Asayiş Ben Kemal | Gay

Final

İyi ki sen Alaz
________________

Arabanın camından geçip giden yolu izledim.
Dün duyduklarımı duymamış gibi yaparak davranmıştım. Zaten başka nasıl davranabilirdim ki? Ne annesine ne de Alaz'a kızabilirdim.

"İyi misin sevgilim?"

Başımı evet anlamında salladım. Kaşları çatıldı.

"Dünden beri bir durgun gibisin."

Gülümsedim.

"İyiyim sevgilim, sadece biraz yorgunum."

Gözü yolda olmasına rağmen eli saçlarıma gitti ve okşadı.

"Az kaldı, gidince uyursun."

Başımı tamam anlamında salladım. Başımı cama yasladım ve akıp giden yolu izlemeye başladım.

Arabanın durmasıyla arabadan indik. Bir dağ evinin önüne gelmiştik. Hayretle ona döndüm.

"Dağ eviniz mi var?"

Güldü.

"Hayır, bugünlük kiraladım."

Başımı tamam anlamında salladım. Alaz bagaja gitti ve eşyaları çıkardı. Eşyaları alıp geldikten sonra içeriye girdik. İçerisi sıcacıktı, yüzüme vuran sıcaklıkla gülümsedim. Dışarısı buz gibiydi.

Şirin bir yerdi. İçerisi güzel dekore edilmişti. Alaz, marketten aldığı şeyleri mutfağa bıraktıktan sonra yanıma geldi.

"Beğendin mi?"

Başımı evet anlamında salladım.

"Çok güzel."

O da bana katılır gibi başını salladı.

"Beğenmene sevindim."

Gülümsedim.

"Diğer odalara daha tam ısınmadı. Uyuyacaksan burada kanepede uyu."

Konuştuktan sonra içeriye gitti ve bir yastık ve battaniyeyle geri geldi.

"O kadar da yorgun değilim."

Yastığı ve battaniyeyi kanepeye koyduktan sonra bana döndü.

"Gözlerinden uyku akıyor."

Bugün izinli olduğum için bütün işlerimi kısa bir süre içinde bitirmem gerekti. Bu yüzden de uykusuz kalmıştım biraz.

Elimi tuttu ve beni kanepeye oturttu.

"Sen burada biraz dinlen, ben de akşam yemeğini hazırlayacağım. Sonra seni uyandırırım."

Beni kanepeye yatırdı, sonra da odadan çıktı. Birkaç saniye içinde gözlerim otomatikman kapandı.

Burnuma gelen güzel kokularla uyandım. Gözümü yavaş yavaş açtığımda önce etrafı inceledim. İlerde yemek masasını kuran Alaz'ı görmemle yerimde dik bir konuma geldim. Masaya tabakları yerleştirdikten sonra tam geri mutfağa gidecekti ki beni görünce durdu.

"Günaydın."

Gülümseyerek konuştu.

"Günaydın."

Yataktan kalktım.

"Uykunu alabildin mi?"

Başımı evet anlamında salladım.

"Yemeğin daha yarım saati var. Ben yemek masasını şimdiden kurdum."

Kanepenin üzerindekileri toplamaya başladım.