Unicode
Ye Mi ဟာသူ့ရှေ့က ပိုင်ရွယ်လီရဲ့လက်ထဲ
စေ့စပ်လက်စွပ်ကိုဝတ်ပေးလိုက်တယ်။
အမှန်တော့ ဒီပွဲကိုသူအမြန်အဆုံးသတ်ချင်နေပြီဖြစ်တယ်။
မနက်ထဲက သူရှောင်းငယ်ဆီ တစ်ခေါက်မှ
မသွားရသေးဘူး။
ဘာလို့ဆို ရှောင်းငယ်ဆီကထွက်လာမဲ့ အမုန်းစကားတွေ၊ ပြတ်ဆဲမယ့်စကားတွေကို Ye Mi ကမကြားဟန်ဆောင် လျစ်လျူရှုချင်ခဲ့တာမို့ပင်။
စေ့စပ်လက်စွပ် အပြန်အလှန်ဝတ်ပေးပြီးနောက်မှာ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ခံပြီး Ye Mi အိမ်တော်ထဲ ပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။
တကယ်တော့ သူ ရှောင်းငယ်ကိုတွေ့ဖို့ ပြန်လာခဲ့တာ။ လှေကားပေါ်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲနောက်ကနေ သူ့နာမည်ကိုအသည်းအသန်ခေါ်လာတဲ့ ယွဲ့ရီကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။
"သခင်လေး သခင်လေး"
"ဘာကိစ္စလဲ"
သူမကပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကိုမေးခွန်းပြန်ထုတ်တယ်။
"သခင်လေးအခု Xiao Sa ဆီသွားဖို့လား"
Ye Mi ပြန်မဖြေဘဲ ခပ်တည်တည်နဲ့ကြည့်ပေးလိုက်တော့ သူမကအနည်းငယ် ခပ်ဟဟရယ်ရင်း မထီသလိုမျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ပြောလာတယ်။
"ဘယ်လိုလုပ်မလဲ သခင်လေးရဲ့
အခုဆိုအချိန်မမှီလောက်တော့ဘူးထင်တယ်"
"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"
"အဟင်း Xiao Sa ကခုဆို သူ့ကိုသစ္စာဖောက်သွားတဲ့ သခင်လေးကိုပစ်ပြီး တခြားသူရင်ခွင်ထဲပျော်နေလောက်ပြီပေါ့"
"မင်းစကားကိုပြန်ပြောစမ်း
ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ"
ယွဲ့ရီကပြန်မဖြေဘဲ အခန်းဆီကိုလှမ်းပြီးမျက်စပစ်ပြတယ်။ Ye Mi လဲ အသည်းအသန်ပြေးတက်ပြီး အခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်တော့တယ်။ အခန်းထဲမှာ သူ့ကိူကြိုဆိုနေတာက ဘယ်သူမှမရှိတဲ့ကွက်လပ်တစ်ခု။
Ye Mi အံသြထိတ်လန့်နေတုန်းမှာပဲ နောက်ကလိုက်လာတဲ့ ယွဲ့ရီကပြောလာတယ်။
"ဘယ်လိုလဲ သခင်လေးရဲ့
ယွဲ့ရီပြောတာယုံပြီလား"
Ye Mi သူမဘက် လှည့်လိုက်ပြီးအော်ဟစ်လို့မေးလိုက်တယ်။
"ရှောင်းငယ် ဘယ်မှာလဲ
သူအခုဘယ်မှာလဲ
ဖြေစမ်း!!"
ယွဲ့ရီကသူ့ပုံစံကို မထီသလိုကြည့်ပြီးရယ်တယ်။ ပြီးတော့မှ လေသံခပ်နှေးနှေးနဲ့ ပြန်ဖြေလာခဲ့တယ်။
YOU ARE READING
Take me home (Completed)
Fanfictionပြင်းပြလွန်းတဲ့သူ့အချစ် ကြမ်းတမ်းပြီး မွန်းကြပ်လွန်းတဲ့သူ့အချစ် ချုပ်ချယ်လွန်းတဲ့ သူ့အချစ် ငါလုံးဝမရုန်းထွက်နိုင်တဲ့ သူ့အချစ် အဲ့ဒီအချစ်တွေအောက်ပဲ ငါဟာသေဆုံးခဲ့ရတယ် ....
