27

1.3K 77 3
                                        

Unicode

ရှင်းမော့စံအိမ်တော်ထဲမှာ လူတွေစည်ကားနေတယ်။ ရှင်းမော့ရဲ့အမွေဆက်ခံသူရဲ့ စေ့စပ်ပွဲမို့ တခမ်းတနားပြင်ဆင်နေကြခြင်းပင်။
ပြတင်းပေါက်က လှမ်းမြင်နေရတဲ့ အပြင်အဆင်တွေက သိပ်လှတယ်။
ထိုပြတင်းပေါက်မှန်လေးကို မှီရင်း ကျဆင်းနေတဲ့ Xiao Sa ရဲ့မျက်ရည်စက်တွေကတော့ အကျည်းတန်နေမှာပေါ့။
ကိုယ့်ချစ်သူက တခြားသူတစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ဖို့ပြင်ဆင်နေတဲ့ပွဲကို သူရင်နာနာနဲ့ပဲ ငေးကြည့်နေမိတယ်။

ပွဲအပြင်အဆင်တွေကြားမှာ သခင်မကြီးရှင်းမေလိက ပြုံးပျော်လို့။ သခင်လေးကိုတော့ ခုထိမတွေ့ရသေးဘူး။ သူနိုးလာလာချင်း အလုပ်သမားတစ်ယောက်က အခန်းထဲဝင်လာပြီး အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေတဲ့ မနက်စာကို လာပို့ပေးသွားတယ်။
အဓိပ်ပ္ပာယ်က Xiao Sa ဒီအခန်းထဲက ထွက်လို့မရဘူး။ ဒါကတကယ်ပဲ ဘာအခြေအနေလဲဆိုတာတောင် သူမတွေးချင်တော့ပါဘူး။

သူတနေကုန် ဒီအခန်းပြတင်းပေါက်နားမှာထိုင်ပြီး အပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိတယ်။
ဒီအခန်း ၊ ဒီအငွေ့အသက် ၊ ဒီပတ်ဝန်းကျင်
ဒါတွေကို နောက်အချိန်အနည်းငယ်ကြာတာနဲ့
သူ စွန့်ခွာရတော့မှာ။
အနည်းဆုံးတော့ သူထွက်မသွားခင်လေးမှာ
သခင်လေးနဲ့တော့ တွေ့သွားခွင့်ရချင်မိသား။
ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက ခုထိ အရိပ်အယောင်တောင် ပေါ်မလာသေးဘူး။

"ဒေါက် ဒေါက် Xiao Sa "

တံခါးကိုလာခေါက်တဲ့အသံနဲ့အတူ စုစုရဲ့
အသံကြားလိုက်ရတာမို့ သူ ဆတ်ခနဲထကာ
တံခါးနားသွားလိုက်တယ်။

"စုစု လား"

"အင်း Xiao Sa
နင်ငါ့အကူအညီလိုတယ်ထင်လို့"

Xiao Sa စိတ်ထဲကနေ စုစုကို ကျေးဇူးတင်မိသွားသည်။ သူတကယ် သူမအကူအညီလိုအပ်နေခဲ့တာ။

"လာပေးလို့ကျေးဇူးပါစုစု
ငါ့ကိုတစ်ခုလောက် ကူညီပေးပါ"

"အင်း ပြော ငါလုပ်ပေးမယ်"

"ကျိုးချန် နဲ့ယွီပင်းကိုငါတို့တွေ့နေကြနေရာမှာ စောင့်နေလို့ပြောပေးပါ
ပြီးတော့ ငါအပြင်ထွက်လို့ရအောင် နင်ကူညီပေးနိုင်မလား"

Take me home (Completed) Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang