Chapter-34(An unexpected matter)

3.4K 131 11
                                        

Unicode

(34) An unexpected matter

"ဟုတ်ကဲ့အမေ သမီးဝယ်လာခဲ့လိုက်မယ်"

"............"

"ရတီလား"
"ရတယ်လေ အမေအဆင်ပြေပါတယ်"

".........."

"ဒါပဲနော် "
ပိုးပိုးဖုန်းချလိုက်ပြီး နှပ်ထားတဲ့ကော်ဖီကို သောက်
မဲ့ခွက်ထဲစစ်ထည့်လိုက်တယ်။ခရင်မိတ်နဲ့ သကြား
အနည်းငယ်ထည့်ပြီးမွှေနေလိုက်တယ်။ ခွက်ကို
ပန်းကန်ပြားပေါ်တင်၊ ယိုသုတ်ထားတဲ့ပေါင်မုန့်ကို
စားပွဲပေါ်တင်နေတုန်း တံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်တာ
နဲ့လှည့်ကြည့်တော့ အဝါရောင်ရှပ်နဲ့ ပုဆိုးဝတ်ထား
ပြီး လက်မှာနာရီပတ်နေတဲ့အကို။

"ထူးထူးဆန်းဆန်းပါလား"
ပိုးပြောတော့ မော့ကြည့်ပြီးပြုံးပြလာတဲ့အကို ပိုး
ဘေးကခုံမှာဝင်ထိုင်ရင်း လက်က သရဖူ ပုံသဏ္ဍာန်
ရင်ထိုးကိုကမ်းပေးလာသူ ဘယ်ဘက်ရင်အုံကိုမေး
ငေါ့ပြတော့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ သူ့ကိုတတ်ပေးပေါ့
ပိုးပိုးရီရင်း နဲ့ ချိတ်ကိုတတ်ပေးလိုက်တယ်။

"ဒီလိုမျိုးသေချာသာမဝတ်ဘဲသွားရင် အိမ်ကအမေ
ကရေဒီယိုထိုင်ဖွင့်လိမ့်မယ်"

"ဟမ်"
ပိုးတစ်ချက်ကြောင်သွားတော့ အကိုကကော်ဖီမြို
ချပြီး
"ပွစိပွစိပြောတာကိုပြောတာ"

"ဟာ.....အကိုကလဲအမေကိုဘယ်လိုတွေပြောနေတာ
လဲ"

"အို....ခုတည်းကအမေခေါ်နေပြီလား၊ဟုတ်တာပေါ့
ယောက္ခမကလဲအမေပဲကို.."

"မဟုတ်ပါဘူးနော် ပိုးကရိုးရိုးသားပြောတာပါ
အကို့အမေလို့သုံးလိုက်တာပါနော်"
ပိုးပိုးသူမကိုပြုံးစိစိနဲ့စနေတဲ့အကို့ကို တစ်ချက်ရိုက်
လိုက်တော့တယ်

"အင်းပါ ပိုးကြိုက်သလိုခေါ်ပါ၊နောက်လည်းခေါ်ရမှာပဲလေ အဆင်ပြေပါတယ်"

"အကို့"
ရှားမှူး ပါးပြင်လေးတွေရဲပြီးရှက်နေတဲ့ကောင်မလေး
ကြောင့်မစတော့ဘဲ လက်ကျန်ပေါင်မုန့်ကိုပဲစားနေလိုက်တော့တယ်
ဘေးနားကတစ်ရှူးနဲ့ပါးစပ်ကိုသုတ်လိုက်တယ်
ပန်းကန်တွေသိမ်းဖို့ပြင်နေတဲ့ကောင်မလေးကိုထိုင်
ခိုင်းလိုက်ရင်း
"ခဏနေမှသိမ်း၊အကိုသွားတော့မှာ"
"မေမေနဲ့ချိန်းထားလို့၊နှစ်တိုင်းဒီလဆို ကိုတို့
ကိုးကွယ်တဲ့ဘုန်းကြီးကျောင်းကိုသွားနေကြလေ"
"စိတ်တော့မပူပါနဲ့နောက်နှစ်ဆို ပိုးလဲလိုက်ရမှာပါ"

မေ့မရနိုင်သူStories to obsess over. Discover now