Stuck Together

~Κεφαλαιο 57~

Έκτορα POV

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα . Την μια ήταν την αγκαλιά μου και την επόμενη ήταν στα γόνατα με αίματα να στολίζουν την άσπρη πουκάμισα της .

Δεν κατάλαβα ποτέ έγιναν όλα αυτά . Καθόμουν στο πάτωμα του νοσοκομείου και αίμα στα χέρια μου .
Το δικό της αίμα

Όλοι οι φίλοι μας ήταν εκεί ,οι γονείς της και οι δικοί μου είχαν ήδη ειδοποιηθεί . Έκλεισα τα μάτια μου για να εμποδίσω τα δάκρυα να κυλήσουν

* Φλασμπακ*

Οι μπράβοι του κλαμπ αλλά και οι δικοί μου ακινητοποίησαν τον Ματθαίο πριν προλάβει καν να φύγει .
Όλοι φώναζαν και επικρατούσε ένας χαμός . Κάποιος ειδοποίησε αστυνομία και ασθενοφόρο . Έτρεξα κοντά της χωρίς να περιμένω . Με κοίταξε μέσα στα μάτια ενώ έπεσα δίπλα της . Την έβαλα στην αγκαλιά μου .

" Μην τολμήσεις να κλείσεις τα μάτια σου " της φωναξα ενώ τα δάκρυα κυλαγαν ελεύθερα και άφθονα

" Κοίτα με . ΚΟΙΤΑ ΜΕ ! " Με κοίταξε αλλά ήταν εμφανώς μπερδεμένη και έκλαιγε . Άρχισε να τρέμει ενώ αίμα βγήκε από το στόμα της

" Κρατησου . Θα είναι εδώ το ασθενοφόρο και θα γίνεις καλά . Μην φύγεις έχουμε τόσα πολλά μπροστά μας . Θα κάνουμε διακοπές μαζί , θυμάσαι ; Το συζηταγαμε πριν λίγες μέρες " είπα ενώ έκλαιγα . Γύρισα το κεφάλι μου και παρατήρησα για πρώτη φορά ότι η Μιχαέλα ούρλιαζε ενώ ο Μίλτος την κρατούσε αγκαλιά

Ξανά κοίταξα κάτω αλλά ήδη με κοιτούσε . Σήκωσε το χέρι της και το έβαλε στο μάγουλο μου και κάτι πήγε να πει αλλά δεν την άφησα . Πνιγόταν στο ίδιο της το αίμα .
Άρχισε να βήχει

Κάποιος με απομακρύνε από κοντά της

" ΟΧΙ ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ . ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΜΑΖΙ ΤΗΣ " φώναξα ενώ χτυπιομουν . Οι γιατροί την πλησίασαν και την έβαλαν μέσα στο ασθενοφόρο . Το ασθενοφόρο απομακρυνθηκε με ιλιγγιώδης ταχύτητα ενώ τα δύο ζευγάρια χέρια με κρατούσαν .

" Ηρεμησε νεαρέ μου " ειπε ενας αστυνομικός . Ξαφνικά γύρισα και κοίταξα πίσω μου.  Ήταν μαζεμένα κάμποσα αστυνομίκα αυτοκίνητα παντού αστυνομικοί έπαιρναν πληροφορίες από τους μάρτυρες . Κάποιος ρωτούσε τα παιδιά της πληροφορίες της και τις δικές μου

Αλλά δεν ήταν αυτό που έψαχνα

Τότε επιτέλους τον εντόπισα . Τον είχαν δεμένο και ξαπλωμένο μπρούμυτα στην οδόστρωμα . Έτρεξα προς το μέρος του και τον άρπαξα από κάτω σπρώχνωντας τους αστυνομικους

Οι μπουνιές έπεφταν βροχή και εκείνος δεν αντιδρούσε . Προσπαθούσαν να με απομακρυνουν κάμποσα άτομα . Εγώ συνέχισα .

" ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΣΕΣ ;!" ούρλιαξα μέσα στην μούρη του η οποία είχε γεμίσει αίματα . Εκείνος άρχισε πάλι να γελάει . Απομακρύνθηκα από κοντά του μόνος μου και πήγα στο αυτοκίνητο μου με γρήγορα βήματα

Ακουσα να με φωνάζουν οι μπάτσοι αλλά τους αγνωησα . Πάτησα το γκάζι και κατευθυνθηκα όσο πιο γρήγορα στα επείγοντα .

*Τέλος φλασμπακ*

Οπότε έκλεινα τα μάτια μου την έβλεπα . Κάποιος ακούμπησε τον ώμο μου . Κοίταξα και ήταν ο Άλεξ .

" Θες νερό ;" Είπε και κάθησε δίπλα μου . Το πήρα και ήπια

" Η Λίλα; " ρώτησα

" Την πήραν οι γονείς της . Δεν ήθελαν να καθήσει εδώ " απαντησε απλα και ενευσα

" Θα γίνει καλά " είπε μάλλον για να το πιστέψει και αυτός και εγώ

" Ελπίζω " απάντησα και έβαλα το κεφάλι μου ανάμεσα στο γόνατα μου καλύπτοντας το πρόσωπο μου . Άφησα τα δάκρυα να τρέξουν ελεύθερα

______________________________________

Λολ λέτε να την σκοτώσω την Παρασκευή ; Το σκέφτομαι σοβαρά 😁

Καλή ανάγνωση

~Νωραα~