Stay strong (flikken maastricht)

Deel 16

Pov Noah
Het is alweer een week geleden dat mijn ouders getrouwd zijn. Ik vind het echt zo leuk. Ik had afgelopen week geen chemo dus ben ook niet in het ziekenhuis geweest. Helaas is het dus inderdaad alweer een week verder en moet ik weer naar het ziekenhuis. Maar dit keer voor een tijdje. Trouwens Kian is ook weer heel gelukkig hij was op controle en bleek dat zijn bot weer goed is aangegroeid dus hij geen gips meer hoeft. Hij heeft alleen nog een mitella die hij nog een paar dagen om moet houden en daarna mag ook die weg.

Ik heb net me spullem gepakt voor een lange tijd ziekenhuis, ze wisten nog niet hoelang ik daar moet blijven maar waarschijnlijk wel langer dan een week. waarom geen idee. Over een uur moet ik er zijn en dan ontmoet ik eindelijk mijn nieuwe kamer genoot.

"Mama, we moeten gaan" roep ik naar boven. "jaja" zegt ze terwijl ze de trap af komt lopen. Wolfs en kian gaan mij mee wegbrengen dus dat is wel gezellig. kian en ik heten nu ook van de achternaam Wolfs, dat wouden we graag omdat onze echte vader toch niet meer leeft en anders wij de enige zijn die nog van Dongen heette. We komen aan bij het ziekenhuis en meteen loop ik door de gangen opweg naar mijn kamer. Als ik daar aankom zie ik een ook kale jongen naast mij liggen. "hey, ik ben Noah Wolfs je kamer genoot." zeg ik. "heet, jij ook wolfs met de achternaam" zegt hij. "ja hoezo" vraag ik. "ik ook, ik ben Luuk Wolfs" zegt hij. "haha toevallig misschien zijn we wel familie" zeg ik blij. Hij lacht. "Hoelang moet jij blijven" vraag ik. "ik blijf hier totdat ik beter ben, ik zit in een weeshuis, en daar letten ze niet echt op je dus heeft de rechter besloten dat ik hier blijf tot ik beter ben" zegt hij. "oh, nou ik ben hier nu ook een tijdje, ik heb geen idee hoelang" zeg ik. Niet veel later komen mijn ouders binnen lopen samen met kian. Ze hadden gesprek en aangezien kian nog al aan me moeder vast geplakt zit wou die perse mee. Ik weet niet waar het over ging, maar dat boeit me ook vrij weinig. "Dit is Luuk Wolfs" zeg ik. Mijn ouders geven hem een hand, me vader vind het wel raar. "zeg luuk, hoe heet jou moeder" vraagt hij. "mijn moeder heette Julia Torenbos, maar ze heeft zelfmoord gepleegd, mijn vader heb ik nooit gekend mijn moeder zei dat hij niet eens wist van mijn bestaan, maar toch wou ze dat ik zijn achternaam had" zegt luuk. "hoe oud ben je" vraagt me vader weer. "ik ben 13" antwoord hij. "Oh" antwoord mijn vader. Samen met mijn moeder loopt hij de gang oo waar ik ze zie praten. Na 5 minuten komen ze weer terug. "ik wil een DNA test doen" zegt hij. "oke...." antwoord luuk. Een uur later worden er testjes gedaan. "zet er spoed achter" zegt mijn vader. "dat doe, u hoort het vanavond nog of morgen" zegt een dokter. Hij knikt en loopt dan weer terug naar onze kamer. "Noah, ik moet gaan" zegt hij. "Oke, gaan jullie allemaal" vraag ik. Me moeder kijkt mijn kant op en knikt. "wat gaan jullie doen dan?" Vraag ik. "dat is een varrasing voor jou" antwoord me moeder. Ik knik. Ik krijg een knuffel en daarna lopen ze weg. "Dus, jou vader denkt dat hij ook mijn vader is?" Zegt luuk. "Ja, ik denk het" zeg ik. "we zullen vandaag of morgen horen of we half broers zijn" zeg ik. Hij knikt.

Het is ondertussen al weer 23:00 uur. Luuk en ik zijn nog steeds wakker, we hebben net de hele tijd NCIS gekeken, dat is ook van zijn lievelings programma's. "Jongens gaan jullie ook slapen het is 23:00 uur!" Zegt Dr Bell. "waar is Dr Reid" vraag ik. "die is net naar huis gegaan" zegt ze. "Oke, maar ik kan niet slapen, ik ben gewoon niet moe" zeg ik. "dat snap ik, maar probeer het maar gewoon" zegt ze. Ik knik. Ze zegt nog wat tegen Luuk en loopt dan onze kamer uit. "Wat zei ze" vraag ik. "Dat ik moest gaan slapen en dat we morgen horen of we half broers zijn"zegt hij. Ik knik. Daarna doe ik toch maar me ogen dicht.