Unicode
"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း"
"သားတို့ရေ"
တံခါးထုသံ တစ်ဒုန်းဒုန်းနှင့် အမေ့အော်သံကြားရတော့ သာဒင်တို့လေးယောက်သား အိပ်ပျော်နေရာမှ လူးလဲထပြီး အခန်းဝဆီသို့ လက်လေးတစမ်းစမ်းနှင့် ရောက်သွားကြသည်။မျက်လုံးကား တစ်ယောက်မှ မဖွင့်နိုင်ကြ။
မျက်လုံးလေးတွေ ကိုယ်စီမှိတ်လျက် တံခါးဝတွင် တန်းစီရပ်နေကြသော သူတို့ကို ကြည့်ရင်း အမေကရယ်သည်။
"အိပ်မနေကြနဲ့..အိမ်ကို သူခိုးကပ်လို့တဲ့..
မိသွားလို့ တော်သေးတာပေါ့"
သူခိုးဆိုသည့်အသံကြောင့် သာဒင်တို့ မျက်လုံးလေးတွေ နည်းနည်းကျယ်သွားကြသည်။ချစ်တီးတော့မပါ။ရပ်နေရင်းပင် ငိုက်ငိုက်ကျနေသည်မို့ ဂုတ်မှဖမ်းဆွဲထားရသည်။
"ခု အဲသူခိုးတွေက ဘယ်မှာတုံးဗျ"
"လောလောဆယ်တော့ အိမ်အောက်မှာ ထိပ်တုံးခတ်ထားတယ်တဲ့..အမေတို့လည်း အခုမှသိလို့ သွားကြည့်မလို့ သားတို့ကို လာခေါ်တာ"
"ဟုတ် ဟုတ် လိုက်ခဲ့မယ်ဗျ"
"အေးကွယ်..ဘယ့်နှယ် ခိုးစရာရှားလို့ သူကြီးအိမ်မှ တက်ခိုးရသတဲ့လား..တော်တော်ဉာဏ်နည်းတဲ့ လူမိုက်တွေပဲ..ခုတော့ ထိပ်တုံးနဲ့ ညားပြီပေါ့"
အနားရောက်လာသော အဘကလည်း ညည်းညည်းညူညူ ဝင်ပြောသည်။သူတို့အားလုံး ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံမိကြသည်။
××××××××××××××××××××
"ကျွန်တော်တို့ သူခိုးမဟုတ်ပါဘူးဆိုဗျာ"
"မှန်မှန်ပြောစမ်း မင်းတို့ ဘာလာခိုးတာလဲ"
"ဘာမှ မခိုးဘူး"
"မင်းတို့က အမှန်တိုင်းမပြောဘူးပေါ့..ရတယ်လေ..
ဟေ့ ဖိုးခွေ ငါ့လက်စွဲတော် ပေးစမ်း"
သူကြီးလက်ထဲရောက်လာသော ခြောက်လုံးပြူးကိုကြည့်ပြီး နိုင်လွန်က တံတွေးတစ်ချက်မြိုချသည်။ထိန်ညီးကတော့ ခပ်တည်တည်။တစ်ခွန်းမှလည်း ဝင်မပြော။
