Παιχνίδια της μοίρας

ΑΝΩΝΥΜΟ ΓΡΑΜΜΑ

Έτσι ήταν η ζωή μου από δω και πέρα.

Κλάμα, κλάμα και πάλι κλάμα

Δεν έβαζα μπουκιά στο στόμα μου.

Η Πηνελόπη με πίεζε να τρώω και εκεί υπεκυπτα λίγο.

Η κολλητή μου ζούσε τον έρωτά της με τον Στάθη και αντί να τον χαρεί καθόταν και με ντάντευε.

Ευτυχώς υπήρχε το πανεπιστήμιο στην ζωή μου.

Όταν πήγαινα ξέφευγε λίγο το μυαλό μου.

Μετά επέστρεφα σπίτι και με πλάκωναν οι τοίχοι.

Έρχονταν αναμνήσεις στο μυαλό μου και με κατέκλυζε η μοναξιά.

Τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς αυτόν...

Αυτός ο τρόπος ζωής με ακολουθούσε για 5 μήνες.

Είχα χάσει τον εαυτό μου και ήμουν ένα βήμα πριν τον ψυχολόγο ή τα ψυχοφάρμακα.

Ώσπου....

Ώσπου μια μέρα έλαβα ένα ανώνυμο γράμμα.
-------------------------------
Αγαπημένη μου Νεφέλη,
  Δεν είμαι κοντά σου, αλλά φροντίζω να μαθαίνω κρυφά τα νέα σου.
Δεν με χαροποιεί καθόλου αυτό που κάνεις.
Που πήγε η Νεφέλη που γνώρισα? Που πήγε το χαμόγελο που ερωτεύτηκα? Που πήγε το κορίτσι που δεν σταματούσε να ζει τις χαρές της ζωής?
Σήκω, σκούπησε τα δάκρυά από το πανέμορφο προσωπάκι σου και ξεκίνα να ζεις...
                                           --------------------------------

Έχει δίκιο.
5 μήνες τώρα έχω παρατήσει τον εαυτό μου.

Είμαι ερωτευμένη με τον Ηρακλή.
Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.
Πάντα θα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Αν ήταν εδώ δεν θα ήθελε να με βλέπει σε αυτά τα χάλια και θα με βοηθούσε να σηκωθώ.

Και επειδή δεν είναι εδώ, θα σηκωθώ μόνη μου.

Θα σταματήσω να ψάχνω απαντήσεις στα ερωτήματά μου.

Αν το θέλει η μοίρα θα απαντηθούν από μόνα τους.

Μάλλον δεν ήταν γραφτό μας.

Θα επικεντρωθώ στον στόχο μου.

Θα είμαι απασχολημένη με το πανεπιστήμιο και θα βρω και μια δουλειά.

Έτσι θα είμαι απασχολημένη και δεν θα πολυ σκέφτομαι.

Τώρα αμέσως θα βγω έξω να ψάξω για δουλειά.

Έκανα ένα ντουζ, κάλυψα τους μαύρους κύκλους, ντύθηκα, πήρα κλειδιά, λεφτά και έφυγα.
-----------------------------------
Πήγα στην καφετέρια που δούλευα παλιά.

Πήγα να δω πως πάνε τα πράγματα και μου είπαν ότι η κοπέλα που προσέλαβαν μετά από μένα απολύθηκε.

Έτσι πήρα πίσω την δουλειά μου.

Τι να πεις...στάθηκα τυχερή μέσα στην ατυχία μου.

Πιάνω από αύριο δουλειά.

Από αύριο θα κάνω μια καινούρα αρχή.

Αύριο θα γίνει η ζωή μου όπως ήταν πριν συναντήσω τον Ηρακλή.

Νεφέλη θα πρέπει να τον ξεχάσεις.

Πρέπει να τον ξεχάσεις!

Έκανε τις επιλογές του.
Είναι παντρεμένος.
Και πιθανόν σε κανένα χρόνο θα είναι και πατέρας.
Οπότε πάει....
Τελείωσε....
Πόσο δύσκολο θα είναι να τον ξεχάσω?