Παιχνίδια της μοίρας

ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Ώσπου μια μέρα είχα παράδοση σε ένα σπίτι.

Ξεκίνησα για να παραδώσω την παραγγελία.

Ο τύπος που παρήγγειλε έμενε στον πέμπτο όροφο, έτσι χρησιμοποίησα το ασανσερ.

Μαζί μου μπήκε και ένας άλλος τύπος που μιλούσε στο τηλέφωνο.

Τον άκουσα να λέει:"Αν δεν βρω έναν τραγουδιστή αύριο, θα με σκοτώσει το αφεντκό".

Μόλις το ακούσα είπα να του μιλήσω.
Τι έχω να χάσω?

Έφτασε το ασανσέρ στον πέμπτο όροφο  και βγήκαμε μαζί.

Αυτός όταν βγήκα από το ασανσέρ, τερμάτησε την κλήση του.

Έτσι του μίλησα.

Ηρακλής:Συγγνώμη, να σας απασχολήσω για λίγο?
?:Ναι, φυσικά. Πες μου.
Ηρακλής:Άκουσα πως ψάχνετε για τραγουδιστή.
?:Ναι, έχεις κανέναν φίλο σου να μου προτείνεις?
Ηρακλής: Βασικά, εγώ τραγουδάω.

Με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και με επεξαργάστηκε για λίγο.

Δημήτρης:Και πως σε λένε?
Ηρακλής:Ηρακλής Νασάκης. Εσάς?
Δημήτρης: Δημήτρης Μουρούκος. Και αν μπορείς, μίλα μου στον ενικό.
Ηρακλής:Χάρηκα Δημήτρη.
Δημήτρης:Κι εγώ. Μπορείς να μου δώσεις το τηλέφωνό σου να να σε πάρω αύριο να συνεννοηθούμε?
Ηρακλής:Βεβαίως.

Του έδωσα τον αριθμό του κινητού μου και μετά χωρίστηκαν οι δρόμοι μας.

Ελπίζω να με πάρουν στην δουλειά γιατί τα έχω παραμελήσει τα όνειρά μου.

Αν ήταν εδώ η Νεφέλη δεν θα τα παραμελούσα ποτέ.

Έχασα 6 μήνες. Ελπίζω να άξιζε η αναμονή...
--------------------------------------------------------------------------

Την επόμενη μέρα:

Ο Δημήτρης με πήρε τηλέφωνο και κανονίσαμε να βρεθούμε σε μια καφετέρια.

Η Ιωάννα κοιμόταν ακόμα και δεν την ενημέρωσα.

Ελπίζω όταν ξυπνήσει να μην μου τα πρίξει πολύ.

Τέλος πάντων.

Φτάνω στην καφετέρια και εντοπίζω κατευθίαν τον Δημήτρη.

Κάθομαι, παραγγέλνω και ξεκινήσαμε να συζητάμε.

Δημήτρης:Λοιπόν Ηρακλή, πες μου τι εμπειρίες έχεις ως τραγουδιστής.
Ηρακλής:Μπορεί με αυτό που θα σου πω να σε απογοητεύσω, αλλά έχω ανέβει μόνο μια φορά να τραγουδήσω μπροστά σε κόσμο.
Δημήτρης:Και πως τα πήγες? Πώς σου φάνηκε?
Ηρακλής: Είχαμε μεγάλη επιτυχία. Οι πελάτες του μαγαζιού ήθελαν να ξανα κάνω συναύλια, αλλά έπρεπε να μετακομίσω επειγόντως στην Αθήνα για προσωπικούς λόγους.
Δημήτρης: Θα ξανα μετακομίσεις?
Ηρακλής: Όχι, θα μένω μόνιμα στην Αθήνα.

Από εκεί και πέρα ξεκινήσαμε να μιλάμε όχι σαν συνεργάτες, αλλά σαν φίλοι.
Ομολογώ πως μου αρέσει η παρέα του.

Δημήτρης:Ηρακλή μού φαίνεσαι καλό και εξηγημένο παιδί. Εμφανησιακά είσαι άψογος. Οπότε πέρνα το απόγευμα να δούμε και το ταλέντο στην μουσική  που είμαι σίγουρος πως έχεις.
Ηρακλής: Το απόγευμα δουλεύω.
Δημήτρης:Εεε τότε πάμε τώρα.
Ηρακλής:Φύγαμε...

Στο στούντιο:

Το μέρος είναι απίστευτο.

Είναι γεμάτο με μουσικά όργανα, αφίσες και ότιδήποτε άλλο χρειάζεται για να δημιουργήσεις μουσική.

Τέλεια. Ήρθα στο στοιχείο μου.

Εκεί βρισκόταν και το αφεντικό του Δημήτρη, ο Αντρέας.

Τους είχε ενημερώσει νωρίτερα ο Δημήτρης ότι θα ερχόμασταν, οπότε ήταν όλα έτοιμα για να τραγουδήσω.

Τραγούδησα 2-3 τραγούδια και ο Αντρέας εντυπωσιάστηκε.

Χωρίς δεύτερη σκέψη με προσέλαβε στην μουσική του βιομηχανία.

Θα τραγουδάω με μια μπάντα σε όποιο μαγαζί της Αθήνας χρειάζοταν live μουσική.

Οπότε έπρεπε να παραιτηθώ από την δουλειά μου ως delivery boy.