Asayiş Ben Kemal | Gay

35

                                     SON3
                          _____________

"Kemal."

Ceketimi giyiyordum ki yanıma gelen Ahu Hanım'la ona döndüm.

"Buyurun Ahu Hanım."

Hanım dememe kızmış olacak ki kaşlarını çattı. Ona böyle seslenmeme kızıyordu ama ben yine de Hanım demeye devam ediyordum.

"Bugün Cevdet'in yanına gideceğim."

Ceketimi düzeltirken dediği şeyle hafif bir duraksasam da ceketimi düzeltmeye devam ettim. Cevdet, yaptığı itiraftan sonra tabii ki de tutuklanmıştı.

"Tamam, dışarıda bir ekip var. Onlar seni götürür."

Arabamın anahtarını alıp ona döndüm.

"Çınar'ı da mı götüreceksin?"

Yüzündeki üzüntüyle başını hayır anlamında salladı.

"Şimdilik babasını böyle görmesin."

Utanarak konuştu. Benim yanımdayken Cevdet'ten bahsetmemeye dikkat ediyordu.

"İyi düşünmüşsünüz. Nereye bırakacaksınız?"

Tam konuşacaktı ki Çınar ve Esin yanımıza geldi.

"Bugünkü yardımcım Çınar oldu."

Esin'in gülerek söylediği şeyle Çınar da güldü. Güldüm ve Çınar'ın saçlarını karıştırdım.

"Aferin sana."

Sinirle karıştırdığım saçlarını düzeltti. Başlarda benden çekinse de zamanla bana alışmıştı, ben de ona. Montunu alıp ona uzattım. Montunu giydikten sonra beraber evden çıktık.

Evden çıkmamla karşı dairenin kapısı açıldı. Alaz'ı görmemle gülümsedim. Çınarlar bizde kaldığı için çok görüşemiyorduk. Ona gülümsememle o da bana gülümsedi.

Asansöre doğru yürümemle o da bizimle asansöre doğru geldi. Asansörün kapısının açılmasıyla içeriye girdik.

"Esin abla, ben de seninle çiçek yapacağım değil mi?"

Çınar'ın konuşmasıyla Esin güldü.

Elime dolanan ele yan tarafıma döndüm. Alaz önüne bakıyordu ama bir yandan da başparmağıyla elimi okşuyordu. Ona baktığımı hissetmiş olacak ki bana döndü ve gülümsedi. Sonra bana doğru yaklaştı, önce kendi arasında konuşan ikiliye bir göz attı sonra bana doğru eğildi.

"Seni çok özledim."

Kulağıma doğru fısıldamasıyla yutkundum. Boynuma yaklaştı ve derin bir nefes aldı, sonra da bir buse kondurdu.

Asansör kapısının açılmasıyla demin hiçbir şey olmamış gibi asansörden çıktı. Asansörden çıkmamızla Esin ve Çınar arabaya doğru gitti. Ben de kapıda bekleyen ekibe doğru gittim.

"Ahu Hanım'ın yanından ayrılmayın."

"Emredersiniz başkomiserim."

"Kolay gelsin."

Onların yanından ayrılmamla arabama doğru gittim ve önce Esinleri iş yerine bıraktım. Onları korumak için gelen ekipten sonra karakola doğru sürdüm.

Odama girmemle koltukta oturan Alaz'la gülümsedim. O da beni görünce hızla yerinden kalktı ve bana sarıldı. Hızla kolumu beline sardım.

Kafasını boynuma gömdü ve derin bir nefes aldı.

"Çok özledim sevgilim."

Konuştuktan sonra tekrar boynuma bir buse kondurdu.

"Ben de çok özledim."

Biraz hasret giderdikten sonra adliyede işleri olduğu için gitmişti, ben de işlerime döndüm.

Kapımın hızla açılmasıyla kaşlarımı çattım.

"Sergen, kapı çaldığını duymadım."

Sert sesimle Sergen endişeyle bana baktı.

"Esin'in iş yerine saldırı olmuş."

Dedikleriyle hızla yerimden kalktım.

"Ne diyorsun sen!"

"Ekip Edin aradı. Kimseye bir şey olmamış ama etraf bayağı dağılmış."

"Tamam, hemen çıkalım."

Telsizimi ve ceketimi almamla hızla çıktık. İş yerinin önüne gelmemle hızla arabadan çıktım. Esin ve Çınar dükkânın önüne oturmuş, bir şeyler diyen polis memurlarını dinliyordu. Çınar'ın beni görmesiyle hızla bana doğru koştu.

"Abii!"

Bacağıma sarılmasıyla eğildim ve onu kucağıma aldım. O günkü gibi gözleri korku dolmuştu. Onu kucağıma almamla küçük ellerini boynuma doladı. Yavaşça saçlarını okşadım.

"Geçti abicim, geçti."

Konuşmamla daha çok sarıldı. Sakinleşene kadar ona sarıldım. Sakinleştikten sonra onu Esin'in yanına bıraktım ve Helin'in yanına gittim.

Elindeki buruşmuş kâğıdı bana uzattı.

"Taşa sarıp atmışlar başkomiserim, bir de silah sıkmışlar."

Kâğıdı açmamla gördüğüm yazıyla kaşlarımı çattım.

Son 3

Eee ama başlayacağım size de, mesajınıza da ha!!