Είσαι το φώς μέσα στο σκοτάδι μου

Κεφάλαιο 11

Δεν θα το πιστέψετε, όταν κατέβηκε η μαμα μου και ήταν έτοιμη να φύγει γυρνάει και μου λέει.

《Λοιπόν να ταΐσεις την μικρή όταν ξυπνήσει, να ανάψεις τα φωτάκια του δέντρου και σε παρακαλώ παρα πολυ να καλέσεις τον Άλεξ για φαγητό για να τον ευχαριστήσουμε που σε έφερε》

《Μα-》 πριν προλάβω καν να διαμαρτυρηθω είχε φύγει βροντώντας την πορτα του σπιτιού.

[...]

Εχω ανάψει τα φωτάκια και εχω ετοιμάσει το φαγητό της μικρής.

Τώρα κάθομαι στον καναπέ στα πόδια μου κάθεται η Ελένη φορώντας τις μικροσκοπικές χνουδωτές πιτζαμούλες της και παρακολουθούμε μια ταινία της Μπάρμπι.

Βλέποντας τον πρίγκιπα να σώζει την πριγκίπισσα μου ήρθε στο μυαλό η εικόνα του Αλέξανδρου.

《Τι κάνει τωρα ;》αναρωτήθηκα απο μέσα μου. Ειμαι σίγουρη ότι είναι με άλλη αυτή την στιγμή, όχι ότι με νοιάζει απλώς θα ήθελα εγώ να φιλάω
την μύτη του που είναι γεμάτη μικρές καφές φακίδες.

Γενικώς ολο το πρόσωπο του είναι για φίλημα.
Είναι σαν μια υπέροχη ζωγραφιά αγνώστου καλλιτέχνη...

Κούνησα το κεφάλι μου για να διώξω απο το μυαλό μου τις ανοησίες που κάθομαι και σκέφτομαι.

《Θεια Μαμι》 μου είπε η πριγκίπισσα του σπιτιού.

《Αμέσως καρδιά μου》 της είπα και την αφησα αργά στον καναπέ για να πάρω την φρουτόκρεμα.

Όταν πήγα πάλι πίσω είδα την Ελένη να χοροπηδάει στον καναπέ και να τραγουδάει μαζί με τους ήρωες του παιδικού.

《Προσεχε》της ειπα και την πήρα με το ζόρι να καθίσει.
Άρχισα να την ταΐζω κουτάλια - κουταλιά και κάθε τόσο πασάλειβε και το προσωπάκι της με την κρέμα.

Έσκυψα και την φίλησα και έπειτα έγλειψα τα χείλη μου που γέμισαν φρουτόκρεμα.

《Θεια ο παπας ;》με ρώτησε και τα μάτια της έμοιαζαν σαν πιατελάκια του καφέ έτσι που με κοιτούσαν.

《Ο μπαμπάς είναι για δουλειά και μου είπε να σου πω ότι σε αγαπάει πολυ》 της είπα ψέματα,τα οποία πίστεψε αμέσως αφού είναι μονο 2 χρόνων και δεν καταλαβαίνει ακόμα τι γίνεται γύρω της, αισθάνομαι τύψεις που της λέω ότι ο μπαμπάς της είναι για δουλειά, σε ολο το ψέμα μου η μόνη αλήθεια είναι ότι την αγαπάει παρα πολυ.