Blackbirds (Completed)

red?

با ورودش به کلاس همه شوک زده بهش خیره شدن! تمام طول مسیر پارکینگ تا کلاس رو همه اینجوری بهش نگاه میکردن و بک هم اون لبخند کشنده‌ی معروفش رو به صورتای بهت زدشون تقدیم میکرد. بی توجه به همهمه‌ای که بعد از چند ثانیه سکوت توی کلاس پیچیده بود جلو رفت و مثل همیشه ته کلاس نشست. هنوز درست حسابی روی صندلی جا نگرفته بود که یک نفر مثل فشنگ کنارش جا گرفت. جانگ ییشینگ! میدونست مدتیه باهاش دوسته ولی به طرز عجیبی یادش نمیومد چطور باهاش دوست شده! از خودش بعید میدونست، اون هیچوقت از آدمایی مثل اون خوشش نمیومد!

_بکهیون پس بالاخره تصمیم گرفتی بیای؟

_اوهوم...

_و... قرمز؟!
ا

شاره‌ای به موهای تازه رنگ شده‌ی بک کرد.

_آره. بهم میاد مگه نه؟

_آ..آره! خ..خیلی!!

همه توی کلاس هرچند لحظه یه بار برمیگشتن و تیپ جدید بکهیون رو دید میزدن.‌موهای آتشینش بدجوری همه رو سوپرایز کرده بود! و البته اون خط چشمایی که پسر هات دانشکده رو صدبرابر هات تر کرده بود! اما همه‌ی همکلاسیاش جای خالی کسی که مدتی قبل همیشه کنار بیون بکهیون بود رو حس میکردن اما خب اتفاقی که افتاده قابل حدس بود. بهرحال اوه سهون همیشه یه وصله‌ی ناجور برای اون پسرِ محبوب بنظر میومد!

ییشینگ حواسش بود بنابر حرفای سوهو و کریس چیزی از دوست صمیمیش به زبون نیاره. توی ماجرای پیش اومده بین سهون و بکهیون نمیدونست دقیقا طرف کی رو باید بگیره فقط میدونست دلش برای رفیقش تنگ شده.

چند لحظه بعد استاد وارد کلاس شد و اول از همه برگه‌ی حضور غیابش رو دراورد و شروع به خوندن اسم‌ها کرد. وقتی به بکهیون رسید خواست طبق معمول غیبت بذاره اما با صدایی که بلند گفت "حاضر!" با تعجب سرشو بالا آورد:
_چه عجب!

و دوباره شروع به خوندن اسم‌ها کرد تا اینکه با رسیدن به اسم اوه سهون ناخوداگاه به جایی که بکهیون نشسته بود نگاه کرد و ابرویی بالا انداخت:
_پس اوه سهون کجاست؟

_اوه سهون؟ اون کیه دیگه؟!

استاد چشم غره ای بهش رفت و با خودش گفت "حالا چون بهم زدین لازم نیس وانمود کنی کلا نمیشناسیش! جوونای این دوره..."

اخمای بکهیون توی هم رفت. اون اسم به طرز عجیبی براش آشنا بود و با شنیدنش انگار از بدنش جریان برق عبور کرد. اما هیچ ایده‌ای نداشت کی میتونه باشه! سرشو تکون داد و سعی کرد فراموشش کنه، بهرحال هرکی که بود اونقدرا مهم نبود...