Stay strong (flikken maastricht)

Deel 3

Pov Eva
Ik zit al een tijdje in de wachtkamer als ik me bedenk dat ik mechels helemaal niet heb afgezegt. Ik pak meteen me IPhone. Als ik het scherm open zie ik allemaal berichten van mechels, ze heeft me 10 keer gebeld. Snel bel ik haar terug.

(M: mechels-- E: eva)

M: hoi eva, WAAR BEN JE IN HEMELSNAAM!

E: in het ziekenhuis met Noah, ik kan vandaag niet komen. Morgen kom ik en leg ik alles even uit.

M: Prima, je nieuwe partner is er al, dus die moet ik vandaag maar even met romeo en marion mee sturen.

E: ja, sorry
M: tot morgen

Ik heb opgehangen, ze was niet heel boos denk ik. Nu moet ik het dus ook nog gaan uithouden met een nieuwe collega, geweldig. Na nog even gepiekerd te hebben komt zuster Reid aanlopen. Ze komt naast me zitten in de wachtkamer. "de operatie is goed gegaan" zegt ze. "dank u wel!" Zeg ik. "ik heb noah net naar zijn kamer gereden, als u wilt kunt u naar hem toe" zegt ze. "okee, echt heel erg bedankt!" Zeg ik. Ze glimlacht. Ik sta op en loop meteen naar Noah. Ik ga naast zn bed zitten en pak zn hand vast en wacht tot hij wakker word. Hij ligt in alleen zn onderbroek in bed onder de dekens. Ik doe de deken een stukje naar beneden, ik kijk naar de grote witte pleister die op zijn borstspier zit. "ziet er mooi uit toch" zegt zuster Reid terwijl ze binnen komt lopen. Ik glimlach. "Wilt u zien hoe het er onder de pleister uitziet?" Vraagt ze. "ja, graag" zeg ik. Ze haalt voorzihtig de pleister van zijn lichaam. Ik zie alleen maar een bobbeltje en 2 littekens. Het ziet er mooi uit, het valt niet heel erg op zegmaar. "ziet er goed uit" zeg ik. Ze glimlacht naar me en plakt de pleister er dan weer op.

Pov Noah
Ik word wakker en zie me moeder meteen glimlachen. "hoe voel je, je?" Vraagt ze. "goed" zeg ik. "Hoelaat is het?" Vraag ik. "het is 13:00" zegt ze. Ik knik. "Ik ga even zuster Reid halen" zegt ze. "Oke" zeg ik. Ze loopt de kamer uit de gang op. Over een uur krijg ik me eerste chemo, daar zie ik wel tegenop. Niet veel later hoor ik ze al kletsend binnen komen. "hey noah, hoe gaat het?" Vraagt zuster reid. "wel goed" zeg ik. "nergens pijn?" Vraagt ze. "nee nergens" zeg ik. "nou mooizo" zegt ze. Ik knik. "zou ik even wat te eten komen brengen voordat de chemo begint" vraagt ze vriendelijk. "ik heb niet zo'n trek" zeg ik. "maar je moet wat eten, het laatste was om 8 uur je ontbijt" zegt me moeder. "oke dan" zeg ik. Dr reid loopt met een lach op haar gezicht weg, ik denk om wat te eten te halen.

Het 14:00 uur

Sem is net binnen gekomen, hij is al kaal. Hij is net aangesloten aan de chemo, dr reid komt mij zo doen zei ze. Sem is wel een aardige jongen, zijn ouders zijn koffie drinken samen met me moeder. Ik wou dat ze weg ging als ik aangesloten werd. Dr reid heeft me net aangesloten aan de chemo als ze aan komt lopen met een dun draadje met daaraan kraaltjes. "zo dit is de kanjerketting, iedereen met kanker krijgt er zo een. je hebt al 3 kraaltjes 1 voor de operatie de andere voor de portocat en de laatste voor je eerste chemo" zegt ze. "okee, dus deze kan heel lang worden" zeg ik. "ja, kijk maar naar die van sem" zegt ze. Ik kijk naar zijn ketting die denk ik al 20 cm lang is.