The mysterious princess (voltooid)

hoofdstuk 7

Amanda pov.

Ik word wakker in een andere kamer en draai me om en zie Astra liggen. Oh ja ik ben bij haar gaan slapen. Ik schud haar zachtjes heen en weer en ze begint te mompelen meestal betekent dat ze wakker begint te worden. 'Goedemorgen Astra.' 'Hmmpf goedemorgen.' Ik begin te lachen en ze kijkt me met een schuin oog aan. 'Sorry hoor.' Ze glimlacht en blijft liggen. Vanilla en Coco liggen op het voeteneind. 'Ze sliepen toch in de hondenmand?' 'Ja maar s'nachts komen ze gewoon hun mand uit en gaan ze bij mij liggen, iedere avond.' Ik begin te lachen en knuffel ze. Dan gaat de deur open en komt de hofdame van Astra binnen. 'Sorry hoogheid.' Ze maakt een buiging. 'Geeft niet. Astra wakker worden.' Ze grinnikt. 'Astra ben je al een beetje wakker?' 'Ja met nadruk op beetje, maar dankje Ize.' Ize opent de gordijnen. 'Opstaan mevrouw slaapkop.' 'Hmmpf.' 'Je hebt een lange dag voor de boeg. 'Waarmee?' 'Geen idee eigenlijk maar je moet opstaan.'

Astra pov.

Ik ga rechtop zitten en zeg: 'Ben wakker.' 'Nou ja je bedoelt eerder te zeggen ik heb een oog open?' 'Ach hou je mond Amanda. Ize wil je voor mij een jurk uitzoeken.' 'Ja zal ik doen.' 'Maar Astra ik ga naar mijn eigen kamer. 'Ja doe dat eens is een goed idee.' Ze kijkt me lachend aan en geeft me een knuffel. 'Tot zo.' 'Tot zo.' Ik stap mijn bed uit en knuffel Coco en Vanilla. 'Goedemorgen lieverds.' Ik loop naar de badkamer en was mijn gezicht. 'Je jurk ligt klaar.' 'Dankje.' En ik trek hem met behulp van Ize aan. Ik ga achter mijn kaptafel zitten en doe mijn make up op wat een klein laagje is trouwens en doe mijn sieraden om als Helene mijn kamer komt in rennen en zich achter het bed verstopt. 'Hoi, ik kom me hier verstoppen.' 'Ook een goedemorgen, wat heb je nou weer gedaan?' 'Ik goot een glas koud water over Alex heen en toen werd hij heel boos op mij.' Ik begon te lachen en zeg: 'Hoe zou dat nou komen?' Als Alex mijn kamer komt binnenstormen en vraagt:' Heb je Hel gezien?' Ik wijs naar het bed toe en hij knikt dankbaar. Alex loopt er heen en laat Hel schrikken, wat een hele hoop gegil oplevert. 'Jeetje was gil jij hard zeg Hel, echt extreem hard niet normaal.' En ik leg mijn handen op mijn oren en kijk Ize zuchtend aan en ze begint te lachen. Dan hoor ik een hoop gelach en zie ik dat Alex Helene aan het kietelen is. 'Ize je mag gaan.' 'Is goed Astra.' 'Ik loop ook wel naar beneden dit duurt nog wel even denk ik.' 'Ik ben benieuwd.' We lopen lachend naar de eetzaal gevolgd door mijn puppy's. 'Dankjewel Ize.' 'Ja tuurlijk, tot straks.' 'Tot straks.' En ik loop naar binnen en Ize neemt Coco en Vanilla mee.

Ik loop naar binnen en zie dat er nog niemand is en ga alvast zitten. Elisa komt binnen en zegt: 'Goedemorgen lieverd.' 'Goedemorgen Elisa.' Ze glimlacht lief naar me en gaat zitten. 'Elisa is er iets aan de hand?' 'Hoe bedoel je?' 'Je bent zo stil.' 'Discussie met mijn zus.' Ze zucht en glimlacht. 'En nu vroegen ze mijn mening en ik vind dat jij mag kiezen en Nicolas ook alleen je ouders willen het allebei niet. Maar ik vind dat jezelf mag kiezen want daar ben je oud en wijs genoeg voor en iedereen wil je met alle liefde helpen.' Ik sta op en ga naast Elisa zitten en geef haar een knuffel en ze slaat haar armen om me heen. 'Je bent een lieverd Astra echt waar.' En ze begint te huilen. 'Sorry het is even teveel.' 'Nee geeft niet.' 'En je weet mijn verhaal en dat van Sophie dus daarom is het zo moeilijk omdat we zo verdeeld zijn.' Dan komen de andere binnen en ze dept haar tranen weg en ze geeft me nog een knuffel en ik ga weer op mijn plek zitten. Amanda en Helene komen naast me zitten. 'Je hebt het overleefd zie ik?' 'Nou overleven ik heb het net overleefd, ik was bijna gestikt.' 'Oh jeetje meid wat heftig.' 'Ja vond ik ook.' We beginnen te lachen en eten ons ontbijt op. Ik kijk mijn ouders aan en zeg: 'Ik ga de uitdaging aan.' Elisa begint te glimlachen. 'Ik ben trots op je lieverd en wij staan honderd procent achter je.' 'Dankjewel Elisa.' 'Wij hebben het er nog wel een keer over dame.' 'Wat wil je hier aan doen dan Arthur? Ze is zestien en oud en wijs genoeg om haar eigen beslissingen te maken.' 'Maar ik ben het er niet mee eens.' 'Want?' 'Het is te zwaar.' Ik laat mijn vork vallen en kijk mijn vader ontzet aan. 'Wat?' Helene legt een hand op mijn knie en wrijft erover. 'We zeggen niet voor niks nee.' Ik zeg niks en eet verder. 'Astra.' 'Nee laat maar het heeft geen zin ik wil gewoon kunnen doen waar ik achter sta en ik wil graag de hulp van Elisa.' Dan gaat de deur open en verschijnt Nadine. 'Nadine.' Ik val huilend in haar armen. 'Het is goed Astra.' Ze streelt mijn rug. 'Ik ben zo blij dat je hier bent.' 'Rustig maar, ik ben ook blij om hier te zijn.'