Παιχνίδια της μοίρας

ΣΠΙΤΙ-ΔΟΥΛΕΙΑ

Την επόμενη μέρα

Άργησα να ξυπνήσω σήμερα. Δεν πειράζει όμως. Χρειαζόμουν λίγο ύπνο. Σήμερα θα περάσω να δω το σπίτι και έτσι ετοιμάστηκα γρήγορα-γρήγορα και πήγα να φάω πρωινό.

Τώρα τελευταία πάω και τρώω το πρωινό μου σε μια καφετέρια 3 στενά πιο κάτω από την πολυκατοικία του κ.θωμά. Πηγαίνω κάθε πρωί εκεί και για κάποιο λόγο έχω αναπτύξει φιλίες με το προσωπικό. Είναι πολύ καλά παιδιά και με το που με δουν θα μου φέρουν το καφέ και το σάντουίτς μου.

Σήμερα πήγα και δεν ήταν όλοι και τόσο καλά.Παρατήρησα ότι ήταν κάπως πιο πιεσμένοι. Ρώτησα τον Ηλία, που ήταν ο ταμείας και το αφεντικό του μαγαζιού, τι συμβαίνει και μου είπε ότι απολήθηκε ένας σερβιτόρος που είχε βραδινή βάρδια και μέχρι να βρούνε αντικαταστάτη θα πρέπει να αυξηθούν οι ώρες των υπόλοιπων σερβιτόρων.

Του είπα ότι ψάχνω για δουλειά, αλλά δεν έχω προϋπηρεσία. Αυτός μου είπε ότι δεν πειράζει και έτσι από αύριο πιάνω δουλειά. Και με τον μισθό που θα μου δίνει θα μπορώ άνετα να ανταπεξέλθω στα έξοδα μου.

Ωραία αφού βρήκα δουλειά, τώρα σειρά έχει το σπίτι. Έφτασα στην πολυκατοικία και στην είσοδο βρισκόταν ο κ.Θωμάς. Τον χαιρέτησα και πήγαμε κατευθείαν στον δεύτερο όροφο να δούμε το σπίτι.

Είναι ότι καλύτερο. Καταρχήν έχει τα βασικά έπιπλα από τους προηγούμενους, οπότε δεν θα ξοδευτώ πολύ. Έχει 3 υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο, ένα σαλόνι και μια κουζίνα. Τέλεια, θα έχω την άπλα μου!🥰🥰

Οι τοίχοι ήταν φρεσκοβαμμένοι σε αποχρώσεις του γκρι και επειδή μου άρεσαν λέω να μην τους αλλάξω χρώμα. Βέβαια δεν έχει τηλεόραση, αλλά καλύτερα. Ποιός βλέπει στις μέρες μας τηλεόραση?!

Λοιπόν το αποφάσισα! Στο ένα δωμάτιο θα κάνω γυμναστική, στο άλλο δωμάτιο θα βάλω την ντουλάπα και ένα γραφειο και στο τελευταίο θα κοιμάμαι.

Ο κ.Θωμάς με έχει σαν κόρη του και γι'αυτό επέμενε να μην πληρώνω νοίκι. Αλλά εγώ πάλι είμαι πολύ περήφανη, οπότε καταλήξαμε σε μια σχετικά χαμηλή τιμή.

Λίγες μέρες μετα...

Αύριο ξεκινάνε τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο. Είμαι καταχαρούμενη.

Σήμερα θα φύγω και από το ξενοδοχείο.Το σπίτι είναι έτοιμο,επιπλωμένο και διακοσμημένο στα γούστα μου. Αχχ έχω αγωνία να δω πως θα είναι η πρώτη μου μέρα στο πρώτο δικό μου σπίτι!

Με την δουλειά μου όλα πάνε μια χαρά. Μπήκα σχετικά γρήγορα στο κλίμα της σερβιτόρας και το μαγαζί έχει πολύ κόσμο.

Νιώθω ότι η ζωή μου σιγά-σιγά μπαίνει σε μια τάξη και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη και ευγνώμων γι'αυτό. Επίσης, νιώθω και λίγο τυχερή γιατί το σπίτι είναι και κοντά στην δουλειά μου και σχετικά κοντά στο πανεπηστήμιο και κοντά στο κέντρο και κοντά στο σπίτι του κ.Θωμά και της κ.Θάλειας.

Τώρα που είπα κ.Θωμάς και κ.Θάλεια, είμαι χαρούμενη και γι´αυτούς. Βρήκαν καθαρίστρια-μαγείρισα και διόρθωσαν το λάθος με τον γιο τους. Τώρα είναι και οι τρεις τους πολύ καλά. Τον γιο τους τον έχω δει μόνο σε φωτογραφίες όταν ήταν 5 χρονών, ήταν λιγο παχουλούλης και λιγο άσχημος είναι η αλήθεια, αλλά δεν με πείραξε αυτό. Με πείραξε η γαιδουριά του. Έμαθε ότι ο πατέρας του ήταν στο νοσοκομείο και δεν έχει έρθει ακόμα να τον δει. Εντάξει μπορεί να μιλάνε όλη μέρα από το τηλέφωνο, αλλά θα μπορούσε να έρθει να τον επισκεφτεί. Και όχι δεν είναι στην μέση η δουλειά του. Για την ακρίβεια ποια δουλειά του? Κάθε μέρα πηγαίνει σε κλάμπ και αλλάζει τις κοπέλες σαν τα πουκάμισα. Δηλαδή ασχολείται μόνο με την πάρτη του. Πωω πόσο μου σπάει τα νεύρα αυτό το είδος ανθρώπου , δεν μπορείτε να φανταστείτε....

Λοιπόν. Η Νεφέλη βρήκε σπίτι και δουλειά. Για να δούμε. Θα βρει και καμία κολλητή?