Stuck Together

~Κεφαλαιο 41~

Έκτορας POV

Καθόμασταν μαζί περιμένοντας να βγουν οι ακτινογραφίες . Την είχα στα γόνατα μου αγκαλιά

" Πονάς ;" Την ρώτησα ανήσυχος

" Όχι τόσο " είπε και έβαλε το κεφάλι της στο στήθος μου

" Μιχαηλίδη" φώναξε κάποιος και μπήκαμε μέσα . Αφού μας είπαν ότι δεν έχει μεγάλη ζημιά και ότι ήταν όντως εξάρθρωση , της το έδεσαν και της είπαν ένα μήνα ακινησία .

Κάθησε στο κάθισμα του συνοδηγού και τότε με πήρε τηλέφωνο ο προπονητής της .

" Ναι ;"

"Πώς είναι "

" Δεν έχει μεγάλη ζημιά και έχει ηρεμήσει ,ευτυχώς " είπα

"Ωραία , θα την πάρω αύριο τηλέφωνο "

" Κέρδισαν; " ρωτησε ξαφνικά η Παρέσα

" Το αποτέλεσμα του αγώνα ;" Ρώτησα λίγο πριν κλείσει

" Χάσανε " είπε και το κλείσαμε

" Χάσανε " είπα και τότε έκλεισε τα μάτια της

" Πεινάς ;"

" Ναι, κάπως  " είπε κουρασμένα

" Ωραία πάω να πάρω σουβλάκια μια γρήγορη " της είπα και σταμάτησα στο σουβλατζίδικο .
Αφού φάγαμε και κάπως άρχισε να της ανεβαίνει η διάθεση . Τουλάχιστον γελούσε λίγο . Ανέβηκε πάνω και πριν μπει στο δωμάτιο της την ρωτησα αν θελει βοήθεια αλλά αρνήθηκε .

Παρέσα POV

Ξύπνησα το πρωί γύρω στις 10 και προσπάθησα να θυμηθώ τι έχει συμβεί . Σηκώθηκα και όλη η δεξιά πλευρά μου ήταν πιασμένη . Οι μύες μου τεντωθηκαν τόσο πολύ που που έχουν πάθει θλάση .
Φφφφφφφφφφφ

*Φλασμπακ*

Άκουσα ένα κρακ και το επόμενο πράγματα που θυμάμαι είναι να είμαι στο πάτωμα . Άνοιξα τα μάτια μου και κοίταξα το χέρι μου και συγκεκριμενα τον ώμο μου .
Δεν πρέπει να είναι πιο πάνω ; Δεν είναι φυσιολογικό .

Αμέσως κατάλαβα ότι μάλλον είχε βγει από την θέση του και άρχισα να πανικοβαλλομαι . Το ακουμπούσα αλλά δεν ένιωθα τίποτα . Άρχισα να κλαίω και κοίταξα για βοήθεια την Ξένια η οποία με κοιτούσε σοκαρισμένη . Ένιωσα λες και κανείς δεν είχε καταλάβει τίποτα και καθόμουν μόνη μου . Ξαναεβαλα μια φωνή μήπως και κάποιος καταλάβει κάτι .
Όμως μπήκα στον αυτόματο  και από εδώ και πέρα έχω μερικά κενά . Πήρα μια βαθιά ανάσα όπως μου είχανε μάθει να κάνω όταν πρέπει να ηρεμήσω . Χαλάρωσαν οι μυς μου και τότε ένιωσα ένα ποοππ. Κατάλαβα ότι το χερι μου ξαναμπήκε στη θέση του. Και ένιωσα ένα καυτό κύμα να με διαπερνα .Τότε με πλησίασε κάποιος και όλοι άρχισαν να με πλησιάζουν . Με ψεκασαν με ψυκτικό  και προσπαθούσαν να καταλαβουν τι έγινε .

" Νομίζω πως βγηκεεε;" Είπα καθώς έκλαιγα τώρα από τον πόνο . Με βγάλανε έξω . Μετά τα υπόλοιπα είναι καθαρά σαν την μέρα
*Τέλος φλασμπακ*

Σηκώθηκα από το κρεβάτι και συνειδητοποίησα ότι έχω μείνει με τα χθεσινά ρούχα . Βγήκα έξω και μπήκα στο δωμάτιο του Έκτορα ο οποίος ήταν ξύπνιος χωρίς μπλούζα αλλά εκείνη την στιγμή δεν με ενοιαξε πολύ.

" Τι έγινε ; " Με ρώτησε ανήσυχος

" Είμαι παντού πιασμένη και θέλω να κάνω μπάνιο " είπα

" Εχουμε υδρομασάζ στο κοινόχρηστο μπάνιο . Μπορείς να κανεις εκεί για να χαλαρώσεις τους μύες σου " μου είπε " πάω να στο βάλω "

Πήγα στο δωμάτιο μου έχοντας ακόμη το χέρι δεμένο και πήρα μερικά ρούχα

" Θες βοήθεια να γδυθεις " ρώτησε

" Όχι ,πονηρό μυαλό " είπα ειρωνικά

" Όχι σοβαρά σε ρωτάω . Θα κλείσω τα μάτια μου άμα είναι " είπε σοβαρά

Αχου τον μωρέεε

" Όχι μην ανησυχείς , θα τα καταφέρω " είπα με αποφασιστηκοτητα και μπήκα στο μπάνιο . Μου πήρε κάμποση ώρα να βγάλω την μπλούζα αλλά τα υπολοιπα ήταν σχετικά εύκολα . Βύθισαν το σώμα μου στο νερό και αμέσως οι μύες μου χαλάρωσαν . Μετά από λίγη ώρα αφού πλύθηκαν με το αριστερό με σαπούνι και τα συναφή έβαλα τα ρούχα μου και βγήκα για να φάω .

Το χέρι δεν πονούσε πολύ, μόνο με απότομες κινήσεις και φυσικά ήταν αδύναμο και δεν μπορούσα να το σηκώσω καθόλου .

" Πήγα το πρωί και πήρα αυτό που είπε ο γιατρός από το φαρμακείο για να βάλεις το χέρι σου μέσα ."

" Σ' ευχαριστώ πολύ , για όλα . Ειλικρινά άμα δεν είχα εσένα δεν ξέρω τι θα γινοταν  " είπα καθώς μου έδωσε το πραγματακι που βάζουν το σπασμενο χέρι τους οι τραυματίες .

" Μην το σκέφτεσαι καν " απάντησε και με αγκαλιασε σφικτά

Περίεργο

_____________________________________

Περίεργο δεν λες τίποτα

Καλημεραα σε ολουςς . Θα ανεβάσω και αργότερα άλλο ένα

~Νωρα ~