Lost In Pages

Chapter 8

Disclaimer: This chapter is unedited. I apologized for the wrong typos and grammar. You might encounter a lot of bad, bulgar, and foul words. Please read at your own risk.

Skye's POV

"Good luck to the both of you!" Tita Cherry greeted us. Ngayon ang competition namin kaya before kami sumakay ng private van ng school ay nagpaalam kami kay tita.

Si tita ang pumunta ng school para maabutan kami. She even prepared us snacks and lunchbox para pag nagutom kami ay may kakainin kami.

"Ingat sa biyahe! Xy please take care of Skye." She reminded while caressing my face.

"I always do mom." He said. We bid goodbye bago kami sumakay sa loob ng van.

Good thing hindi na kumalat at lumaki pa ang issue namin ni Carly at sinasabi niya na pictures and scandal ko daw. Kusa na natigil ang issue when they confirmed na I am not the girl in the picture. That made Carly go to detention.

To be honest, naawa ako sa kanya. Pero I can't clearly understand saan nanggagaling ang galit niya. Or ano ba ginawa ko sa kanya para magalit siya sa akin?

"Mentos?" Nagising ako nang marinig ang boses ni Julian sa tabi ko. Umiling ako at tumingin nalang sa dinadaanan namin. 6am palang ay umalis na kami. We are off to Batangas para sa competition. Malayo layo na biyahe to.

And because galing kami ng Manila, it's a long way to go.

I covered my mouth nang maramdaman ko ang paghikab ko. Xyronne held the side of my head para isandal ako sa balikat niya.

Tumingala ako sa kanya. Binigay niya sa akin ang left earphone niya bago sinandal ang ulo ko sa balikat niya.

"Sleep na, Skye."

Siguro ay dahil na rin sa pagod, ay mabilis ako na nakatulog. 

Nagising nalang ako sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Dahan dahan ko dinilat ang mata ko. Tatayo na sana ako nang maramdaman ko ang ulo ni Julian sa itaas ng ulo ko. I chuckled before taking my phone out of my pocket and snap a picture.

Mata ko lang ang kita sa picture, at si Julian na tulog. Nakatanggal ang salamin while sleeping peacefully.

Nilagay ko na ang phone sa pocket ko bago dahan dahan pumikit. Matutulog pa sana ako nang tawagin na kami ng coach namin.

"We're here students."

Hindi lang kami ang students. Marami pa contestants, like us ang nagreview for this competition. Kami lang ang representative ng class namin, that's why andito kami.

"Xy. We're here." Pagtapik tapik ko sakanya. Dahan dahan siya dumilat at tumingin sa akin. Sinuot na din niya ang salamin niya and fixed his hair.