Lost In Pages

Chapter 6

Disclaimer: This chapter is unedited. I apologized for the wrong typos and grammar. You might encounter a lot of bad, bulgar, and foul words. Please read at your own risk.

Skye's POV

"Hi."

Napatingin ako sa kamay ni Julian na nakalahad sa harap ko. Hawak niya ang handkerchief niya. Siguro ay napansin niya na maga ang mata ko kakaiyak sa nangyari kagabi.

He sighed when he saw my swelling eyes. Kinuha niya ang tumbler sa gilid ng bag niya at binuksan iyon. Nilagay niya yun sa desk ko. Hindi pa'rin siya pinapansin. Dapat nga di ako papasok ngayon, but then I remembered I am studying med. Hindi basta basta lang.

May sasabihin pa sana siya nang biglang dumating ang prof kaya di na niya ito natuloy. I continued listening kahit walang pumapasok sa isip ko. Pasok sa kaliwa, labas sa kanan. 

After that lesson, Nauna na ako sa library para magreview. Next week na ang aming competition yet eto ako, wala sa focus. I pulled my hair out of frustration. I should fix myself. Mukha ako'ng patay na buhay.

"Diba siya yun?"

"Oo daw, akala ko maayos na student yan bakit may scandal?"

Napatingin ako sa bulungan nila. Napansin ko na sa akin sila nakatingin with their disgusted faces. 

"Hinaharot pa si Julian! ang kapal!"

"Nakakahiya siya."

Tumingin ako sakanila, nako-concious na. I don't know sino ang pinapatamaan nila. Hindi ko din alam ano mararamdaman ko.

Hindi ko sila pinansin at tuloy tuloy lang sa paglalakad. Sinuot ko ang hoodie ko at nakayuko na naglakad sa hallway. Napatigil ako sa paglalakad nang makakita ng shoes with heels. 

I know those shoes.

Dahil sa takot na tumingin, na baka tama ang hinala ko. Nanatili ako'ng nakayuko.

"Why? Harapin mo'ko scandal girl."

I know that voice. It's her voice.

Tumingala ako at nakita ko si Carly na matalim na nakatitig sa'kin habang nakangiti. She's chewing bubblegum na parang tuwang tuwa siya sa nakikita niya.

"What scandal?"

"Your scandal." She said and smirked. I gasped, anong scandal ba sinasabi neto?! Sino naman pagsesendan ko?!

I laughed sarcastically. "I'm sorry? Pero mahal ang oras ko. I don't have time for your goofy attitude. God." I exclaimed while massaging my forehead.

Alam ko na magkaibigan kami, pero sawang sawa na ako sa ugali niya. Ano pa ba kailangan ko i-proof para maniwala siya?