Παιχνίδια της μοίρας

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Σήμερα είναι η μέρα της συναυλίας.

Θα τραγουδήσω πρώτη φορά μπροστά σε κόσμο και νιώθω κάπως περίεργα.

Από το πρωί παίρνω τηλέφωνο την Νεφέλη και δεν μου το σηκώνει.

Ανυσηχώ. Αυτή η κοπέλα δεν αφήνει κανέναν μόνο του στα δύσκολα.

Ξέρει πόσο άγχος έχω και ότι θέλω κάποιον να με εμψυχώνει...

Γράφω τον αριθμό της στο κινητό και την καλώ άλλη μια φορά. Βάζω το τηλέφωνο στο αυτί μου ώσπου...

"Ποιόν παίρνεις τηλέφωνο?"

"Να μην σε νοιάζει"

"Ηρακλή μην μου μιλάς εμένα έτσι!"

"Ιωάννα έχω δουλεία"

Η κλήση σας προωθείτε

"Μάλλον η ΔΟΥΛΕΙΑ σου δεν έχει χρόνο για σένα"

"Ιωάννα έχω πολλά νεύρα αυτήν την στιγμή. Δεν θέλω να ξεσπάσω πάνω σου!"της είπα, αλλά αυτή ούτε που πτοήθηκε. Με πλησίαζε και με αργές κινήσεις ξεκούμπωνε το πουκάμισσο που φορούσε.

"Μπορείς αν θέλεις να κάνεις κάτι άλλο πάνω μου" μου είπε και άρχιζε να με φιλάει.

Εγώ δεν ανταποκρίθικα. Την απομάκρυνα από πάνω.

"Πάω να ετοιμαστώ γιατί σε κανένα 3ωρο ξεκινάει η συναυλία" είπα και έφυγα.
(..)

?=>Ηρακλή, έλα να τσεκάρουμε τον ήχο.
Ηρακλής:Οκεύ. Κάνω κάτι τελευταίο εδώ και έρχομαι.
?=>Καλά, εγώ πάω στην αποθήκη να φέρω τα ποτά.

Όσο έφτιαχνα την κονσόλα, άκουσα να μπαίνει κάποιος στο μαγαζί.

Γυρίζω να δω ποιος είναι και...

Και ευτυχώς που δεν κρατούσα τίποτα γιατί σίγουρα θα μου έπεφτε από τα χέρια και θα έσπαγε.

Η Νεφέλη...

Ήρθε η Νεφέληηηηηηη!!!!!!!!!!!!!

Τρέχουμε και οι δυο μαζί, ώσπου φτάνουμε κοντά ο ένας στον άλλον.

Την αγκάλιασα τόσο σφιχτά, που ελπίζω να αναπνέει.

Όσο την είχα αγκαλιά, άκουσα πάλι την πόρτα να ανοίγει.

Αυτήν την φορά ήταν η Ιωάννα.

Τέλεια...είδε εμένα και την Νεφέλη αγκαλιά.

Και τώρα θα μου τα πρίξει.

Αμαν αυτή η Ιωάννα. Ούτε να αγιάσω δεν με αφήνει...

Ιωάννα:Βρε βρε καλώς την...
Ηρακλής:Ιωάννα τι θες εδώ?
Ιωάννα:Ήρθα να σου πω ότι το σπίτι ΜΑΣ πλημμύρισε μάλλον.
Ηρακλής:Τι έκανε?!
Νεφέλη:Ηρακλή μετακόμισες?
Ιωάννα:Όχι γλυκιά μου. Εγώ μετακόμισα. Πήγα στο σπίτι που έμενε ο Ηρακλής και τώρα μένουμε μαζί. Τρώμε μαζί, κοιμόμαστε μαζί και κάνουμε και άλλα πράγματα που δεν χρειάζεται να μάθεις...
Ηρακλής:Ιωάννα εσύ ήρθες και μπαστακώθηκες στο σπίτι, πρώτον. Δεύτερον, δεν είναι σπίτι μας, είναι σπίτι δικό μου και της Νεφέλης .Τρίτον, δεν τρώγαμε ποτέ μαζί γιατί πολύ απλά, όσο έλειπε η Νεφέλη έφευγα το πρωί και γυρνούυσα το βράδυ και πάντα σε απέφευγα. Αλλά που να καταλάβεις εσύ. Εσύ ζεις στον δικό σου κόσμο...
Ιωάννα:Αυτά που είπες θα τα μετανιώσεις πολύ πικρά.
Ηρακλής:Ιωάννα πήγαινε να μαζέψεις τα πράγματά σου από το σπίτι σε παρακαλώ.
Νεφέλη:Εν τέλει το σπίτι πλημμύρισε?
Ηρακλής:Πολύ αμφιβάλλω...