Promise ( 19 )
Unicode
ခွဲစိတ်ခန်းထဲက ထွက်ထွက်လာပြီးချင်း လက်ဆေး
လိုက်ရင်း သက်ပြင်းလည်း အကြိမ်ကြိမ်ချမိသည် ။" အစ်ကို ! ဘာတွေသက်ပြင်းချနေတာလဲ "
" ဂျီမင်း ? "
" ခွဲစိတ်မှုအဆင်ပြေတယ်မလား "
" ပြေပါတယ် "
" ဒါများ ဘာတွေ သက်ပြင်းချနေတာလဲဗျ ? "
" မင်းလဲသိပါတယ် ။ ဘယ်လိုခွဲစိတ်မှုမဆို စိတ်ပင်
ပန်းရတာ ။ "ဆော့ဂျင်က ခွဲစိတ်ခန်းထဲက ထွက်လာတဲ့ လူနာကို
မေးငေါ့ပြရင်း -" ငါတော်တော်လေး အားစိုက်လိုက်ရတယ် "
" သိတာပေါ့ အခုလဲ အစ်ကိုလုပ်နေကြအလုပ်ပဲ
မလား ။ အသက်လုရတယ်ဆိုပေမယ့် အစ်ကို ဒါကို
ကျွမ်းကျင်ပြီးသားမလား ။ ဒါပေမဲ့လည်း အစ်ကို့ကို
ကြည့်ရတာ လိုတာထက်ပိုပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေ
သလိုပဲ "မှန်ပါသည် ။ တစ်ခုခုဆို အဆုံးထိ တွေးပူတတ်တဲ့
စိတ်ကလည်း ဆော့ဂျင်ကို ဒုက္ခပေးသည် ။
ငယ်ငယ်က စိတ်ဒဏ်ရာတွေက ဒီလိုနေရာတွေမှာ
Side Effects လာဖြစ်နေခဲ့သည် ။" မင်းလဲငါ့အကြောင်းသိပါတယ် "
" သိပါတယ် ! တစ်ခုခုဆို အရမ်းကြီး စိတ်မပူနေပါ
နဲ့ အစ်ကိုပဲ ပင်ပန်းရတာမလား ။ ကျွန်တော်က အစ်
ကို့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်
တဲ့လူငယ်တစ်ယောက်အဖြစ်မြင်ချင်တာ "" ငါလဲ ဖြစ်ချင်ပါတယ် ... ငါ့စိတ်ကိုက .... "
" ဂျီမင်းရေ ဒီကိုခဏ ... "
ပါမောက္ခရဲ့ခေါ်သံကြောင့် ဂျီမင်း လက်ပြရင်း
အမြန်ပြေးထွက်သွားသည် ။ဆေးရုံမှာလည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ရင်းရင်းနှီးနှီးပြ
ဆိုရင် ဂျီမင်းတစ်ယောက်ပဲရှိသည် ။
လူတွေနဲ့ ဝေးရာကို ကိုယ့်ဘာသာပဲ သီးသန့်နေနေ
ခဲ့လို့လားတော့မသိ ။ ဘယ်သူမှကလည်း ဆော့ဂျင်
နဲ့ လာမပေါင်းသင်းခဲ့ ။
နမ်ဂျွန်ပြောခဲ့ဖူးသလို ဘုကလန့်ကြီးဖြစ်တာလည်း
ပါသည် ။
![](https://img.wattpad.com/cover/202903878-288-k707127.jpg)
YOU ARE READING
Promise • Namjin || Completed ||
Fanfictionℋ𝑜𝓌 𝒹𝑜 ℐ 𝓁𝒾𝓋𝑒 𝓌𝒾𝓉𝒽𝑜𝓊𝓉 𝓎𝑜𝓊 ? 𝒦𝑒𝑒𝓅 𝓅𝓇𝑜𝓂𝒾𝓈𝑒 𝓉𝒽𝒶𝓉 𝓎𝑜𝓊 𝓌𝒾𝓁𝓁 𝓃𝑒𝓋𝑒𝓇 𝓁𝑒𝒶𝓋𝑒 𝓂𝑒 ♡