Asayiş Ben Kemal | Gay

34

SON 4
______________

Arabayı park etmemle hızla içeriye girdim. Ahu Hanım'ı güvenli eve yerleştirmiştik. Ama demin yanındaki polis, içeriye birinin girdiğini ve birkaç silah sesi duyduğunu söylemişti.

Evin içine girmemle kalabalık odaya doğru yürüdüm. Birkaç polis vardı, etrafı inceliyordu. Mert, içeriye girmemle yanıma geldi. Elindeki kâğıdı bana uzattı.

"Gitmeden önce bunu bırakmış."

Elime aldığım kâğıdı inceledim.

Son 4

Okuduğum şeyle Mert'e döndüm.

"Ne demek son dört?"

Mert derin bir nefes aldı.

"Başkomiserim, kullandığı tabanca altıpatlar ve iki el ateş etmiş. Sanırım kalan mermi sayısından bahsediyor."

Başımı tamam anlamında salladım.

"Başkomiserim, bu kâğıt daha çok size gibi duruyor."

Endişeli sesiyle gülümsedim ve omzuna yavaşça vurdum.

"Sen beni merak etme."

Onu orada bırakıp Ahu Hanım'a doğru yürüdüm. Beni görmesiyle rahatlamış gibi güldü. Elindeki bardağı masaya bıraktı. Hızla yanına gittim.

"İyi misiniz?"

Başını evet anlamında salladı. Yanına annesine sinmiş çocukla içim titredi. Fazla korkmuş gibiydi. Annesine öyle bir yapışmıştı ki bu hareketine gülümsedim. Etrafa korkulu gözlerle bakıyordu.

"Mert, işiniz bitti mi?"

Mert, ona seslenmemle yanıma geldi.

"Başkomiserim, inceleme bitti. Sadece ifadeler kaldı."

Başımı ondan çevirip oturan ikiliye baktım. Ahu Hanım belli etmese de korkmuştu. Zaten yanındaki minikten bahsetmiyorum bile.

"Tamam, ben yarın getiririm onları. İkisi de fazla korkmuş gibi. Şimdi daha fazla korkutmayalım."

Konuşmamla başını tamam dercesine salladı ve diğerlerinin yanına gitti.

"Eşyalarınızı alın çıkalım. Daha fazla burada durmayın."

Başını tamam anlamında salladı ve tam kalkacaktı ki oğlu sıkı sıkı tuttu onu.

"Çınar, bekle. Eşyalarımızı alıp geleceğim."

Çınar başını hayır anlamında salladı ve daha sıkı sarıldı Ahu Hanım'a.

"Siz bana yerini söyleyin, ben alayım."

Bakışları bana dönmesiyle yüzümü inceledi ve eliyle ilerideki dolabı gösterdi.

"Helin!"

Helin elindeki delil poşetini bırakıp bana döndü.

"Şu dolapta Ahu Hanım'ın eşyaları varmış. Onları bavuluna yerleştirir misin?"

Başını evet anlamında salladıktan sonra dış kapıya doğru yürüdüm ve ayakkabılarını ve montlarını aldım. Yanlarına gitmemle ayakkabılarını ve montlarını onlara uzattım. Ahu Hanım ayakkabısını aldıktan sonra elimdeki küçük ayakkabılarla Çınar'ın yanına gittim. Önünde eğilmemle ürkek bakışları beni buldu. Sonra elimdeki ayakkabıları gördükten sonra ayaklarını bana doğru uzattı.

Ayakkabısını ve montunu giydirdikten sonra Helin'in getirdiği bavulu aldım ve evden çıktık. Arabaya binmemizle Ahu Hanım'ın bakışları bana değdi.

"Nereye gidiyoruz?"

Arabayı çalıştırdıktan sonra ona döndüm.

"Evime."

Babamın yaptıklarından dolayı ikisine kızamazdım. Hele benim yüzümde böyle bir duruma düşmüşlerken... Ne kadar babama kızsam da Çınar benim kardeşimdi. Babama olan sinirimi onlara gösteremem. Hele korkuyla annesine sığınmış bir çocuğu görmezlikten gelemem.

Konuştuktan sonra eve gelene kadar suskun kaldık. Arabada sadece Çınar'ın düzenli nefes alışları duyuluyordu. Uyumuştu; annesinin boynuna sokulmuş, uyumuştu. Bu görüntü burnumun sızlamasına neden oldu.

Annesine sığınmıştı.

Korkunca, üzülünce sığınacak bir annesi vardı.

Eve varmamızla arabadan indim ve Ahu Hanım'ın kapısını açtım.

"Almamı ister misiniz?"

Çınar'ı gösterip konuşmamla başını hayır anlamında salladı ve arabadan çıktı. Ben de bavulu aldıktan sonra eve doğru gittim. Kapıyı Esin açmıştı. Esin, uyuyan Çınar'ı görünce Ahu Hanım'a Çınar'ı yatıracağı odayı göstermeye gitti. Esin'i çağırmıştım; belki benim yanımda kendini rahatsız hisseder diye.

Salona geçmemle Esin ve Ahu Hanım içeriye girdi.

"Aç mısın Ahu abla, yemek var."

Esin'in gülerek konuşmasıyla Ahu Hanım başını hayır anlamında sallamıştı. Sonra ikisi de gelip koltuğa oturdu.

Ahu Hanım derin bir nefes aldı ve bana döndü.

"Eve giren adam bana bir şeyler söyledi."

Tavandaki bakışlarımı konuşan Ahu Hanım'a çevirdim.

"Ne söyledi?"

Yutkundu.

"O, Kemal'e söyle. Gittiği yol yanlış yol. Bu işin peşini bırakmazsa kötü şeyler olur."

____________

Birkaç saat önce otururken aklıma yeni bir kurgu geldi ve bu kurgu beni o kadar heyecanlandırdı ki hemen birinci bölümünü yazdım bile.

Sanırım o kurgu sayesinde giden yazma isteğim geri geldi ve bu bölümü hemencecik yazdım.

Kendinize dikkat edin öpüldünüz✨