Mafya Savaşları

İhtiyacım

Eve geldiğimizde Tekin Abi telaşlıydı. Böyle olmasını anladığım söylenemez ama duygu ve düşüncelerini tahmin edebiliyorum.

"Benim için önden girebilir misin?" diye sordu Tekin Abi.

"Tabii." dedim ve eve girdim.

"Ben geldim." diye seslendim.

Oturma odasından Elif Hanım "Hoş geldin." diye seslendi. Sesi kötü geliyordu.

"Misifirimiz var." dedim ve oturma odasına girdim.

"Şu an pek başka insanlar ile konuşacak halde değilim. Misafirini içeride ağırlasan olur mu?" diye sordu Elif Hanım.

"Aslında bu misafir senin için geldi." dedim.

Tekin Abi içeri girince Elif Hanım şaşkınlıkla "Tekin, oğlum." dedi.

Tekin Abi "Anne." deyip Elif Hanım'a sarılınca gülümsedim.

"Tekin'im." diyerek ağlayan Elif Hanım'ın kalbini düşündüm de yaşadıkları çok ağır.

Önce kocası terk ediyor, sonra tekerlek sandalyede yaşamaya başlıyor, bir oğlunu kaybediyor. Şimdi kaybettiği oğlunu buldu ama diğeri yok.

Gözlerim dolarken derin nefesler aldım. Hamilelik hormonları insanı değiştiriyor.

"İyi misin kızım?" diye soran Elif Hanım ile "Tuna'da keşke burada olsaydı." dedim.

"Onu da bulacağız. Merak etme." dedi Tekin Abi.

"Bulsak bile yaşamıyor olabilir." dedim.

"Kendini kötüye alıştırma. Tuna'yı sattıkları kişiler öldürecekse yanlarına almazlardı." dedi.

"Doğru diyorsun. Yine de Tuna asla konuşmaz. Bu yüzden öldürebilirler." dedim.

"Babaya ihtiyacı olan bir çocuk var. Sırf onun için tüm mafyalar bir oldular. Herkes Tuna'yı bulmayı hedefledi." dedi Tekin Abi.

"Kendimi yorgun hissediyorum. Gidip yatacağım." dedim.

"Tamam kızım, biz buradayız." diyen Elif Hanım'a cevap vermeden odama çıktım.

Kendimi yatağa bıraktım ve Tuna'nın yattığı yastığa sarıldım.

"Ne olursa olsun seni bulacağım. Umarım bulduğum cesedin olmaz. Bu çocuğun bir babaya ihtiyacı olabilir ama benim sana herkesten çok ihtiyacım var. Yanımda olmana çok ihtiyacım var sevgilim." dedim.

Gözümden yaş akarken gözlerimi kapattım ve "Seni çok seviyorum, Tuna." dedim.