langs komt met je vrienden.' Hij draait zich met een ruk om. Ik zucht en kijk hem moeilijk aan. Hij klapt in zijn handen en verschijnen wachters. 'Pak ze.' 'Meiden bescherm de jongens.' We om cirkelen de jongens. We houden ze op afstand door steeds ballen naar hun te werpen. 

The mysterious princess (voltooid)Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu