Mafya Savaşları

Yoktu

Birkaç kişi cesetlerle ilgilenirken odama gittim.

Yatağın altından çıkardığım çantamdan sodyum pentothalı güçlendirerek elde ettiğimiz kimyasalı aldım.

Kimyasal olmasına rağmen insana bir zararı yoktu. Sadece beynin yalan söyleyebilme kabiliyetini götürüyordu.

Bu kimyasalı içen kişi yalan söyleyemiyordu. Neler sorularsa doğruları söylemek zorunda kalıyor.

Kimyasalı ceketimin cebine koyduktan sonra odamdan çıkıp ortak oturma alanına gittim.

Ben gelene kadar herkes gelmişti. Boş olan koltuğa oturdum ve arkama yaslandım.

"Herkes kendini aklamadan önce cinayet saatini belirleyelim. Bu ikisini en son kimler gördü?" diye sordum.

"Saat on bir gibi Gürhan'ı gördüm. Koridordaydı." dedi Berkin.

Samet "Ondan sonra gören birisi oldu mu?" diye sordu.

"Saat on ikiye gelirken Eda'yı gördüm. Daha doğrusu duydum. Birisi ile kavga ediyordu." dedi Aybike.

"Gidip baktın mı?" diye sordu Rümeysa.

"Hayır, Bedirhan'dan sonra o saatte tek başıma dolaşmanın tehlikeli olacağını düşündüm." dedi.

Sıla "Gidip baksaydın yaşıyor olabilirdi!" diye bağırdı.

"Aklıma şimdi ne geldi. Tabancalara bakacaktım. Sıla bana saldırmasaydı, inceleyecektim." dedim.

"Silah yoktu." diyen Rana ile "Olması lazım." dedim.

"Nasıl emin olabiliyorsun?" diye soran Berkin ile "Kurşun yarası vardı." dedim.

Herkes birbiriyle bakışırken "Ceset sadece bir kişiyle yalnız kaldı mı?" diye sordum.

"Ben bir ara yalnız kaldım ama ben gittiğimde silah falan yoktu." dedi Rana.

"İlk kim buldu?" diye sordum.

"Ben buldum." dedi Orkun.

"Silah var mıydı?" diye sordum.

"Yoktu." deyince "O zaman bunu içmek rahatsız etmez." dedim ve cebimden sodyum pentothalı çıkardım.

"O da ne?" diye sordu Alihan.

"Sodyum pentothalın güçlendirilerek elde edilmiş bir kimyasal." dedim.

"İnsanın yalan söylemesini engelliyor." dedi Tuna.

"Aynen öyle. Şimdi biri bana su verebilir mi? Suya karıştırıp içmesi lazım." dedim.