Sorority

Chapter Fourteen: Sadness and Loneliness

Chapter Fourteen: Sadness And Loneliness

    
"All this hideous doubt, despair, and dark confusion of a soul al lonely man must know, for he is united to no image save that which he creates himself."

    
-Thomas Wolfe

     
  

   
Nang mawalan ng malay si Donnie ay maingat siyang binuhat ni Josh sa kama, kitang-kita ng lahat kung paano nagwawala at pinagsusuntok ni Josh ang pader ng hotel, pagkatapos noon ay pumunta siya ng CR at nagkulong.

 
"Paano ba yan mukhang talo ang bata niyo?" Panunuya ni Rivia kay Laurence- inis niyang kinuha ang kanyang wallet at dumukot ng sampung libo.

 
"Swerte! Hahahahaha." Tawang-pagak ni Rivia. Kung kanina ay walang siyang emosyon ngayon ay halos mapunit na ang mukha sa sobrang saya.

 
"Tss. Pasalamat ka babe kita kundi.." napahalukipkip si Laurence.

   
"Kundi ano Salvatierra? Psh! Di mo ako madadala sa ganyan Salvatierra." At inirapan pa ni Rivia si Laurence.

  
"Wala, ang hirap talang spellingin ang ugali niyong mga babae." Bulong ni Laurence na narinig naman ni Rivia.

   
"Aba! Parang ang dami mo na atang na-spelling na ugali naming mga babae ah?" Panunuya ni Rivia. "So, nakailan ka na ba ng na-spelling mo?"

   
Natahimik si Laurence, iniwas ang tingin kay Rivia at napabuntong-hininga na lang.

   
"Psh!" Napailing-iling na lang si Rivia at tumayo na sa kanyang silya akmang tatawagin niya si Jiane pero napangiwi siya ng makita itong makikipaglandian kay tres. Dumako naman ang paningin niya kay Lucifia pero katulad din ni Jiane nakikipaglandian din kay dos.

    
"Psh!" lalong uminit ang ulo ni Rivia sa nangyayari kaya no choice siya kundi gisingin si Seraphina- prente itong nakasandal sa sofa habang nakapikit, kasama niya si kwatro na naka-headset.
  
     
"Heto medyo matino kahit papaano," di na siya nagdalawang-isip pa na sinipa ang kinauupuan neto- agad namang itong nagising, akmang huhugutin niya na mula sa sheath ang katana nito ng maunahan siya ni Rivia. Sa isang iglap ay naitutok na ni Rivia sa ulo niya ang sariling kunai.
   
    

"Sige subukan mo mainit ang ulo ko." Agad natiklop si Seraphina ng mabungaran niya ang nagpupuyos na mga mata ni Rivia. Inis na binalik ni Seraphina ang katana sa sheath nito at sumunod sa kanya. Nilibot niya ang mga mata sa controll room at doon niya napagtanto kung bakit mainit nanaman ang ulo nito.
-----
  

 
Alas sais na ng umaga ng magising si Donnie- sinuri ang buong paligid at nagtaka siya kung bakit siya mag-isa na kwartong iyon.

  
"Walang nabawas sa suot ko, wala ding dugo sa bedsheet," salta niya. "Shit! Dapat na ba akong magpatayo ng rebulto para kay Josh?"

 
"Teka bakit naka-lock to?" Aniya, ng mahawakan ang seradura ng banyo. "Hello?! May tao ba dyan?"

 
"Hello Josh?! Nandyan ka ba?" Pagtawag niya, tinapat niya ang tenga sa haligi ng pinto para makarinig ng kalampag kung meron man.

 
"Hoy! Ano ba?!" Kung kanina toktok lang yun ngayon pinaghahampas niya na ang pinto. Isinandig niyang muli ang tenga sa pinto- bumukas ang pinto dahil doon ay nawalan siya ng balanse at pabagsak sa harap ng taong nagbukas ng pinto.

 
"Anak ng pusang-gala naman!" Reklamo niya, nagulat din si Josh sa pagkakabagsak nila.

 
"S-sorry di ko sinasadya." Hinging-paumanhin niya sa babae. Dali-dali silang tumayo at itinulak si Josh palabas ng banyo.

