Forbidden Island (ON HOLD)

The bar

Totaal gedesoriënteerd kom ik thuis aan. Ik steek mijn sleutel in het sleutelgat maar ik krijg hem niet opengedraaid. Met alle kracht probeer ik hem om te draaien. Als het wederom niet lukt haal ik mijn sleutel eruit en kijk naar de sleutel. Hij zou er gewoon in moeten passen en omdraaien. Ik steek hem er vervolgens andersom in, in de hoop dat het iets uitmaakt. Ik duw tegen de deur aan, het maakt niet uit, de sleutel beweegt geen centimeter naar links of rechts. Dan hoor ik geluid aan de andere kant van de deur en spits ik mijn oren. Het klinkt zeker niet als het gepiep van Smurf maar meer als gestommel. Ik kijk in de hal om me heen en dan kijk ik weer naar de deur, die langzaam opengaat. Ik kan niet langer wachten. Wie is mijn huis binnengedrongen en waar in vredesnaam is Smurf? Ik houd mijn sleutel tussen mijn wijsvinger en middelvinger in, dat mocht er iets gebeuren ik direct kan uithalen. Ik duw de deur hard open en ik hoor gevloek. Dan dwaalt mijn blik over het onbekende interieur en vervolgens naar de oudere man die over zijn knie wrijft. 'Jezus, wie ben jij? Wat doe je hier? Waarom doe je zo grof?'

Beschamend doe ik een stap naar buiten als ik besef dat dit niet mijn appartement is. Ik kijk naar het nummer en realiseer me dat ik te ver ben gelopen. 'Sorry meneer, ik dacht dat dit mijn appartement was.'

De man lacht zuur. 'Blijkbaar niet. Hoe kan je je eigen appartement niet weten?' Dan worden zijn ogen groter en hij kijkt me onderzoekend aan. 'Ben je een junk?'

Ik stoot een nerveus lachje uit. 'Oh god nee, ik was zo diep in gedachten verzonken dat ik zo mijn appartement voorbij ben gelopen.' Juist, ik dacht aan Samuel.

'Aha.'

Ik zie aan zijn gezicht dat hij het niet vertrouwt en ik draai me richting mijn appartement. 'Sorry voor het ongemak.' Ik loop snel naar mijn deur toe en deze gaat, met een grote opluchting, wel gelijk open. Ik draai me nog even om en ik zie de man hoofdschuddend naar binnen gaan terwijl ik nogmaals een sorry mompel.

Met een diepe zucht sluit ik de deur achter me en aai Smurf, die al kwispelend voor me staat, over zijn kop. Waar zit ik toch met mijn gedachten. Ben ik nu al zo diep gezonken dat ik nog niet eens meer weet wat ik doe? Samuel heeft een eigenaardige uitwerking op mij en ik merk dat ik het niet fijn vind. Als ik me bedenk hoe hij me net heeft aangeraakt staat alles in vuur en vlam. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan dat ik me zo heb laten betasten door hem. Wat zal Gail er wel niet van vinden? Dit moet per direct stoppen, dan hoeft Gail er ook niets van te weten. Om Samuel helemaal uit mijn gedachten te zetten kom ik op het geweldige idee om Gail te verrassen. Ik ga vanavond naar de bar waar hij werkt.

Smurf sjokt alweer naar zijn mand, als hij beseft dat ik geen aandacht aan hem schenk. 'Ga je mee lopen?' Hij ploft neer in zijn mand en legt zijn hoofd op de rand. Hij kijkt me alleen maar aan. 'Ga je niet mee lopen?' Ik loop naar zijn riem en pak deze op terwijl ik hem voor hem laat bungelen. 'Kom! Dan gaan we lopen.' Hij laat een diepe zucht, wat mijn vermoeden bevestigt, hij gaat niet mee lopen. 'Dan maak ik eerst mijn eten en dan gaan we daarna lopen.'

Na het eten en de gedwongen loop van Smurf sta ik zelfverzekerd voor de spiegel. Ik kijk naar mijn lange, steile bruine haren. Mijn handen strijken over mijn lichtblauwe blouse, verder naar mijn strakke spijkerbroek. Mijn zwarte hakken geven me meer zelfvertrouwen. Ik buig iets naar voren en kijk mezelf in mijn blauwe ogen aan. Ik ga hem vergeten.

Smurf kijkt op als ik binnenkom in de woonkamer en kwispelt zacht in zijn mand. Ik glimlach en loop naar hem toe terwijl ik buk om hem een kus te geven. 'Je bent lief. Ik ben zo weer thuis.'

Ik vervloek mezelf als ik op de fiets zit en het is ijskoud. Mijn zwarte leren jas houdt niets tegen van de wind die door mijn huid heen snijdt. Gelukkig is het dichtbij en voor ik het weet sta ik binnen. De herrie die mijn oren tegemoet komt is intens hard. Ik begrijp niet dat Gail hier kan werken. Ik zou gestoord worden van die keiharde muziek.

Ik kijk de bar rond en ik zie diverse fluwelen zithoeken waar zich allerlei mensen bevinden. Mijn ogen glijden over de diverse bars om te kijken waar Gail staat. De ronde bar waar ik zicht op heb, zie ik hem niet. Ik loop verder de zaak in en dan zie ik hem staan in de bar die rechts achterin is. Het blijft me verbazen hoe groot deze tent is. Er zijn drie barren, een podium, een dansvloer en een twintigtal zithoeken. Ik rol met mijn ogen als ik zie hoe hij zich uitslooft voor een blonde bimbo. Zijn spieren rollen zichtbaar onder zijn huid en als hij het drankje voor haar neerzet buigt hij naar voren om iets in haar oor te fluisteren. De blonde bimbo lacht overdreven hard en alhoewel ik het niet wil, ik voel een steek van jaloezie door me heen gaan. Dit negerend loop ik verder naar de bar. Ik zie dat de blonde bimbo wegloopt en hij haar nog een knipoog geeft. Hij draait zich om zodat hij het een en ander kan opruimen. Ik hang een beetje over de bar heen en check zijn heerlijke lichaam. Zijn strakke kont komt perfect uit in zijn strakke broek. Zijn shirt lijkt wel vastgeplakt aan zijn lichaam, zo goed als zijn spieren zichtbaar zijn. Alsof hij het voelt dat een paar ogen op hem gericht zijn, draait hij zich om met een luie grijns op zijn gezicht. 'Kan ik je helpen?' Ik begin te lachen als de verbazing duidelijk van zijn gezicht af te lezen is. 'Wat doe jij hier?'

Ik glimlach. 'Jou verrassen,' zeg ik, nu al blij dat het gelukt is.

'Wat leuk.' Hij pakt mijn armen beet en trekt me nog iets verder over de bar en geeft me een kus. Mijn handen glijden over zijn rug en ik duw me nog iets verder naar hem toe waarna ik hem een intensere zoen geef.

Dan hoor ik dat iemand zijn keel schraapt. 'Als jullie klaar zijn zou ik graag iets willen bestellen.' De schok gaat al door mijn lichaam bij het horen van die stem. Als ik, nog half liggend op de bar, naar links draai sta ik plotseling oog in oog met hem. Zijn brede glimlach siert zijn prachtige mond. Een kreun ontsnapt uit mijn mond. Als hij overal opduikt waar ik ben krijg ik hem nooit uit mijn hoofd.