Chamber of Secrets

Chapter 38

Dedicated to SEA_GM. Enjoy!

Chapter 38

Kidnapped

Pinahiran ko ang pisngi ko dahil basang-basa ito ng luha. Nanatili akong naka-tayo sa harap ng puntod ng mga magulang ko.

Why this is all so hard for me mama and papa?

"Bakit lagi akong nasasaktan?" I asked them.

I wish they can still answer me. I wish I can hear some words that could help me to continue my life...to survive all of this.

Tinatanong ko na kung bakit ganito ang nangyayari. Bakit nagpakatanga ako, bakit ko hinayaan na puso ang pairalin?

Bakit lahat ng taong nasa paligid ko o ang napapalapit sa akin ay kayang-kaya akong saktan? Bakit pakiramdam ko walang gustong sumuporta sa mga desisyon ko sa buhay?

I haven't felt a real love but Liam came and enter my boring life. I never thought to fall in love but Liam showed up. I didn't give too much trust to a person because I knew it can destroy me but I trusted Liam.

I never felt so secured, happy, contented, and deeply in love in my life but when I met Liam he just filled me with it. He give me more, more than I expected. He showed me the world I wanted, he showered me with love and happines with him.

He changed me or I changed because I want a change for myself for him?

Ngumiti ako at muling nag-punas ng pisngi.

"I guess I didn't change. The real me just showed up right? Nabigyan ako ng pagmamahal, kasiyahan at pansamantalang kalayaan sa madilim kong mundo. Kaya...kaya nagpakita ako, pinakita ko ang totoong ako. Pinaramdam ko sa iba at sa sarili ko ang pagmamahal." I bite my lip.

"Because of love, my buried feelings just showed up. Because of love, I commit. I was willing to end something and willing to start again with him. I was willing to fight...gusto kong ipaglaban ang relasyon namin."

Yumuko ako at humikbi dahil nasasaktan ako.

"But why? Ma, pa, 'yung unang lalaking minahal ko hindi pala ako totoong mahal. Gusto pala akong patayin una palang." I confessed in front of my parents grave.

"Kahit ayaw sakin ng pamilya nya gusto kong ilaban parin ang relasyon namin, nilaban nya rin. Kaya ginawa ko rin nang kahit si mama ay ayaw sa kanya, pinaglaban ko parin kasi...kasi pinaglalaban nya ako."

"Pero lahat ng 'yun ay peke, peke lang! Kasi hindi nya talaga ako mahal! Plano nya lang 'yun, kasama sa mga plano nya! Sasaktan nya ako! Gagamitin nya ako! Papatayin nya ako!"

"Ginago nya ako!" halos maputol na ang ugat ko sa pagsigaw ko.

"Ginagago ako ng lahat!"

"Potangina nyo!" malakas kong mura.

Umilaw ang langit dahil paparating na ang ulan. Nakikisabay sa galit ko ang panahon.

"Hindi ko hahayaan na mapatay ako ng isang kalaban."

"Masasaktan at masasaktan ako habang nabubuhay sa mundong 'to, pero sinisigurado kong lahat ng magbibigay ng sakit sa akin ay masasaktan din." kumuyom ang kamay ko at pumapatak na ang ulan.

"I don't believe to the saying that don't do revenge, let them realize." I smirked.

"I do revenge and let them realize."

Walang taong hindi gumaganti lalo na kung lubusang inabuso at nasaktan ng todo. Let's all admit that all humans do revenge either it's in a bad way or in a good way.