 
"Layas naiihi na ako." Sigaw nito sa kanya, napabuga si Josh ng hangin at nanghihinang umupo sa kama.Tinaasan ko siya ng kilay ng makita ang mga pagkain sa mesa. Lumapit ako sa kanya at kinuha ang isang plato, may kanin na ito at isang mangkok ng pagkain na pandalawahan, mango jellato naman ang dessert may whipped cream pa ito sa taas, at dalawang baso ng orange juice at tubig. Uminom muna ako ng tubig dahil nauuhaw na ako pagkatapos ay sinimulan ko na ang kumain bahala siya dyan.

 
Mangangalahati na ako ng mapansin ko siyang di pa rin ginagalaw ang pagkain niya. Tiningnan ko siya at napataas ang kilay ko ng matamang pinapanood niya lamang ako. Seryoso may saltik na ata tong si Josh, I snap my fingers in front of him at pinamewangan siya.

 
"Problema mo?" Maratay kong tanong sa kanya, umiling lang ito at saka ngumiti. Sa unang pagkakataon ay nakita kong nginitian ni Josh, sinapak ko siya sa braso niya baka may amats pa ng alak tong isang to. Pero ang gago tumawa pa di nga nakakapanibago tong si Josh uminom ako ng juice baka nauuhaw lang ako at nagha-halucinate pero mga bakla! Tumatawa talaga siya! Ohh shet! Di maganda to! Bigla akong napatayo sa kinauupuan ko at sinabunot-sabunutan siya, brutal na kung brutal pero gusto ko lang makumpirma na talagang di ito panaginip mga bes!

 
"Aray! Aray! Tama na Donnie!" Nang marinig ko siyang nasaktan ay binitiwan ko na din siya oo nga di nga to panaginip. Sinamaan pa ako ng tingin eh, ako naman ngayon ang tumawa ng malakas.

 
"Ehh kasi siraulo ka! Sa tagal nating magkakilala ngayon lang kitang nakitang ngumiti at tumawa pa, hayup ka! May nakatago ka palang tawa hormones sa katawan. Kaloka!" Agad napalitan ng pangangasim ang timplada ng mukha niya seryoso mukha na din siyang bipolar. Sinimulan niya na ding kainin ang pagkain niya habang nakaharap sa akin.

 
"Ehh kasi wala kang pake." Habang subo-subo ang kutsara ay sinamaan ko siya ng tingin. Nag-peace sign naman ito at nagsimulang magkwento. Aba't nag-story telling ang kuya niyo mga day!

 
"Ehh baliw ka pala ehh, sarap mong sapakin." Reklamo ko ng marinig ang rason niya. Napairap ako sa kababawan niya.

 
"I know." Maikling sagot niya. Inihilig niya ang dalawang kamay niya sa batok at tumingin sa kisame.

 
"Crush ka kaya ni Ven di mo alam?" Bigla siyang napaayos ng upo at bumuntong-hininga.

"Alam ko pero di ko masusuklian ang binibigay niyang motibo eh." Nanlaki ang mata ko sigurado siya? Ang bait kaya ni Ven at matalino pa.

 
"Weh? Di nga bakla ka no?! Sinasabi ko na nga bang bakla ka ehh hay naku! Tsk tsk tsk tsk. Ha! Buti na lang walang nangyari sa atin kagabi kundi headlines to sa buong AIS na ang magandang si Donnie Villa Encarnacion bumigay sa bading! Ay naku! I kennat day! Magpapalamon ako sa lupa!" Biglang tumahimik si Josh sa mga sinabi ko I poke him pero ang kuya niyo ay este ate niyo bumalik sa pagiging poker face. Anyare don?

 
"Ayos ka lang?" Panggagatong ako, ramdam ko na bigla siyang nawalan ng gana kahit pagkain niya ay di na niya naubos. Mapait naman itong ngumiti at saka tumango.

 
"Yeah. Don't mind me. I get used to it." Pinaningkitan ko siya ng mata at inilapit ang mukha ko sa kanya na waring sinusuri kung totoo ang sinasabi niya.

 
"Weh? Di nga?" Paninigurado ko, kita ko kung paano siya lumunok ng kanyang laway, ipagkikibit-balikat ko na lang sana ito ng bigla niyang hinatak ang batok ko.

  
Oww another fucking holy shit!

-----
    
-🖋☻Yuki