Take me home (Completed)

11

Unicode

ဒီနေ့နဲ့ဆို သုံးရက်မြောက်နေ့။
သူဒီအိမ်ကြီးက ထွက်သွားဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေ
မယ့် မအောင်မြင်ဘဲ ခုလို သခင်လေးရဲ့အခန်းထဲပိတ်မိနေခဲ့တာ သုံးရက်တောင်ရှိပြီ။
အခန်းထဲက အပြင်ကိုမထွက်ရတဲ့ ဒီသုံးရက်အတွင်း အပြင်က အခြေအနေကိုလဲ ဘာမှမသိရ။
အဆိုးဆုံးကတော့ သူ့ပါပါးနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကိုတောင် မတွေ့ရတာပါပဲ။
သူဒီလိုချုပ်ချယ်ခံနေရပေမဲ့ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ အလိုကျနေပေးနေရတယ်။
"မင်းတို့အားလုံး ဒီကထွက်သွားတာနဲ့ ဘဝပျက်ပြီလို့သာမှတ်ထား" ဆိုတဲ့ အိမ်တော်ထိန်းယွဲ့ဟွာရဲ့စကားက Xiao Sa ရဲ့အတွေးထဲမှာအမြဲနေရာယူထားတယ်။
သူက သခင်လေးနဲ့သူ့ကို သခင်မကြီးက
လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ဘူးလို့ထင်ထားခဲ့မိတာ။
ခုလို သူ့သားတစ်ယောက်လုံးက သူ့ကိုအခန်းထဲ ထည့်ချုပ်ထားတာတောင် ဘာမှမပြောတဲ့ သခင်မကြီးကြောင့် Xiao Sa ပိုပြီးတော့တောင် အံသြနေရသေးသည်။

တကယ်ပဲ သခင်လေးကဘာတွေဆက်လုပ်ဖို့
တွေးထားတာလဲ။
ဒီအိမ်တော် ဒီအသိုင်းအဝိုင်း ကြားထဲ Xiao Sa တကယ့်ကိုမနေချင်တာပါ။
တကယ်လို့သူသာ ခုလိုပုံမျိုးနဲ့မဟုတ်ပဲ သာမန်ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်ဆိုရင် သခင်လေးက သူ့အပေါ်တိမ်းညွှတ်လာပါ့မလား။

သခင်လေးက သူ့အပေါ်ယံတွေပဲမက်မောတာပါ။
တချိန်ချိန်မှာ သူ့ရဲ့ပုံစံပြောင်းလဲသွားခဲ့ရင်
အရှက်ကွဲပြီး ကျန်ခဲ့မှာ Xiao Sa ကိုယ်တိုင်ပဲ။ ဒါကြောင့် သူတကယ် သခင်လေးအနားမှာ ရှိမနေချင်ဘူး။

အိပ်ရာပေါ်မှာ ထိုင်ရင်းအတွေးများနေတဲ့
Xiao Sa ကအခန်းထဲဝင်လာတဲ့ သခင်လေးကိုမမြင်ပေ။
Ye Mi ဟာ အိမ်ရာဖြူလွှလွှပေါ်ထိုင်ပြီး
အတွေးများနေပုံရတဲ့ အဖြူရောင်ကောင်လေးကို တွေ့တော့ သူ့စိတ်ထဲကြည်နူးမှုနှင့်အတူ ဆန္ဒတစ်ခုကလည်း ရင်ထဲမှလှိုက်တက်လာလေသည်။
Ye Mi အိပ်ရာနားခြေသံခပ်ဖွဖွနှင့် လျှောက်သွားလိုက်တယ်။
ငေးမောရင်းအတွေးများနေတဲ့ ကောင်ငယ်လေးကတော့ ဘာမှမသိရှာသေးပေ။

"အင့်"

Ye Mi က သူ့ကောင်ငယ်လေးကို နောက်ကနေ  သိမ်းကြုံးပွေ့ဖက်လိုက်တော့ လန့်သွားဟန်နှင့် အသံသေးသေးလေးထွက်လာတယ်။