Chapter-19(Demon)

6K 194 18
                                        

Unicode Ver

(19)နတ်ဆိုး( Demon)

ထိုအချိန် ပြင်သစ်ရှိ ဝိုင်ခြံတစ်နေရာတွင်

"တကယ်လား မာမီ"

"တကယ်ပါရှင် မွေးနေ့မနက်အမှီလာခဲ့မယ် ဟုတ်ပြီလား"

"ဟုတ်"

"ဒါများမနက်ဖြန်တစ်ခါထဲဘာလို့မလာတာလဲ သမီး"

"ဟီးဟီး...သမီးကဝိုင်ခြံကိုလာချင်နေတာလေ အရင်
နေ့တွေက တော်တော်အလုပ်များနေလို့လေ အဲ့တာမို့
ခုမှရောက်တာလေ "

"ဒီကောင်မလေး ကတော့နော်.."
"အင်းပါ အာ့ဆို ဒါပဲလေ line out တော့မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ မေမေ "
"ချစ်လေးတို့ရေ တာ့တာနော်"

"Bye မာမီ"

"တာ့တာ့"
..............
ပိတ်သွားတဲ့မျက်နှာပြင်ကိုကြည့်ပြီး computer ကိုသိမ်းပြီး သက်ပြင်းအသာချမိတယ်
အစကတော့ ရန်ကုန်ကိုမနက်ဖြန်ပြန်မယ်သူ့နဲ့မွေးနေ့တူတူဆင်နွှဲမယ်ပေါ့လေ ဒါပေမဲ့ လုပ်ငန်းလေ့လာ
ရင်းနဲ့ကိုဦးရဲ့နောက်လ project အတွက်လိုအပ်တာ
တွေပါကူပေးတော့ အချိန်ကကြာသွားရော

ပြီးတော့လဲ England ကဦးလေးကလဲ ကလေးတွေကိုပြန်မလွှတ်ပေးချင်သေးဘူးလေ အဖေကလဲ
ဆောက်လုပ်ရေးကိုသူ့ညာလက်ရုံးနဲ့လွှဲလို့ရတယ်တဲ့
ကလေးတွေကလဲနေရမွေးနေ့ကိုသူတို့နဲ့ ရှိနေစေချင်
တယ်လေ အဲ့တော့ ကိုဦးနဲ့သူမနဲ့က မနက်ဖြန်ဟိုကို
လိုက်သွားရမယ်လေ

ပိုးပိုးလက်ထဲကဖုန်းကိုစိုက်ကြည့်ပြီး
'သူသာသိရင်တော့....'
အဲ့တာကလဲ ပြဿနာတစ်ခုလေ မနက်ကဖုန်းဆက်
ထဲကရင်ထဲမှာတစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေတယ် အသံကလဲ
ဒေါသထွက်နေသလိုနဲ့ သူမကတော့ သိများသိသွား
ပြီးတောင်ထင်နေတာ

ဒါပေမဲ့တွေးကြည့်ပြန်တော့လဲမဖြစ်နိုင်ပြန်ဘူး သူက social media တွေသိပ်မသုံးဘူးလေ သုံးရင်
တောင် သူမတင်ထားတဲ့ပုံက ဘယ်နိုင်ငံလဲဆိုတာ
ပြောရခက်တယ်လေ
အင်း..တစ်ခုရှိတာက ကိုဦး acc ကိုမတွေ့မိဖို့ပဲ
ကိုဦးဆိုမှ သူကတော့သူမပုံတွေကိုရိုက်ရိုက်ပြီး တင်နေတယ်လေ သူမလဲကိုဦးရဲ့ တောင်းဆိုချက်
ကြောင့်ဘာမှမပြောဖြစ်တော့တာ....

မေ့မရနိုင်သူWhere stories live. Discover now