Stay strong (flikken maastricht)

Deel 31

Pov eva
Het is nu maandag. De dokter heeft gezegd dat hij waarschiijnlijk binnen een aantal uurtjes zal overlijden. We kunnen dus echt helemaal niks meer voor hem doen. Hij ligt nu in een coma maar we blijven bij hem tot hij overlijd. Noah heeft nu de operatie voor de portocat en word dan naar een kamer gereden. Als hij dan wakker word ga ik hem halen, zodat ook hij nog even bij luuk kan zitten.

Het is helaas allemaal heel snel gegaan. Ik had noah meteen geroepen die heeft nog 3 minuten bij hem kunnen zijn en toen stopte het hardje van luuk er helaas mee. Wolfs is er kapot van, die is samen met Kian al naar huis. Ik kon het niet maken om mee te gaan, dan ligt noah hier helemaal alleen. Wolfs zei dat hij de begrafenis en alles vast wou gaan uitzoeken. Hij word binnen 5 dagen begraven, dus ik moet nog regelen met dr Bell of dr Reid dat ik noah gewoon even mee mag nemen. Dat zou wel geen probleem zijn.

Pov Wolfs
Ik kom thuis en zie kian meteen naar boven lopen, die zou ook wel verdrietig zijn. Ik pak mijn laptop en regel alles vast voor de begrafenis. Hij was nog zo jong. Ik kende hem nog niet eens lang genoeg. Gelukkig heeft hij nu geen pijn meer. Niet veel later gaat de bel. Ik sta op en open de deur, waar een ik gok 12 jarige jongen staat. "hallo" zeg ik zo vriendelijk mogelijk. "uh, ik hoorde dat mijn neef overleden is en" ik laat hem zijn zin niet afmaken. "het spijt me, wat is jou naam" vraag ik. "aron Torenbos" zegt hij. "oh, was Julia Torenbos jouw tante?" Vraag ik. "ja, en luuk mijn neef" zegt hij. "heb jij geen vader Aron" vraag ik. "nee, ik ben geadopteerd want mijn moeder was er zo kapot van dat julia zelfmoord pleegde dat ze zelf ook zelfmoord heeft gepleegd" zegt hij.Ik laat hem binnen en geef hem wat te eten en drinken. "zijn je adoptie ouders aardig" vraag ik. "nee, ze willen me weg hebben, omdat ik volgens hun een vervelend rot kind ben" zegt hij. "oh, heb je iemand aan wie je dit kan vertellen zodat je daar weg kan" vraag ik. "ja en dat heb ik gedaan, maar ze geloven me niet" zegt hij. Na nog even met aron gekletst te hebben, geed ik hem de datum door van de begrafenis zodat hij kan komen. Daarna is hij naar zn huis gegaan.

Pov Noah
"Zo noah, we willen je vandaag tot vrijdag aan de chemo doen. Elke dag van 13:00 tot 16:00 uur en daarna blijf je gewoon in het ziekenhuis. Dus je blijft hier tot vrijdag na de chemo en dan mag je naar huis. zo heb je het hele weekend om op te knappen en dan die week daarna kan je naar school" zegt dr bell. Ik knik. "Donderdag is de begrafenis van luuk, hij moet daar wel bij zijn" zeg ik. "dat kan, dan geven we hem donderdag avond chemo alleen dan word de vrijdag zwaar want dan heeft hij weer chemo" zegt ze. "maar wanneer gaat de pijn met plassen weg" vraag ik. "daar geven we je andere medicatie voor, dus dat komt helemaal goed" zegt ze. ik glimlach. Ik ga opnieuw deze ellende in. Ik had gister sam gebeld, die was er ook weer kapot van. We zijn nu samen bars and melody, en nu ik ziek ben kan ik niet optreden. Het enige wat ik kan is het schrijven van de songteksten. Maarja dat komt wel goed.

Het is al 14:00 als we klaar zijn met het gesprek met dr bell. Ze had verteld dat ik dus waarschijnlijk deze week op zaal lig, omdat ze bezet zijn op de kinderafdeling en ik wou niet bij de volwassene liggen. Nu lopen we naar de zelfde kant van de afdeling als waar mijn oude kamer was. We lopen nog een stukje verder en dan komen we uit bij het zaaltje. Het is kamer nummer 420. Dr bell vertelde me dat iedereen die bij mij op zaal ligt 12 of 13 jaar is. We lopen de zaal in waar ik verschillende mijn kant op zie kijken. "Jongens en meiden, dit is Noah Wolfs hij is 12 jaar en komt hier bij jullie op zaal liggen" zegt dr bell. Verschillende mensen kijken meteen naar een ander iemand in de kamer. Ik denk dat ze me allemaal herkennen. Er is een bed vrij helemaal achter in de kamer in de hoek. Er ligt dus maar 1 iemand naast mij. schuin links tegen over mij is een deur net als aan de voorkant van de kamer. Schuin rechts tegen over mij ligt een jongen, hij heeft nog haar, of hij is bijna genezen en mag naar huis of hij ligt hier net. Naast mij ligt een jongen die al wel kaal is. De meiden liggen in de voorkant van de kamer en de jongens aan de achterkant. Er liggen 4 jongens en 4 meisjes in deze kamer. Ik pak me tas uit en stop mijn kleren in de kast. Terwijl ik bezig ben lopen mijn moeder en dr bell samen weg.

Pov eva
"Eva, de tijden dat je langs mag komen is hier anders" zegt dr bell. "waarom?" Vraag ik. "vanwege alle kinderen die hier liggen, willen we alle ouders vragen op het zelfse tijdstip te komen. Dit zijn de dagen maandag, woensdag en vrijdag van 14:00 tot 17:00 uur." zegt dr bell. "uhm ja dat begrijp ik" zeg ik. "met verjaardagen van hem zelf of familie mogen jullie natuurlijk wel gewoon die dag komen, maar dat moet je van te voren even aangeven" zegt ze. "oke, bedankt" zeg ik. Samen lopen we terug naar noah. Hij heeft alles al uitgepakt en in zijn kast gestopt. Hij heeft natuurlijk zijn eigen kussen mee genomen. Ik zeg hem gedag en ga dan onderweg naar huis.

Pov Wolfs
Eva komt net binnen die mij meteen en knuffel geeft. Ze verteld wanneer we noah mogen bezoeken en dat hij op zaal ligt. Daarna vertel ik haar met tranen in mijn ogen wanneer luuk zijn begrafenis is. Wat ze blijkbaar al wist want dat had ik haar dus al ge sms't. Ook vertel ik haar over Aron Torenbos. Morgen mochten we van mechels vrij nemen maar, we gaan wel werken en kian gaat gewoon naar school. Kian wou graag naar school en wij kunnen toch niet rustig thuis zitten.