29

1.3K 67 4
                                        

Unicode

သခင်လေးရဲ့ ခုလိုပုံစံကို Xiao Sa တစ်ခါမှ
မမြင်ခဲ့ဖူးတာကြောင့် အလွန်ကြောက်လန့်နေမိပြီ။သခင်လေးက သူ့ကို ပခုံးပေါ်ထမ်းရက်နဲ့ပဲ ခြံဝန်းထဲက စေ့စပ်ပွဲကိုလာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကြား ဖြတ်လျှောက်တယ်။
ဧည့်သည်တွေရဲ့ အကြည့်ကြောင့် Xiao Sa
ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားမိလိုက်တယ်။
ထိုစဥ်မှာပဲ သူတို့ရှေ့ကို လာရပ်တဲ့ ပိုင်ရွယ်လီ
ရဲ့အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။

"Ye Mi ဒါဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

သူမကလဲ သခင်လေးရဲ့ပုံစံကို ကြည့်ပြီးလန့်နေပုံပါပဲ။ သခင်လေးက သူမအမေးကို
ပြန်မဖြေဘဲ ဆက်သွားဖို့ပြင်တယ်။

"Ye Mi ရွယ်လီမေးနေတယ်လေ
အခုဘာတွေလုပ်နေတာလဲလို့
လူကြားထဲမှာ ရွယ်လီ့ကို အရှက်ခွဲနေတာလား ခုချက်ချင်း သူ့ကိုချလိုက်ပါ Ye Mi"

"ငါ့ကိုအမိန့်လာမပေးနဲ့ ပိုင်ရွယ်လီ
အခုချိန်မှာ ငါပုံမှန်စိတ်ဟုတ်မနေဘူး"

Xiao Sa မှာငြိမ်ငြိမ်လေးသာ နေနေမိတယ်။
အမှန်တိုင်းပြောရရင် သူသခင်လေးကို အရမ်းကြောက်နေတယ်။
ဘာတွေထပ်လုပ်လာဦးမလဲ မသိပေမဲ့
သူတကယ့်ကို ဒီနေရာကပျောက်ကွယ်သွားလိုက်ချင်တယ်။

သခင်လေးက ပိုင်ရွယ်လီကို တွန်းဖယ်ပြီး
ဆက်လျှောက်ဖို့လုပ်နေတုန်းမှာပဲ သူတို့နား
အလောတကြီးပြေးလာတဲ့ သခင်မကြီးကိုတွေ့လိုက်ရပြန်တယ်။

"Ye Mi Ye Mi လာစမ်း ဒီကိုလာစမ်း"

ရှင်းမေလိ သူမရဲ့သားကိုအသည်းအသန်ခေါ်မိတယ်။ သားငယ်ရဲ့ လက်မောင်းကိုဆွဲလို့
ပူပင်မှုတွေဖုံးပြီးထိန်းသိမ်းရခက်နေတဲ့မျက်နှာနဲ့သူမပြောလိုက်မိတယ်။

"မာမားနဲ့အခုလိုက်ခဲ့
မဟုတ်ရင် မာမားဒီနေရာမှာတင်သေသွား
လိမ့်မယ်
Ye Mi မာမားပြောတာကြားလား"

"မာမား"

"မင်းသူ့ကိုခေါ်လာချင်လဲရတယ်
ခုချက်ချင်း မင်း မာမားနဲ့လိုက်ခဲ့ဖို့ပဲလိုတာ"

Ye Mi တစ်ယောက်ထူးဆန်းနေတဲ့ သူ့မာမားကြောင့် နောက်ကနေလိုက်သွားဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်။
သူ Xiao Sa ကို ပခုံးပေါ်ကနေချလိုက်ပြီး
လက်မောင်းကနေ အားနဲ့ဆွဲကိုင်လို့ မာမားနောက်လိုက်သွားလိုက်တယ်။

Take me home (Completed) Where stories live. Discover now