Mafya Savaşları

Hamileyim

10 Gün Sonra

"Tebrik ederim hamilesiniz." diyen doktor ile ayağa kalktım.

"Teşekkürler." dedim.

Doktor ultrason fotoğrafını bana verirken "Babamız çok sevinecek." dedi.

"Evet, çok sevinecek. Şimdi şehir dışında, onu yanıma getireceğim." dedim.

"Numaram zaten sizde var. Bir sorunuz olursa beni arayabilirsiniz." dedi.

"Teşekkürler." dedim ve odasından çıktım.

Telefonumu çıkardım ve sağ kolumu aradım.

"Buyurun efendim." diyerek telefonu açınca "Acil toplantı ayarla. Akşam sekizde herkesi büyük depoda istiyorum." dedim.

"Emredersiniz." deyince telefonu kapattım.

Gözüm dolarken gülümsedim. Olmuştu, planım işliyordu.

Hastaneden çıkıp arabama bindim ve derin bir nefes aldım.

Annemi arayıp telefonu hoparlöre aldım.  Aynı zamanda arabayı çalıştırıyordum.

Telefonu açtı ve "Efendim kızım." dedi.

"Hamileyim." dedim.

Şaşkınlıkla "Ne!" diye bağırınca "Hamileliğimi kullanarak Tuna'nın cezasını kaldırtabilirim." dedim.

"Kızım çok mutlu oldum." diyen anneme "Babama sakın söyleme. Ona sürpriz yapacağım." dedim.

"Tamam kızım. İstanbul'a gelmemi ister misin?" diye sordu.

"Yok, sen hiç zahmet etme. Hem Elif Hanım da yanımda." dedim.

"Hala kaynanalık yapıyor mu?" diye sordu annem.

"Yapıyor ama ben onu umursamıyorum. Umursanmayınca da sinir oluyor. Bende daha fazla umursamıyorum. Böyle bir kısır döngüdeyiz." dedim.

"Hamilelik sürecinde de kaynanalık yaparsa söyle. Ona ağzının payını veririm." dedi.

"Buna gerek olacağını sanmıyorum. Bugün onunla ben gerektirdiği gibi konuşacağım." dedim.

"Tamam kızım. Çok dikkatli ol. Beni de sık sık ara." dedi.

"Tamam anne, meraklanma." dedim.

"Öpüyorum, görüşürüz." diyen anneme "Görüşürüz." dedim ve telefonu kapattım.

Bugün büyük bir ihtimalle Tuna'nın cezası kalkacaktı. Yanıma gelecekti, benimle olacaktı.

Bu beni gülümsetirken eve gelmiştim. Arabayı park ettim ve aşağıya indim.

Elimdeki ultrason fotoğrafına bakarken eve girdim.