The missing piece [ W POPRAWKACH]

4.

Diana pov's

Victor Lerlaine.

Oczy rozszerzyły mi się z przerażenia. Przez chwilę patrzyłam tylko na ciemną plamę powoli rozlewającą się po jego idealnie skrojonym garniturze, kompletnie niezdolna do jakiejkolwiek reakcji.

To musi być jakiś żart.

Victor powoli spojrzał w dół na swoją marynarkę.

Potem na mnie.

Jego twarz momentalnie stwardniała.

— Serio? — rzucił chłodno.

Poczułam jak policzki zaczynają mnie palić.

Otworzyłam usta, ale głos kompletnie odmówił mi posłuszeństwa.

— Patrzenie przed siebie naprawdę nie jest aż tak skomplikowane — dodał, strzepując dłonią kilka kropel wina z rękawa.

Muzyka nadal grała gdzieś w tle, ludzie rozmawiali, ale ja słyszałam praktycznie tylko własne serce.

Victor westchnął cicho przez nos i jeszcze raz spojrzał na garnitur. Wyraźnie próbował się nie zirytować bardziej.

— Idealnie — mruknął pod nosem. — Po prostu kurwa idealnie.

Zacisnęłam mocniej palce wokół pustego kieliszka.

Powiedz coś.

Przeproś.

Cokolwiek.

Ale stres ścisnął mnie tak mocno, że nie byłam w stanie wydusić z siebie ani słowa.

Victor najwyraźniej to zauważył, bo spojrzał na mnie uważniej.

Przez chwilę milczał.A potem uniósł lekko brew.

— Zaniemówiła pani czy planuje jeszcze wylać coś na resztę ludzi?

Poczułam, jak robi mi się jeszcze goręcej.

Boże.

Chciałam stamtąd zniknąć. Najlepiej natychmiast.

Victor pokręcił lekko głową z wyraźnym poirytowaniem i poprawił mankiet koszuli.

— Następnym razem proszę uważać — powiedział chłodno.

Kiwnęłam głową niemal odruchowo, nadal niezdolna do normalnej odpowiedzi.

Wokół nas kilka osób zaczęło zerkać w naszą stronę i miałam ochotę umrzeć na miejscu.

Victor spojrzał jeszcze raz na swoją marynarkę, zaciskając szczękę.

— Świetny początek wieczoru — rzucił ironicznie pod nosem.

A potem po prostu mnie minął.

Dopiero kiedy odszedł kilka kroków dalej, wypuściłam powietrze, które chyba cały czas wstrzymywałam.

Serce waliło mi jak oszalałe.